204 papers
Dit onderzoek analyseert met Solar Orbiter-data de substructuren van zonnevlam-ribbels en onthult dat EUV-kernen extreem klein (minder dan 1 Mm²) en kortstondig (enkele seconden) zijn, wat impliceert dat energie-injectie tijdens zonnevlammen plaatsvindt in zeer gelokaliseerde en tijdelijke gebeurtenissen.
Dit onderzoek analyseert met de HAZEL2-code spectropolarimetrische signalen van umbral flitsen in vijf zonnevlekken en concludeert dat de waargenomen Stokes-profielen tijdens schokgolven zowel kunnen worden verklaard door sterke fluctuaties in het magnetische veld als door sterke snelheidsgradiënten binnen een tweelaagsmodel.
Deze paper introduceert een bijgewerkt synthpop-model voor het simuleren van microlensings, dat is afgestemd op de Nancy Grace Roman-ruimtetelescoop en goed overeenkomt met waarnemingen in de Galactische bul, hoewel er binnen 0,5 graden van het Galactisch vlak nog enkele inconsistenties bestaan die verder onderzoek vereisen.
Dit artikel onderzoekt de structurele eigenschappen van condensaat-donkere sterren door voor het eerst de Lee-Huang-Yang-correctie, die kwantumfluctuaties buiten de Hartree-middenveldbenadering beschrijft, op te nemen in de toestandsvergelijking, wat aanzienlijke gevolgen heeft voor de massa-straalrelaties en andere eigenschappen.
Deze paper presenteert een universeel model dat de maximale energie van stralingsgordels in planetaire en bruine dwerg-magnetosferen voorspelt op basis van het oppervlaktew magnetisch veld, wat leidt tot een asymptotische limiet van ongeveer 7 TeV en nieuwe inzichten biedt over galactische kosmische straling en synchrotronemissie bij exoplaneten.
JWST-observaties van de super-aarde GJ 486b tonen een spectrum dat ofwel wijst op een waterrijke atmosfeer ofwel op vervuiling door sterrevlekken, waarbij kortere golflengten nodig zijn om deze twee scenario's te onderscheiden.
Deze studie gebruikt Gaia DR3-data om een uitgebreide sterrencatalogus van het Sagittarius-dwergstelsel en Messier 54 samen te stellen, waaruit blijkt dat beide systemen geen afstand tot elkaar hebben en dat hun metaalrijkheidsverdeling wijst op een invals-scenario.
Dit onderzoek concludeert dat zonne-cyclus 25 sterker is dan cyclus 24, gebaseerd op schattingen van het aantal aanhoudende gammastraaluitbarstingen die, ondanks technische storingen, consistent hoger liggen dan in de vorige cyclus.
Dit artikel beschrijft de tien wetenschappelijke thema's en de observatiestrategieën die door de Mauve-samenwerking zijn gedefinieerd voor het eerste operatiejaar van deze lage-kosten satelliet, die vanaf november 2025 lage-resolutie spectra van sterrenobjecten in het UV-Vis-bereik zal opnemen om bestaande ruimtedata te aanvullen.
Dit onderzoek combineert microgolf- en röntgenobservaties om driedimensionale kaarten van het magnetische veld en plasma-parameters te reconstrueren in de zonnevlek SOL2021-05-07, waardoor een magnetisch gedomineerde omgeving wordt onthuld die waardevolle beperkingen biedt voor modellen van magnetische reconnectie.
Dit artikel presenteert gesimuleerde modellering en analyse van de Pandora SmallSat-missie, die door middel van simultane zichtbare fotometrie en nabij-infrarood spectroscopie de invloed van sterrenheterogeniteit op exoplanettransmissiespectra zal ontrafelen en nauwkeurige atmosferische samenstellingen zal leveren, zowel als zelfstandig observatorium als in synergie met de JWST.
Deze studie presenteert spectroscopische metingen van vijf slecht bekende sterrenhopen in de Melkweg, waarmee voor het eerst de snelheden en metaliciteiten van Pfleiderer 2 en RLGC2 worden vastgesteld en hun oorsprong wordt geanalyseerd, wat leidt tot de conclusie dat ze respectievelijk in de Melkweg zijn gevormd, geassocieerd zijn met de Gaia-Sausage-Enceladus-accretie, en waarschijnlijk van het Sagittarius-dwergstelsel zijn afkomstig.
Dit artikel presenteert een simulatiestudie die aantoont dat NASA's Pandora-missie door gelijktijdige zichtbare fotometrie en NIR-spectroscopie de invloed van sterrenvlekken op exoplanet-transmissiespectra effectief kan kwantificeren en corrigeren, waarbij de overgebleven contaminatie voor eenvoudige vlekverdelingen onder de verwachte meetnauwkeurigheid zakt, terwijl complexere verdelingen aanvullende gegevens vereisen.
Het EBLM-onderzoek analyseert 68 ongelijkmassige sterrenstelsels en concludeert dat ongeveer 75% van de binaire systemen al is gecirculariseerd en 78% gesynchroniseerd is, waarbij deze processen voornamelijk plaatsvinden bij omlooptijden korter dan drie dagen, terwijl de resterende asynchrone systemen niet volledig door huidige getijmodellen kunnen worden verklaard.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van een niet-krachtvrije magnetische extrapolatie, in plaats van de gebruikelijke krachtvrije methode, leidt tot realistischere MHD-simulaties van een zonnevlam met een dubbel zo groot energiebudget en een betere overeenkomst met waarnemingen.
Dit artikel presenteert de eerste systematische vergelijking van zeven hydrodynamische codes voor de streaming-instabiliteit en concludeert dat, hoewel alle codes kwalitatief overeenstemmen, de keuze tussen deeltjes- en vloeistofmodellen bij matige resolutie de kwantitatieve resultaten beïnvloedt, terwijl deze verschillen bij hogere resolutie afnemen en GPU's een aanzienlijk betere energie-efficiëntie bieden.
De studie concludeert dat de leeftijd van de R127- en R128-sterrenhopen in de Grote Magelhaense Wolk problematisch is voor standaard-evolutiemodellen, wat suggereert dat de LBV R127 en andere heldere sterren mogelijk gevormd zijn door binaire interacties of dat de dataset onvolledig is.
Dit onderzoek combineert Gaia-astrometrie en spectroscopie om de driedimensionale rotatie van de open sterrenhoop NGC 2516 te kwantificeren, waarbij een rotatiesnelheid van 0,12 km/s wordt gevonden die niet overeenkomt met de verwachte afhankelijkheid van leeftijd en massa.
Deze studie bevestigt dat de bepaling van de leeftijd van het heelal op basis van bolvormige sterrenhopen robuust blijft, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met meerdere sterpopulaties, en levert een schatting op van 13,81 miljard jaar.
Dit onderzoek toont aan dat sterkere zonnepoolvelden de achtergrondzonnewind veranderen, waardoor de voortplanting en expansie van de CME van 4 december 2021 naar Mars aanzienlijk worden vertraagd en beperkt door een verhoogde magnetische druk van de zonnewind.