192 papers
Dit artikel beschrijft een fysisch onderbouwde methode die de helling van de lineaire relatie tussen zonnevlek- en facula-oppervlakken gebruikt om de amplitude van zonnevlekcycli met hoge nauwkeurigheid 3 tot 4 jaar voor het maximum te voorspellen, wat resulteerde in een correcte voorspelling van een sterkere Cyclus 25 dan eerder werd geraamd.
Dit artikel presenteert een uitgebreide catalogus van meer dan een miljoen gefotometrisch geclassificeerde bronnen in 26 nabije sterrenstelsels, waarbij machine learning wordt gebruikt om honderdduizenden robuuste zware sterren, waaronder rode superreuzen en gele hyperreuzen, te identificeren voor verder evolutionair onderzoek.
Dit artikel introduceert een analytisch impulsmodel voor de dynamische evolutie van quasi-hiërarchische drievoudige systemen met een zeer excentrische buitenbaan, waarbij blijkt dat de interactie leidt tot een random-walk-gedrag van de binnenbaanexcentriciteit en een gewijzigde tijd tot coalescentie door zwaartekrachtgolven.
Dit artikel toont aan dat de lijn-van-zicht-snelheidsmetingen van de SO/PHI-HRT op Solar Orbiter en de SDO/HMI op de SDO een hoge correlatie vertonen en goed overeenkomen wanneer instrumentele effecten en grootschalige zonnebewegingen correct worden gecorrigeerd.
Dit artikel definieert nieuwe nominale RUWE-drempelwaarden voor de volledige Gaia-missie om de detectie van dubbelsterren te verbeteren, waarbij een langere observatieperiode leidt tot een significant toename in het aantal detecteerbare systemen met zowel korte als lange omlooptijden.
Dit artikel concludeert dat Type Iax-supernova's, in tegenstelling tot typische Type Ia-supernova's, gunstige omstandigheden bieden voor de vorming van ijzerrijke silicaten en andere stofdeeltjes, waardoor ze een potentieel belangrijke bron zijn voor interstellaire stof.
Dit onderzoek gebruikt Gaia-astrometrie om te concluderen dat hoewel ongeveer een derde van de onderzochte overgangsschijven met een binnenste stofholte vergezeld gaat van een metingbare metgezel (vaak een ster of bruine dwerg), deze gedetecteerde objecten zelden de oorzaak zijn van de holtes, wat suggereert dat planeten op grotere afstanden de holtes vormen.
Dit artikel presenteert een overzicht en karakterisering van de polarimetrische en spectropolarimetrische observatiemodi van het instrument FoReRo2 op de 2-meter-telescoop van Rozhen, inclusief een statistische studie van standaardsterren en demonstraties van de instrumentcapaciteiten bij verschillende astronomische objecten.
Dit artikel presenteert waarnemingen van de supernova SN 2024abvb, een heldere Type Icn-uitbarsting in een waterstof- en heliumarm milieu die wordt geïdentificeerd als het resultaat van een sterk afgeblazen voorouderster, waarbij een hybride model de lichtkromme succesvol verklaart door zowel ejecta-CSM-interactie als nikkelradioactiviteit.
Dit artikel presenteert een kinetisch pad voor helicity-beperkte vervalprocessen in sub-ionische turbulentie, waarbij 2D3V-PIC-simulaties aantonen dat lokale -interacties leiden tot een bron-gecompenseerde helicity-dichtheid die een tijdonafhankelijk plateau vertoont, consistent met schalingswetten voor verval in 2D-systemen.
In deze studie worden nieuwe, sterke bovengrenzen voor de axion-elektronkoppeling afgeleid door de 100-parsec Gaia DR3-witdwarfluminositeitsfunctie te vergelijken met geavanceerde theoretische modellen, wat resulteert in een bovengrens van en de eerdere suggestie van een verbeterde fit voor axion-cooling weerlegt.
Dit artikel toont aan dat het toepassen van conformalized quantile regression op deep learning-modellen voor het voorspellen van zonnevlammen uit magnetische veldkaarten leidt tot betrouwbaardere voorspellingen met nauwkeurigere betrouwbaarheidsintervallen dan andere methoden.
Het onderzoek toont aan dat de extreem hoge deuteriumverrijking in water van de interstellaire komeet 3I/ATLAS wijst op een oorsprong in een ander planetair systeem waar water onder koudere en minder bestraalde omstandigheden is gevormd dan in ons eigen zonnestelsel.
Deze studie stelt dat supernova's die interageren met een Si- en S-rijke omringende materie, zoals SN 2021yfj, kunnen ontstaan uit de samensmelting van twee witte dwergen, waarbij een hybride witte dwerg met een buitenste laag van zware elementen tijdelijk wordt afgescheurd voordat een thermonucleaire explosie plaatsvindt.
Dit onderzoek toont aan dat een gepolariseerde discrete tomografische methode, toegepast op synthetische multi-ruimtevaartuigbeelden, de driedimensionale dichtheidsstructuur van coronale massa-uitbarstingen effectiever kan reconstrueren dan niet-gepolariseerde methoden, waarbij de nauwkeurigheid toeneemt met het aantal waarnemende ruimtevaartuigen en een minimum van vier nodig is voor betrouwbare 3D-informatie.
Dit onderzoek gebruikt data-gedreven magnetische wrijvingssimulaties om de vorming en eruptie van een sigmoïde structuur in zonne-actieve regio 13500 te verklaren, waarbij wordt aangetoond dat een toenemende verhouding van stroomdragende tot totale relatieve helicaliteit de torus-instabiliteit en de daaropvolgende CME-trigger.
Deze studie toont aan dat convolutionele neurale netwerken de leeftijd van sterrenhopen kunnen voorspellen op basis van hun omringende omgeving in PHANGS-HST-beelden, wat bevestigt dat deze omgevingsinformatie systematisch evolueert met de leeftijd van de hopen.
Dit paper introduceert een nieuwe methode om de leeftijd van bolvormige sterrenhopen nauwkeuriger te bepalen door gebruik te maken van het afkoelingsgedrag van bruine dwergen, zoals waargenomen met de James Webb-ruimtetelescoop, waarmee systematische fouten in bestaande technieken kunnen worden getoetst ondanks dat deze nog steeds de grootste onzekerheid vormen.
Dit artikel bevestigt de zesjarige stabiliteit van de 25,01-uurs- en 23,1-minuten-periodiciteit in de witte dwerg WD 1054-226, wat wijst op een langlevend, dynamisch gevormd puinring-systeem met een hoge optische diepte.
Dit artikel biedt een uitgebreide beschrijving van de foto-ionisatie van waterstof in een gemagnetiseerd medium met behulp van de rigide-golfbenadering, inclusief expliciete uitdrukkingen voor overgangskansen en bezettingsgetallen, wat leidt tot nieuwe inzichten in dichroïsche absorptiekenmerken en opaciteitsberekeningen voor magnetische witte dwergen.