942 papers
Dit onderzoek voorspelt de spectraal kenmerken van snel roterende, metalenarme zware sterren die chemisch homogeen evolueren, waarbij vroege fasen als vroege O-type reuzen of superreuzen worden geclassificeerd en latere fasen als WO-type, met het oog op toekomstige vergelijkingen met waarnemingen van het Hubble-ruimtetelescoopprogramma ULLYSES.
Dit artikel concludeert dat het optimaliseren van het frequentiebereik voor de detectie van zon-achtige oscillaties door de factor te verlagen van de gebruikelijke waarde 2 naar 1,2 de detectiekans en de voorspelde opbrengst aanzienlijk verbetert.
Deze studie combineert Spitzer- en Hubble-ruimtetelescoop-data om nauwkeurige parallaxes te bepalen voor 13 koude bruine dwergen, wat aantoont dat de grote intrinsieke spreiding in hun eigenschappen fotometrische afstandschattingen onbetrouwbaar maakt en astrometrische metingen essentieel maakt voor hun karakterisering.
Deze studie toont aan dat het toepassen van een variabel magnetisch veld en een adaptieve mengingslengte in stermodellen de lithiumovervloed en rotatie-evolutie van zon-achtige sterren in clusters beter kan verklaren, hoewel aanvullende fysica nodig blijft om de huidige rotatiesnelheid en het magnetisch veld van de Zon volledig te reproduceren.
Deze studie introduceert een beeldsegmentatiemethode om homogene catalogi van HII-gebieden te maken en past deze toe op NGC 2403 en NGC 628 om elektronendichtheden en vulfactoren te bepalen, waarbij wordt geconcludeerd dat de volumevulfactoren zeer laag zijn en er mogelijke schalingen bestaan met sterformatieparameters die nieuwe inzichten bieden voor modellen van sterrenclusters.
Dit onderzoek toont aan dat de traditionele methode voor het corrigeren van ionosferische Faraday-rotatie bij VLA- en MeerKAT-observaties de effecten significant overschat, terwijl het gebruik van lokale GNSS-gegevens via de ALBUS-software aanzienlijk nauwkeurigere correcties oplevert en bovendien de intrinsieke elektrische vectorpositiehoeken van standaardkalibratoren 3C286 en 3C138 over een breed frequentiebereik vaststelt.
Dit artikel vat de inhoud en discussies samen van een workshop gewijd aan de Gaia-fasespiraal, deelt de daar geproduceerde bronnen met de bredere gemeenschap en nodigt geïnteresseerden uit om zich aan te sluiten bij de gestarte projecten.
Dit artikel presenteert een geoptimaliseerde, multi-level parallelle software-suite voor de simulatie van SPHERE-3 detectordata, die door het volledig onafhankelijk verwerken van individuele gebeurtenissen over alle stappen heen lineaire schaalbaarheid bereikt zonder gebruik van vergrendelingen.
De auteurs hebben een multithread-versie van de CORSIKA-code ontwikkeld met Cherenkov-optie voor het SPHERE-3-project om de tijdsintensieve generatie van uitgestrekte luchtschouwers op de Lomonosov-2-supercomputer te versnellen en het verlies van gebeurtenissen door wachtrijlimieten te voorkomen.
Dit artikel presenteert de ontdekking van twee microlensplaneten met een lage massa-verhouding en analyseert de 'centraal-resonante' degeneratie in negen gebeurtenissen, waarbij wordt aangetoond dat deze degeneratie twee onderscheidende typen omvat die afhangen van de massa-verhouding en de straal van de bronster.
Deze studie combineert tweedimensionale hydrodynamische simulaties met Monte Carlo-stralingstransport om te tonen hoe de structuur van GRB-jets, de dissipatiediepte en de ladingsdichtheid van elektron-positronparen de tijdsafhankelijke spectrale evolutie en polarisatie van de fotosferische emissie bepalen, waardoor kwantitatieve voorspellingen worden gedaan die met toekomstige polarimeters getest kunnen worden.
Deze studie toont aan dat rekening houden met wolken en deuteriumverbranding in moderne modellen voor bruine dwergen leidt tot langere bewoonbare periodes voor omcirkelende planeten en de ontdekking van specifieke 'sweet spots' nabij de deuteriumverbrandingsgrens, wat aanzienlijk afwijkt van eerdere schattingen op basis van analytische benaderingen.
Dit onderzoek analyseert de dynamiek van accretie rond een geladen zwart gat in een perfect vloeibare donkere materie-omgeving, waarbij EHT-observaties van M87* worden gebruikt om parameters te beperken en te tonen dat hoewel de lokale straling lager is, de totale stralingsrendement en luminositeit hoger zijn dan bij een Schwarzschild-zwart gat.
Dit artikel introduceert een verstoringsframework dat de Cutler-Vallisneri-formaliteit uitbreidt om spectrale drift te corrigeren in nul-latentie gravitatiegolf-zoekopdrachten, waarbij wordt aangetoond dat deze correcties essentieel zijn om ernstige systematische fouten in timing, fase en SNR te voorkomen die anders het detectiebereik en de hemellocatie zouden beïnvloeden.
De auteurs presenteren een snelle en nauwkeurige fenomeenologische methode om de excentriciteit van inspirerende zwarte-gatenparen te beperken door energie-informatie uit verschillende harmonischen in het tijdfrequentiedomein te combineren, wat een waardevol hulpmiddel biedt voor de snelle analyse van toekomstige zwaartekrachtgolfdata.
Dit artikel introduceert een verbeterde deep-learning-methode, POLISH, voor radio-interferometrische beeldreconstructie die door middel van patch-wise training en een niet-lineaire intensiteitstransformatie robuust is voor realistische omstandigheden en de ontdekking van sterke gravitationele lenzen aanzienlijk verbetert.
Dit artikel analyseert een grote steekproef van nova-parameters om de relatie tussen de afname-tijden en te kwantificeren, waarbij de uitkomsten aantonen dat binnen de onzekerheden ongeveer gelijk is aan de helft van .
Dit artikel beschrijft hoe een op The Payne gebaseerd neurale netwerk wordt gebruikt om het instrumentale profiel van LAMOST nauwkeurig te modelleren, wat leidt tot een verbetering van de radiale snelheidsmetingen met ongeveer 3 km/s en zo de zoektocht naar langperiodieke dubbelsterren vergemakkelijkt.
Dit onderzoek rapporteert de detectie van tot 100 GeV reikende gammastraling van gamma-ray bursts door middel van een stapelanalyse van 330 gebeurtenissen met Fermi-LAT, waarbij de resultaten voor zwakkere bursts wijzen op een mogelijk energie-injectie-effect dat niet door standaardmodellen wordt verklaard.
Op basis van meer dan een jaar aan timing-observaties met de FAST-teleskop concludeert dit onderzoek dat de oude pulsar PSR J0630+19 te weinig energie verliest om de zeer-hoge-energie gammastraling van de bron 3HWC J0630+186 te voeden.