203 papers
Dit artikel presenteert een semi-analytisch model voor de thermische evolutie van de hete centrale ster in het Pa 30-nevel, wat suggereert dat deze ster het resultaat is van de samensmelting van een O/Ne- en een C/O-witte dwerg waarbij het grootste deel van de C/O-dwerg werd uitgestoten.
Op basis van VLTI-observaties en radiale snelheidsmetingen hebben onderzoekers ontdekt dat Alpha Crucis een zevensterrenstelsel is, waarbij de componenten Bb en een orbitale misalignering tussen de subgroepen zijn geïdentificeerd, wat wijst op een dynamische vormingsgeschiedenis.
In deze studie worden met behulp van panchromatische fotometrie en het BEAST-model 867 zware hoofdreekssterren in het metalenarme dwergstelsel Sextans A geïdentificeerd, waarbij de auteurs de verdeling van OBe-sterren, geïsoleerde sterren en runaway-kandidaten analyseren en een hoge ontsnappingsfractie van Lyman-continuümstraling voorspellen die wijst op efficiënte lekkage van ioniserende fotonen.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode voor het genereren van gekalibreerde probabilistische voorspellingen van de zonnewindsnelheid door analoge scenario's te gebruiken, wat leidt tot een verbeterde nauwkeurigheid en betere onzekerheidsinschattingen vergeleken met bestaande deterministische modellen.
Nieuwe spectropolarimetrische waarnemingen bevestigen dat de rotatieperiode van de sterk magnetische O-ster NGC 1624-2 bijna twee keer zo lang is als eerder gedacht, waardoor zowel de noord- als de zuidpool zichtbaar worden en de magnetische configuratie een grotere dipoolhelling heeft dan voorheen werd aangenomen.
Deze studie analyseert data van de Parker Solar Probe en concludeert dat de zeldzame 'hamerkop'-snelheidsverdelingen van protonen in de zonne-wind voornamelijk voorkomen in de buurt van de heliosferische stroomlaag, wat wijst op een link met energisatieprocessen in dat specifieke gebied.
Dit artikel presenteert de eerste continue meting van de lichtsterkteverdeling van de sterrenhalo van de Melkweg, gebaseerd op een zuivere steekproef uit Gaia DR3, en levert hiermee nieuwe inzichten in de lokale dichtheid, de verhouding tot de schijf en de totale massa van de halo.
Deze studie beschrijft LMC173-1, een WN3+O-binair systeem in de Grote Magelhaense Wolk, waarbij spectroscopische en fotometrische analyses in combinatie met BPASS-modellen aantonen dat de ongewone massaverhouding en de huidige toestand het resultaat zijn van een evolutie via Case A Roche-lobe-overflow.
Dit artikel onderzoekt of Rayleigh-Taylor-instabiele vlammen met behulp van turbulente verbrandingstheorie kunnen worden beschreven, en concludeert dat hoewel deze vlammen door hun eigen gegenereerde turbulentie kunnen verdikken, hun structuur fundamenteel verschilt van die van klassieke turbulente vlammen, wat belangrijke implicaties heeft voor subgrid-modellering in toepassingen zoals Type Ia-supernova's.
Deze studie presenteert de grootste tot nu toe uitgevoerde lage-frequentie pulsarcensus in het zuidelijk halfrond (50-250 MHz) met de EDA2-prototypestation van SKA-Low, waarbij 120 pulsars werden gedetecteerd en uitgebreide spectrale en polarimetrische gegevens werden verzameld om de pulsarpopulatie, het interstellair medium en de ionosfeer beter te begrijpen.
Dit artikel presenteert fotometrische en spectroscopische observaties van de Type IIP-supernova SN 2023axu, die een zwakke interactie met een lage-dichtheidssterrenwind en een voorouderster van ongeveer 15 zonsmassa's onthult.
Het paper introduceert pyKurucz, een pure Python-nabewerking van de legendarische SYNTHE-code voor het synthetiseren van sterrenspectra, die de verouderde Fortran-versie vervangt door een nauwkeurige, moderne implementatie zonder Fortran-afhankelijkheden.
Dit onderzoek toont aan dat boogschokken rond cataclysmische variabelen uit twee lagen bestaan, waarbij de eerder geïdentificeerde heldere optische boog eigenlijk de binnenste terugslagshock is en de uitgestrekte buitenste boog, die pas in het infrarood zichtbaar is, de voorwaartse shock voorstelt.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode om radiale snelheidscurves van korte-periode Cepheïden uitsluitend te reconstrueren op basis van hun pulsatieperiode en de vorm van hun V-band lichtkrommen, wat de weg vrijmaakt voor een zuiver fotometrische parallax-van-pulsatiemethode voor extragalactische sterren.
Deze studie presenteert een uitgebreide fotometrische en spectrale analyse van de symbiotische nova HM Sge sinds 2003, waarbij een monotone afname in helderheid gevolgd door een opvallende uitbarsting in 2018-2021 wordt beschreven en wordt gesuggereerd dat zowel de uitbarsting van 1975 als de recente activiteit gekoppeld kunnen zijn aan het periapsispassage van het binair systeem.
Deze studie reconstitueert de chemische evolutie van 69 Melkweg-globulaire sterrenhopen en concludeert dat, hoewel de oorsprong van de voorouders de chemische geschiedenis beïnvloedt, de heliumverrijking voornamelijk door de massa van de cluster wordt bepaald en dus een universeel vormingsmechanisme suggereert, met uitzondering van een milieugerelateerd effect op het aandeel van de eerste sterpopulatie.
Deze studie toont aan dat een machine learning-framework, gebaseerd op UMAP en DBSCAN, effectief kan worden gebruikt om magnetische witte dwergen te identificeren en hun magnetische veldsterkten te schatten wanneer directe metingen ontbreken.
Auteurs rapporteren de eerste detectie van een zwak, variabel magnetisch veld in de DAe-ster WDJ1653-1001, wat leidt tot een herclassificatie als DAHe-ster en ondersteuning biedt voor het bestaan van een unificerend fysiek mechanisme dat magnetisme, rotatie en atmosferische activiteit in deze witte dwergen verbindt.
Dit onderzoek, gebaseerd op APOGEE-gegevens, onthult dat de chemische gradiënten in de Melkweg-bulge-bar sterk variëren afhankelijk van de orbitale eigenschappen en de [Mg/Fe]-verhouding, waarbij de populatie met hoge [Mg/Fe] en bar-oriëntatie een steile positieve gradiënt vertoont die wijst op een leeftijdsvariatie in de pinda-structuur.
Deze studie analyseert het tweelingstelsel BS Draconis met TESS-gegevens en spectroscopie, waarbij de massa's en stralen van de twee F3-sterren nauwkeurig worden bepaald, de primaire eclips voor het eerst definitief geïdentificeerd wordt, en het systeem als een potentieel nauwkeurige 'hemelklok' wordt gepresenteerd.