203 papers
Dit onderzoek toont aan dat een verhoogde koolstof-tot-zuurstofverhouding (C/O) in de binnenste schijven van zeer lage-massa sterren noodzakelijk is om de waargenomen koolwaterstofrijke chemie te verklaren, hoewel er een degeneratie blijft bestaan met de röntgenluminositeit van de ster.
Dit witboek pleit voor een gecoördineerd Brits programma dat geavanceerde waarnemingen, theorie en machine learning combineert om magnetohydrodynamische seismologie te gebruiken voor het diagnosticeren van plasma-eigenschappen in de zon en heliosfeer, met als doel fundamentele vragen over opwarming en ruimteweer te beantwoorden.
Deze studie introduceert TARS, de grootste tot nu toe homogene catalogus van sterrotatieperiodes, die 944.056 sterren binnen 500 parsec omvat en een fundamentele basis biedt voor onderzoek naar sterrenleeftijden en de structuur van de Melkweg.
Dit artikel presenteert een herziene reconstructie van totale en spectrale zonne-irradiantie over de afgelopen vier eeuwen met behulp van het SATIRE-T-model, dat op basis van zonvlekregistraties een realistischere evolutie van het zonne-magnetische veld toepast en zo sterke overeenkomsten toont met satellietmetingen en een toename van 0,67–0,75 W/m² in de totale straling tussen de periode 1650–1700 en 1967–2017 aangeeft.
Dit onderzoek toont aan dat de niet-willekeurige longitudinale verdeling van actieve gebieden, met name herhaalde flux-emissie in het zuidelijk halfrond tijdens de afnemende fase van zonnecyclus 24, verantwoordelijk is voor de versterking van het grote-schaal magnetisch veld van de Zon.
Deze paper presenteert een iteratieve methode om het hoogte-temperatuurprofiel boven een zonnevlek te reconstrueren op basis van multi-frequentie radiowaarnemingen, waarbij de oplossing wordt gevonden door een overdetermined stelsel lineaire vergelijkingen op te lossen met regularisatie, wat succesvol is getest op synthetische data en toegepast op waarnemingen van NOAA 11312 met de RATAN-600.
Deze studie introduceert een nieuwe machine learning-methode die, gecombineerd met Bayesiaanse optimalisatie, simultaan ALMA-beelden en spectraal energie-verdelingen analyseert om fundamentele parameters van protoplanetaire schijven te bepalen, waarbij blijkt dat de schijfmassa's breder en ondieper zijn dan eerder geschat en dat de schaalhoogte en afvlakking afnemen naarmate de schijven evolueren van Class I naar Class II.
Dit artikel stelt dat quasi-periodieke oscillaties in de radiostroom en lineaire polarisatie van zwarte gaten worden veroorzaakt door kink-instabiliteit in hun gemagnetiseerde jets, wat wordt onderbouwd door simulaties die de waargenomen anti-correlatie tussen flux en polarisatie verklaren.
Dit onderzoek, gebaseerd op de eerste directe meting van de ON-reactie bij astrophysische energieën, sluit een zevenvoudige verhoging van de reactiesnelheid uit en concludeert dat deze reactie alleen niet verantwoordelijk is voor de waargenomen variaties in Ca/S- en Ar/S-verhoudingen in Type Ia-supernova's, waardoor de focus moet verschuiven naar andere kernreacties.
Deze studie identificeert en karakteriseert nieuwe uitbarstingen van symbiotische sterrenstelsels in GOTO- en ATLAS-data, waaronder de eerste Z And-type uitbarsting in het LMC, en benadrukt het belang van historische fotometrie voor het correct interpreteren van deze gebeurtenissen.
Dit onderzoek toont aan dat turbulentie in de heliosfeer en het voorafgaande protonenachtergrondsignaal de via velocity dispersion analysis (VDA) afgeleide injectietijden en padlengtes van zonne-energetische deeltjes aanzienlijk beïnvloeden, waardoor deze methoden vaak geen nauwkeurige schattingen van de werkelijke versnellingstijd leveren.
Dit onderzoek toont aan dat hoekmoment in hyperaccreterende neutronsterren tijdens een gemeenschappelijke omhulling-fase de vorming van een accretieschijf en daaruit voortvloeiende uitstoot mogelijk maakt, wat leidt tot de synthese van protonrijke elementen via het rp-proces en alpha-rijke supernova-achtige nucleosynthese.
Dit onderzoek koppelt voor het eerst kinetische modellering van inhomogene turbulente versnelling aan ruimtelijk opgeloste röntgenobservaties van zonnevlammen om aan te tonen dat versnelling over uitgebreide gebieden (~25% van de fluisluis) plaatsvindt en versnellingstijdschalen van 7 tot 22 seconden oplevert, waardoor de eigenschappen van versnellingsgebieden beter worden ingeperkt.
Deze studie introduceert een nieuwe parametrisatie van de sterreninitieële massafunctie in het 100-pc zonnetje, waarbij gebruik wordt gemaakt van Gaia DR3-data en rekening wordt gehouden met observationele effecten en onopgeloste dubbelsterren om de verdeling van sterrenmassa's nauwkeurig te bepalen.
In deze paper stellen de auteurs SESHAT voor, een Python-pakket dat gebruikmaakt van XGBoost om op basis van JWST-fotometrie automatisch objecten zoals jonge sterren, sterren, bruine dwergen, witte dwergen en sterrenstelsels te classificeren met een recall van minimaal 85% zonder aanvullende ruimtelijke informatie.
Dit onderzoek combineert radiale snelheidsmetingen met absolute astrometrie om de banen van 195 companions opnieuw te analyseren en concludeert dat de gladde overgang in voorkomen tussen reuzenplaneten en bruine dwergen wijst op overlappende formatiemechanismen in plaats van een scherpe scheidslijn, waarbij bruine dwergen in het gebied van 1 tot 10 AU aanzienlijk zeldzamer zijn dan Jupiter-achtige planeten.
Deze studie van de magnetische period-bouncer-kandidaat IL Leo onthult via langdurige fotometrie en spectroscopie tijdens een lage accretietoestand dat de witte dwerg een massa van $0,74 \pm 0,05 M_{\odot}12700 \pm 360\alpha40,7 \pm 0,5$ MG bedraagt.
Deze studie gebruikt SCExAO om tijdsvariabele verstrooide lichtstructuren in Herbig-schijven te analyseren, waarbij veranderingen in verlichting in plaats van fysieke materiaalbeweging worden geïdentificeerd als de drijvende kracht achter waargenomen variabiliteit in systemen zoals MWC 480 en HD 163296.
Dit artikel introduceert AREPAS, een visualisatietool die de eerste datarelease van een open bibliotheek met magnetosferische accretiemodellen voor T Tauri-sterren toegankelijk maakt, waardoor gebruikers emissielijnen kunnen verkennen en modelleren kunnen vergelijken met waarnemingen.
Dit artikel analyseert de leeftijdsverdeling van 6.594 zonnetweelingen in Gaia DR3 om de vormingsgeschiedenis van de Melkweg en de invloed van radiale migratie, mogelijk geïnitieerd door de vorming van de balk, te ontrafelen.