204 papers
Deze studie gebruikt JWST-observaties van de Class 0-protoster L1527 IRS om magnetosferische accretie aan te tonen en een accretiegraad van ongeveer $1\times10^{-7}~ \text{M}_\odot \text{yr}^{-1}$ te kwantificeren, wat wijst op niet-stationaire en asymmetrische accretieprocessen.
Deze studie analyseert 13 jaar aan SOPHIE-spectra van twee vroege M-dwergen om langdurige magnetische activiteitscycli te identificeren, waarbij een cyclus van ongeveer 4,8 jaar voor GJ 617A en variaties van circa 4,9 jaar voor GJ 411 worden gevonden die waarschijnlijk van magnetische oorsprong zijn en niet verward kunnen worden met exoplanetensignalen.
Dit artikel presenteert een database van chromosferische activiteit voor zon-achtige sterren gebaseerd op LAMOST-observaties, waarbij wordt aangetoond dat deze activiteit toeneemt met de rotatiesnelheid tot een verzadigingsniveau dat afhankelijk is van de effectieve temperatuur en de grootte van de convectieve zone.
Dit artikel introduceert een transformer-based fundamenteel model dat Gaia XP-spectra gebruikt om op schaal en met fysieke consistentie de massa en leeftijd van geëvolueerde sterren te voorspellen, waardoor het een krachtig hulpmiddel biedt voor de studie van de geschiedenis van de Melkweg.
Deze studie presenteert een op autoencoders gebaseerd machine learning-kader voor het detecteren van anomalieën in sterrenspectra, dat succesvol is toegepast op de MaNGA Stellar Library om objecten met instrumentele problemen of atypische chemische samenstellingen te identificeren.
Deze studie concludeert dat scherpe-polariteitsomkeerlijnen in delta-zonnevlekken zelden het gevolg zijn van een enkele opkomende geknikte fluxkoord, maar in plaats daarvan vrijwel altijd ontstaan door het samenvoegen van meerdere magnetische gebieden die door convectieve neerwaartse stromingen tegen elkaar worden gedrukt.
De studie concludeert dat de single-fluid benadering voor Alfvén-golven in de deels geïoniseerde lagere zonne-atmosfeer over het algemeen zeer nauwkeurige resultaten oplevert vergeleken met een multi-fluid model, met slechts marginale afwijkingen in energietransport en verwarming die beperkte praktische gevolgen hebben.
Dit artikel beschrijft hoe tweedimensionele deeltjes-in-cel-simulaties aantonen dat zelf gegenereerde uit het vlak gerichte magnetische velden in fluxkabels tijdens magnetische herverbinding ontstaan door de Weibel-instabiliteit bij afwezigheid van een gidsveld, of door een circulair stroomlusmechanisme bij aanwezigheid van een sterk gidsveld, en hoe deze velden elektronen verstrooien en hun temperatuur-anisotropie verminderen.
Dit artikel presenteert nabij-infraroodspectroscopische waarnemingen van de eruptie van de recurrente nova RS Ophiuchi in 2021, waarbij zowel de rusttoestand voor de uitbarsting als de dynamische fase tijdens en na de eruptie worden geanalyseerd, inclusief schattingen van de temperatuur van het coronaal gas en mogelijke veranderingen in het spectraaltype van de secundaire ster.
Deze studie introduceert een nieuw raamwerk voor het analyseren van zonnevortexen als interactieve netwerken, waarbij community-detectie wordt gebruikt om specifieke rollen te identificeren die correleren met langere levensduur en grotere dynamische invloed op de bovenste zonneatmosfeer, wat wijst op een versterkt mechanisme voor golfexcitatie.
Hoewel methanol een cruciale prebiotische molecule is, is er in de waterrijke protoplanetaire schijf rond HL Tau geen methanol aangetroffen, wat waarschijnlijk wordt veroorzaakt door optisch dikke stof die de emissie verbergt en resulteert in een methanol-waterverhouding die aanzienlijk lager is dan bij andere jonge sterren en kometen.
Dit artikel presenteert een nieuwe, op computersimulaties gebaseerde raster van Stark-verbrede profielen voor 13 neutrale heliumlijnen in het optische bereik, die dient om bestaande semi-analytische modellen te corrigeren en de bepaling van fysische parameters voor heliumrijke sterren, zoals DB-witte dwergen, te verbeteren.
Deze studie presenteert een nieuwe methode voor het genereren van synthetische sterabsorptielijnen die uitsluitend granulatierichting isoleren, waarmee wordt aangetoond dat hoewel lijnvormdiagnostiek in theorie convectieve verschuivingen kan traceren, de effectiviteit ervan bij typische signaal-ruisverhoudingen sterk beperkt blijft door ruis, wat de noodzaak benadrukt van robuustere diagnostische methoden.
Dit artikel presenteert het eerste UVIT/Far-UV spectrum van de T-Tauri-ster TW Hya, waarmee accretieparameters worden afgeleid en de spectroscopische en fotometrische capaciteiten van UVIT voor het bestuderen van jonge sterren worden aangetoond.
Dit artikel herstelt de overeenstemming tussen de Kazantsev-theorie en numerieke simulaties over het exponentiële verval van het kleine-schaal dynamo bij lage Prandtl-getallen door aan te tonen dat dit verval tijdelijk is en wordt veroorzaakt door een langlevend virtueel niveau dat voortkomt uit het afvlakken van de snelheidscorrelator op grote schaal.
Dit artikel beschrijft hoe een selectie van period-omkeercataclysmische variabelen, gebaseerd op eROSITA- en SDSS-gegevens, leidde tot de bevestiging van zes nieuwe systemen, waaronder GALEX J125751.4-283015, waarmee de bekende populatie met 18% is toegenomen tot 39 systemen en een methode is ontwikkeld om de discrepantie tussen voorspelde en waargenomen aantallen op te lossen.
Dit onderzoek gebruikt zelforganiserende kaarten (SOM) op VISTA-infraroodbeelden van ongeveer 10.000 jonge sterrenobjecten in het Orion-complex om modelonafhankelijke morfologische prototypes te creëren en deze te koppelen aan evolutionaire klassen, waarmee de basis wordt gelegd voor een toekomstige spectro-morfologische classificatie.
Deze studie presenteert een analytisch model voor polarisatiesignalen veroorzaakt door schijfvormig, ingesloten circumstellaire materiaal in Type II-supernova's, dat de tijdsevolutie van SN 2023ixf succesvol verklaart en zo waardevolle beperkingen oplevert voor de mechanismen die dergelijke massaverlies veroorzaken.
Deze studie introduceert een flexibel raamwerk dat SEVN en Arepo-GW koppelt om gravitatiegolfgebeurtenissen in hydrodynamische simulaties van het MillenniumTNG-project te modelleren, waarmee gedetailleerde voorspellingen voor toekomstige waarnemingen in een kosmologische context mogelijk worden gemaakt.
Dit onderzoek stelt dat koole superreuzen bij extreem lage metaalrijkheid een constante maximale helderheid hebben, wat suggereert dat late fase-massaverlies onafhankelijk is van metaalrijkheid en leidt tot het ontstaan van hete heliumrijke sterren die bijdragen aan stikstofverrijking en de vorming van zware zwarte gaten in het vroege heelal.