1088 papers
Deze studie stelt dat supernova's die interageren met een Si- en S-rijke omringende materie, zoals SN 2021yfj, kunnen ontstaan uit de samensmelting van twee witte dwergen, waarbij een hybride witte dwerg met een buitenste laag van zware elementen tijdelijk wordt afgescheurd voordat een thermonucleaire explosie plaatsvindt.
Dit onderzoek presenteert een brandstofefficiënte, laag-drijfkracht missieontwerp voor een tour door de binnenste grote manen van Saturnus die volledige oppervlaktebestrijking garandeert door gebruik te maken van dynamisch complexe trajecten met halo-banen en invarianten variëteiten in een J2-gestoorde drie-lichamen context.
Dit onderzoek rapporteert voor het eerst een gecorreleerde trend tussen de fluxvariaties van persistente radiobronnen en de burst-energetiek van specifieke FRB's, wat suggereert dat beide fenomenen worden aangedreven door een gedeelde energiebron, zoals die van een magnetar.
Dit overzicht beschrijft hoe toekomstige ruimtegebaseerde gravitatiegolf-detectoren, zoals LISA, kunnen worden ingezet om de deeltjesaard van donkere materie te bestuderen door middel van drie mechanismen: orbitale verstoringen in compacte systemen, lensing-effecten en directe koppeling aan ultralichte velden.
Deze studie presenteert VLBI-monitoring van het supermassieve zwarte gaten-binaire kandidaat SDSS J143016.05+230344.4, waarbij een vertraagde radioflits wordt geïdentificeerd als bewijs voor kinetische energie-injectie in een gestructureerd circumkernmedium.
Dit onderzoek toont aan dat een gepolariseerde discrete tomografische methode, toegepast op synthetische multi-ruimtevaartuigbeelden, de driedimensionale dichtheidsstructuur van coronale massa-uitbarstingen effectiever kan reconstrueren dan niet-gepolariseerde methoden, waarbij de nauwkeurigheid toeneemt met het aantal waarnemende ruimtevaartuigen en een minimum van vier nodig is voor betrouwbare 3D-informatie.
Dit onderzoek toont aan dat variatie in de kern-halo-relatie leidt tot twee mogelijke massa-bereiken voor fuzzy donkere materie, waarbij het kleinere bereik in conflict is met de overvloed aan satellietstelsels en het grotere bereik grotendeels wordt uitgesloten door Lyman-alfa-woud-beperkingen.
Dit onderzoek gebruikt algemene relativistische straaltracering om aan te tonen dat de intensiteit en polarisatie van schaduwen en afbeeldingen van Gauss-Bonnet-zwarte gaten omgeven door dikke accretieschijven, gevoelige probes vormen voor de ruimtetijdstructuur en de dynamiek van de accretie.
Deze studie rapporteert de eerste meting van koolstof- en stikstofisotoopverhoudingen in de interstellaire komeet 3I/ATLAS, waarbij de gevonden hoge stikstofverhouding wijst op een oorsprong in de buitenste schijf van een oudere, metaalarme ster.
Dit onderzoek gebruikt data-gedreven magnetische wrijvingssimulaties om de vorming en eruptie van een sigmoïde structuur in zonne-actieve regio 13500 te verklaren, waarbij wordt aangetoond dat een toenemende verhouding van stroomdragende tot totale relatieve helicaliteit de torus-instabiliteit en de daaropvolgende CME-trigger.
Deze studie toont aan dat convolutionele neurale netwerken de leeftijd van sterrenhopen kunnen voorspellen op basis van hun omringende omgeving in PHANGS-HST-beelden, wat bevestigt dat deze omgevingsinformatie systematisch evolueert met de leeftijd van de hopen.
Dit artikel stelt dat de 'flip-flop'-overgangen in röntgenbinairsystemen en de veranderende toestanden in actieve galactische kernen twee manifestaties zijn van hetzelfde schaalvrije fysische proces, aangezien beide optreden bij enkele procenten van de Eddington-luminositeit en hun overgangstijden lineair schalen met de massa.
Dit paper stelt dat bestaande niet-SETI-radio- en optische surveys al voldoende beperkingen opleggen aan de prevalentie van nabije, communicerende buitenaardse beschavingen, en dat het ontbreken van bewijs voor ruimtesondes suggereert dat er de afgelopen miljarden jaren geen enkele beschaving binnen 100 lichtjaar van de Aarde is gepasseerd.
Dit artikel introduceert een volledig reproduceerbare simulatie van een samensmelting van een zwart gat en een neutronenster, specifiek gericht op het waargenomen gebeurtenis GW230529, die als nieuw voorbeeld in de Einstein Toolkit-galerij wordt opgenomen om numerieke robuustheid te testen en de studie van dergelijke systemen te faciliteren.
Dit onderzoek gebruikt een statistisch model van twee waargenomen botsingen in het Fomalhaut-systeem om de massa en grootteverdeling van de planetoïden in de hoofdgordel te beperken, wat suggereert dat er nog meer waarneembare botsingen zullen plaatsvinden.
Dit artikel onderzoekt de - en -spanningen binnen het Little Rip-model en concludeert op basis van Bayes-factoranalyse dat dit model, hoewel het de Hubble-spanning vermindert bij gebruik van vroege metingen, slechts een verbeterde fit biedt voor CMB-gegevens en niet voor de gecombineerde datasets inclusief DESI-DR2 en PantheonPlus.
Dit artikel schat de detectiepercentages in voor toekomstige en bestaande grondgebonden gammastralingsobservatoria (LHAASO, LACT en SWGO) om heldere gammaflitsen zoals GRB 221009A te vangen, waarbij twee emissiemodellen worden gebruikt om de verwachte 5σ-detectiesnelheden te berekenen rekening houdend met kosmologische effecten en absorptie door extragalactische achtergrondstraling.
Dit paper introduceert een nieuwe methode om de leeftijd van bolvormige sterrenhopen nauwkeuriger te bepalen door gebruik te maken van het afkoelingsgedrag van bruine dwergen, zoals waargenomen met de James Webb-ruimtetelescoop, waarmee systematische fouten in bestaande technieken kunnen worden getoetst ondanks dat deze nog steeds de grootste onzekerheid vormen.
Dit artikel stelt een unificerend model voor dat verklaart hoe jets in astrofysische objecten zoals actieve galactische kernen, jonge sterrenobjecten en röntgendubbelsters ontstaan door turbulente energie in een dikke accretieschijf die via trechterachtige structuren wordt omgezet in uitgestoten materieblokken.
Deze studie beschrijft de ontwikkeling van een robuust waarneem- en detectieproces met de 21CMA-antenne om onbedoelde elektromagnetische straling van Starlink-satellieten te zoeken, waarbij de methode werd gevalideerd door het succesvol detecteren van ORBCOMM-signalen en het identificeren van impulsvormige storingen als afkomstig van elektriciteitskabels in plaats van satellieten.