977 papers
Dit artikel introduceert een volledig reproduceerbare simulatie van een samensmelting van een zwart gat en een neutronenster, specifiek gericht op het waargenomen gebeurtenis GW230529, die als nieuw voorbeeld in de Einstein Toolkit-galerij wordt opgenomen om numerieke robuustheid te testen en de studie van dergelijke systemen te faciliteren.
Dit onderzoek gebruikt een statistisch model van twee waargenomen botsingen in het Fomalhaut-systeem om de massa en grootteverdeling van de planetoïden in de hoofdgordel te beperken, wat suggereert dat er nog meer waarneembare botsingen zullen plaatsvinden.
Dit artikel onderzoekt de - en -spanningen binnen het Little Rip-model en concludeert op basis van Bayes-factoranalyse dat dit model, hoewel het de Hubble-spanning vermindert bij gebruik van vroege metingen, slechts een verbeterde fit biedt voor CMB-gegevens en niet voor de gecombineerde datasets inclusief DESI-DR2 en PantheonPlus.
Dit artikel schat de detectiepercentages in voor toekomstige en bestaande grondgebonden gammastralingsobservatoria (LHAASO, LACT en SWGO) om heldere gammaflitsen zoals GRB 221009A te vangen, waarbij twee emissiemodellen worden gebruikt om de verwachte 5σ-detectiesnelheden te berekenen rekening houdend met kosmologische effecten en absorptie door extragalactische achtergrondstraling.
Dit paper introduceert een nieuwe methode om de leeftijd van bolvormige sterrenhopen nauwkeuriger te bepalen door gebruik te maken van het afkoelingsgedrag van bruine dwergen, zoals waargenomen met de James Webb-ruimtetelescoop, waarmee systematische fouten in bestaande technieken kunnen worden getoetst ondanks dat deze nog steeds de grootste onzekerheid vormen.
Dit artikel stelt een unificerend model voor dat verklaart hoe jets in astrofysische objecten zoals actieve galactische kernen, jonge sterrenobjecten en röntgendubbelsters ontstaan door turbulente energie in een dikke accretieschijf die via trechterachtige structuren wordt omgezet in uitgestoten materieblokken.
Deze studie beschrijft de ontwikkeling van een robuust waarneem- en detectieproces met de 21CMA-antenne om onbedoelde elektromagnetische straling van Starlink-satellieten te zoeken, waarbij de methode werd gevalideerd door het succesvol detecteren van ORBCOMM-signalen en het identificeren van impulsvormige storingen als afkomstig van elektriciteitskabels in plaats van satellieten.
Deze studie toont aan dat het uitbreiden van het eerdere tweescalarveldmodel voor warm inflatie naar het zwakke dissipatieregime de detectiechances van het resulterende gravitatiegolf-energiespectrum voor toekomstige waarnemingsinstrumenten aanzienlijk verbetert.
Dit artikel bevestigt de zesjarige stabiliteit van de 25,01-uurs- en 23,1-minuten-periodiciteit in de witte dwerg WD 1054-226, wat wijst op een langlevend, dynamisch gevormd puinring-systeem met een hoge optische diepte.
Dit onderzoek toont aan dat meervoudige super-thermische planeten in circumstellaire schijven complexe, niet-superponeerbare stofstructuren en excentriciteiten veroorzaken die de interpretatie van waargenomen substructuren bemoeilijken en de korrelgroei kunnen onderdrukken.
Dit artikel toont aan dat chiral dynamos in protoneutronensterren en het vroege heelal inefficiënt zijn omdat het proces sterk wordt onderdrukt door chirale flippen, vooral wanneer de chirale onevenwichtigheid niet onmiddellijk maar over een realistische tijdschaal wordt gegenereerd.
Dit artikel presenteert multi-epoch optische spectroscopie van de interstellaire komeet 3I/ATLAS die een opvallende periheliumasymmetrie onthult, gekenmerkt door een langzamere afname van vluchtige stoffen na perihelium en een toename in de productie van metalen en CO, wat wijst op de activatie van ondergronds materiaal of compositiescheiding.
Deze studie demonstreert dat het BlackGEM-telescooparray met multi-kleuren fotometrie succesvol pulsatiefrequenties en -modi kan identificeren bij de compacte ster PG 1159-035, waarmee de haalbaarheid van grondgebaseerde asteroseismische analyses voor optisch zwakke compacte pulsatoren wordt aangetoond.
Deze studie presenteert een nieuwe steekproef van grote dubbele radiobronnen die worden gehost door spiraalvormige sterrenstelsels (SDRAGNs), waarbij Hubble-ruimtetelescoopbeelden en spectraalanalyses worden gebruikt om hun eigenschappen, zoals de voorkeursoriëntatie van de jets en de aanwezigheid van sterrenvorming, te karakteriseren en ze te onderscheiden van achtergrondbronnen.
In deze paper wordt de ontdekking gemeld van ASKAP J142431.2-612611, een nieuw tijdelijk radiobron met een periode van 36 minuten die gedurende acht dagen pulserende, volledig gepolariseerde straling vertoonde voordat het bron plotseling verdween, zonder dat een optische tegenhanger werd gevonden.
Dit artikel presenteert een symmetrie-geschut model voor interactieve donkere energie waarbij alleen impulsuitwisseling tussen donkere materie en donkere energie optreedt, wat leidt tot een intrinsieke limiet in de onderdrukking van structuurvorming die onvoldoende is om de huidige kosmologische spanningen volledig op te lossen.
In deze bijdrage wordt een verfijnd lepto-hadronisch model gepresenteerd dat turbulente magnetische reconnectie als versnellingsmechanisme gebruikt om de waargenomen hoge-energie neutrino-emissie van het Seyfert-galactiekern NGC 1068 te verklaren, waarbij de afwezigheid van een TeV-gammestraal-tegenhanger wordt toegeschreven aan absorptie in een dicht, afgeschermd milieu.
Dit artikel beschrijft een analyse van de gemiddelde sterrenleeftijden in het Galactische Bulge, waarbij een systematische leeftijdsgolf wordt ontdekt die van jongere sterren bij het vlak naar oudere sterren op hogere breedtes overgaat, wat wijst op een mengeling van een pseudo-bul gevormd door schijf- en balkprocessen en een oudere sferoïdale bul ontstaan door vroege ineenstorting of accretie.
Deze studie analyseert de spin van de pas ontdekte zwarte-gat-röntgenbinaire Swift J151857.0-572147 door middel van continuümfitting van NICER-observaties, waarbij een gemiddelde spin van ongeveer 0,7 wordt gevonden voor fiduciële parameters, maar wordt benadrukt dat nauwkeurigere metingen van massa, afstand en inclinatie nodig zijn voor een precieze bepaling.
Deze studie analyseert een bipolaire lichtbrug in zonnevlekken van NOAA AR 13663 en concludeert dat deze structuur, die bestaat uit fijne filamenten met een stabiel patroon van rood- en blauwverschoven gebieden, ontstaat door de compressie en rek van penumbrale structuren van tegenovergestelde magnetische polariteiten.