960 papers
Deze paper introduceert de WPDC-2P-methode, een robuuste oplossing voor geometrische vervorming in de hoofdcamera van het Chinese Ruimtestation Survey Telescoop (CSST) die door het gebruik van gewogen polynoomfitting en een zoektabel de astrometrische precisie aanzienlijk verbetert, zelfs onder extreme omstandigheden zoals hoge sterrendichtheid.
Dit onderzoek vergelijkt coronagraafmetingen met aerosolgebaseerde schattingen van de helderheid van de circumsolaire lucht op Mauna Loa om een raamwerk te bieden voor het beoordelen van dagelijkse corona-kwaliteit en het visualiseren van de relatie tussen aerosolen en waargenomen zonneschijf-auréoles.
Dit onderzoek analyseert de waterstofgasinhoud van 19 reusachtige laag-oppervlaktehelderheidsterrenstelsels en suggereert, mede op basis van vergelijkingen met simulaties, dat hun uitgestrekte optische schijven het gevolg kunnen zijn van recente grote sterrenstelselbotsingen.
Dit onderzoek gebruikt rotatieverbreding in LAMOST-spectra om de neigingen en massa's van onzichtbare metgezellen in compacte objecten te bepalen, waarbij twee systemen worden geïdentificeerd met zware witte dwergen of neutronensterren die potentieel als Type Ia-supernovaprogenitors kunnen fungeren.
Deze studie identificeert VLA22 als een veelbelovende kandidaat voor een zwart gat in rusttoestand binnen de bolvormige sterrenhoop M22, gebaseerd op multi-band waarnemingen die consistent zijn met de voorspelde stralingscorrelaties en recente behoudsmodellen.
Dit artikel presenteert de systematische zoektocht naar exoplaneten met een lage massa-verhouding in de 2023-data van het KMTNet, waarbij drie sterke kandidaten worden geïdentificeerd, waaronder KMT-2023-BLG-0164 waarvan de gastheer of een begeleider via spectroscopie is gekarakteriseerd.
Dit onderzoek toont aan dat op tidally-locked exoplaneten rond M-dwarfs atmosferische ineenstorting van CO2 paradoxaal genoeg de aanwezigheid van vloeibaar water aan de dagkant kan bevorderen door de warmtetransport naar de nachtzijde te verminderen.
Dit artikel concludeert dat exacte, niet-Gaussische consistentiediagnostiek een betere beoordeling biedt dan traditionele Gaussische methoden voor de overeenstemming tussen kosmologische datasets en het sign-switching CDM-model, waarbij wordt aangetoond dat hoewel dit model de geometrische compatibiliteit op intermediaire roodverschuivingen licht verbetert, dit niet noodzakelijk leidt tot een betere voorspellende consistentie.
Dit onderzoek analyseert de zes maanden durende vervalprocessen van zonne-actieve regio NOAA AR 12738 en de bijbehorende perifere verduisteringsgebieden, waarbij het aantoont dat thermische tekorten in plaats van alleen materieel gebrek de oorzaak zijn van de verminderde emissie en dat langdurige verduistering waardevolle inzichten biedt in de thermische evolutie en magnetische herschikking van de corona.
Deze studie waarschuwt dat de toepassing van optische quasi-periodieke oscillaties (QPO's) als aanwijzing voor dubbele zwarte gaten in BLAGN met grote voorzichtigheid moet gebeuren, omdat intrinsieke AGN-variabiliteit en roodruis kunnen leiden tot verschillende, niet-harmonisch gerelateerde periodiciteiten in lichtcurven van verschillende tijdsperiodes.
Dit onderzoek toont aan dat de zwakke lensing van kosmische holtes een veelbelovende en onafhankelijke methode is om de totale massa van neutrino's te beperken, met een nauwkeurigheid van 0,096 eV zonder vormruis en 0,340 eV bij realistische ruisniveaus.
Dit artikel introduceert een uitgebreide reeks gesimuleerde catalogi van sterk gelenseerde zwaartekrachtsgolven, gebaseerd op een halomodel dat donkere materie, sterrenstelsels en subhalo's omvat, en voorspelt dat toekomstige grondgebonden detectoren zoals ET en CE honderden dergelijke gebeurtenissen per jaar zullen waarnemen, waaronder unieke systemen met centrale beelden en subhalo-invloeden.
Dit onderzoek toont aan dat de waargenomen dichtheidsvariaties in de Indus-sterveldstroom voornamelijk het gevolg zijn van epicyclische bewegingen tijdens getijdestoring, en niet van interacties met donkere-materie-subhalo's, waarbij de mate van scherpte van de pieken suggereert dat de oorspronkelijke dwergstelsel een 'cuspy' donkere-materie-halo bezat.
Deze thesis gebruikt sterke lensing in het MACS J0416-sterrenveld, gecombineerd met diepe HST- en JWST-observaties en machine learning om interloper-galaxies te elimineren, en concludeert dat er geen bewijs is voor een afknijping aan het zwakke uiteinde van de UV-lichtkrachtfunctie, wat leidt tot een ondergrens voor de massa van ultralichte donkere materie van meer dan $2,97 \times 10^{-22}$ eV.
Dit voorstel schetst een door het VK geleide bijdrage van een infrarood-integraal veldspectrograaf aan de Habitable Worlds Observatory, die essentieel is voor het detecteren van meerdere atmosferische biosignaturen op exoplaneten en zo de UK-leiderschap in dit baanbrekende wetenschappelijke doel waarborgt.
Deze studie toont aan dat thermische Rossby-golven in snel roterende convectie een uitwaartse hoekmomenttransport veroorzaken, wat in strijd is met de gangbare mean-field-theorieën maar overeenkomt met sferische shell-simulaties en de zonnewerveling.
Dit artikel presenteert een nieuwe hybride reconstructiemethode die roodverschuivingen en eigenbewegingen combineert om de door het Melkwegstelsel verduisterde Vela-supercluster als een dominante massaconcentratie in het zuidelijke Zone of Avoidance bloot te leggen.
Dit artikel onderzoekt hoe sterk gelenseerde gravitatiegolven kunnen worden gebruikt om afwijkingen van de algemene relativiteitstheorie te testen door de post-Newtoniaanse parameter te meten in de aanwezigheid van afschermingsmechanismen, waarbij gebruik wordt gemaakt van tijdvertragingen en absolute vergroting om de massa-schijf-degeneratie op te lossen.
Dit artikel beschrijft GPU-versnelde N-body-simulaties die aantonen dat de kernen van reuzenplaneten in het buitenste deel van protoplanetaire schijven ontstaan door de combinatie van planetesimalen en steenaccretie, waarbij het initiële verdelingspatroon van de planetesimalen minder bepalend is dan hun totale massa en dynamische verstrooiing leidt tot een verspreid schijf als natuurlijk gevolg.
Dit artikel toont aan dat een hybride aanpak die matched filtering combineert met convolutionele neurale netwerken, een rekenkundig efficiënter alternatief biedt voor het zoeken naar zwaartekrachtgolven van samensmeltende compacte objecten, met behoud van vergelijkbare detectie-efficiëntie in de toekomstige detector-erap.