1088 papers
Dit onderzoek toont aan dat het vooraf trainen van een tokeniser met een auto-encoding-doelstelling de rekenefficiëntie en nauwkeurigheid van fysische foundation-modellen aanzienlijk verbetert, vooral wanneer de vooraftraining op hetzelfde fysische systeem als de downstream-taak wordt uitgevoerd.
Deze studie analyseert de verticale structuur van 92 protoplanetaire schijven in verstrooid licht met behulp van een nieuwe elliptische passing-methode en concludeert dat hoewel de meeste schijven een opwaartse kromming vertonen, alleen uitgebreide schijven een duidelijke power-law-flaring-trend tonen, terwijl er voor de overige morfologieën geen sterke correlaties met ster- of schijfeigenschappen worden gevonden.
Dit onderzoek simuleert de dynamische evolutie van exokometen in het Pictoris-systeem en identificeert twee verschillende dynamische families die voortkomen uit interacties met de planeet Pic c en de twee gasreuzen, wat de waargenomen spectroscopische variaties en mogelijke verschillen in vluchtige stoffen verklaart.
Dit artikel presenteert een systematische studie van het continuumspectrum van sferische multifrequente Proca-sterren, toont aan dat deze toestanden interpoleren tussen discrete stationaire staten en demonstreert dat een subset hiervan lineair stabiel is tegen algemene perturbaties.
Het paper introduceert LIMBO, een real-time radiopijplijn die gebruikmaakt van de Leuschner-observatoriumschotel om magnetars continu te monitoren, en rapporteert op basis van waarnemingen van SGR 1935+2154 de detectie van twaalf kandidaat-FRB's en een afgeleide cumulatieve snelheids-fluïdum-verhouding.
Uit diepe fotometrische analyses blijkt dat de sterrenhoop NGC 5824 een symmetrische, diffuse uitloper heeft met een dichtheidsprofiel dat consistent is met de voorspelling dat de cluster is ingebed in een donkere-materie-halo.
Deze studie analyseert de vroege optische naschok van GRB 250702F en concludeert dat een ongebruikelijke snelle vervalfase in het lichtkromme wordt veroorzaakt door synchrotronstraling van thermische elektronen in een ultra-relativistische schok, wat experimenteel bewijs levert voor voorspellingen van deeltij-simulaties.
Dit onderzoek biedt sterke aanwijzingen dat de drager van de diffuse interstellair band bij 862,1 nm een kation is, waarschijnlijk een groot koolstofmolecuul zoals een PAH of fullerene, gebaseerd op de specifieke 'huid-effect' patronen die in nabije moleculaire wolken worden waargenomen.
Dit onderzoek toont aan dat de niet-willekeurige longitudinale verdeling van actieve gebieden, met name herhaalde flux-emissie in het zuidelijk halfrond tijdens de afnemende fase van zonnecyclus 24, verantwoordelijk is voor de versterking van het grote-schaal magnetisch veld van de Zon.
Deze studie presenteert ULTRACAM-observaties en analyse van bestaande survey-data om voor het eerst optische tegenhangers te identificeren en nauwkeurige astrometrie te leveren voor vier rustende zwarte-gat-röntgentransienten, terwijl bovendien ondergrenzen voor de magnitude en beperkingen op de omloopperioden en spectraaltypes voor vijf andere kandidaten worden vastgesteld.
In dit artikel wordt SuperSNEC gepresenteerd, een versnelde versie van de SuperNova Explosion Code die door middel van adaptieve gridding en andere optimalisaties in staat is om binnen twee seconden lichtkrommen van ontdoken-omhulsel-supernova's te genereren met een nauwkeurigheid die vergelijkbaar is met die van veel langzamere, hogeresolutiesimulaties.
Deze paper presenteert een iteratieve methode om het hoogte-temperatuurprofiel boven een zonnevlek te reconstrueren op basis van multi-frequentie radiowaarnemingen, waarbij de oplossing wordt gevonden door een overdetermined stelsel lineaire vergelijkingen op te lossen met regularisatie, wat succesvol is getest op synthetische data en toegepast op waarnemingen van NOAA 11312 met de RATAN-600.
Dit artikel beschrijft hoe fotodynamische modellering van het TOI-4504-systeem, waarbij twee reuzenplaneten in een sterke 2:1-resonantie met enorme transitietijdsvariaties zijn ontdekt, een diep resonante toestand onthult die opmerkelijk vergelijkbaar is met die van GJ 876, ondanks het grote verschil in sterrenmassa.
Dit artikel toont aan dat individuele supermassieve zwarte-gatparen een unieke ruimtelijke correlatiepatroon vertonen die, als een deterministisch equivalent van de Hellings-and-Downs-curve, dient als een robuust 'geometrisch vingerafdruk' om deze bronnen te onderscheiden van een stochastisch achtergrondsignaal en hun positie in de lucht aanzienlijk nauwkeuriger te lokaliseren.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode voor het opsporen van precesserende zwarte-gatbinaire systemen in LIGO-Virgo-KAGRA-data, die gebruikmaakt van modus-voor-modus filtering, machine learning en marginalisatie om de detectiegevoeligheid met ongeveer 10% te verhogen ten opzichte van eerdere zoekopdrachten.
Dit artikel beschrijft de open-source iOS-applicatie 'Black Hole Vision', die de camera's van de iPhone gebruikt om real-time beelden te synthetiseren van hoe de omgeving eruit zou zien onder de zwaartekrachtslenswerking van een niet-roterend of roterend zwart gat, ter voorbereiding op de toekomstige BHEX-missie.
Dit artikel beschrijft hoe de Universiteit van Adelaide in juli 2025 een hybride nationale academische conferentie organiseerde tegen minimale kosten en met minimale hinder voor de fysieke aanwezigen, inclusief de gebruikte technologie, organisatie en evaluatie.
Deze studie analyseert de quasi-periodieke variabiliteit van de blazar Ton 599 over een periode van 1983 tot 2025 en concludeert dat de waargenomen multi-golflengte-cycli het beste worden verklaard door een combinatie van geometrische effecten, zoals een binair superzwaar zwart gat met een precesserende jet, en stochastische processen in de jet.
Dit artikel presenteert nieuwe trigonometrische parallaxes en kinematische afstanden die aantonen dat de Perseus-arm in het eerste galactische kwadrant 0,5 tot 1,0 kpc verder van het galactische centrum ligt dan eerder werd aangenomen, en dat deze arm de Sagittarius-arm kruist op een afstand van ongeveer 5,6 kpc.
Dit artikel beschrijft hoe JWST/NIRSpec-observaties bij z≈3 één Lyman-continuüm-lekkerkandidaat als een laag-roodverschuivende interloper ontkrachten, terwijl een tweede kandidaat (LACES104037-LyC) wordt bevestigd als een echte lekkende bron met een ontsnappingsfractie van ~99% in een getijdenstaart van een samensmelting, wat aantoont dat galaxiemergers een cruciale rol spelen in de reionisatie van het heelal.