1088 papers
Deze studie presenteert een autonome navigatiemethode voor ruimteschepen in het buitenste zonnestelsel die gebruikmaakt van parallactische verschuivingen van sterren, waardoor posities met een nauwkeurigheid van minder dan één astronomische eenheid kunnen worden bepaald zonder afhankelijkheid van aardse communicatie.
Deze studie gebruikt VLBI-observaties met VERA om de trigonometrische parallaxes van H₂O-masers in het sterrenvormingsgebied IRAS 23385+6053 te meten, waardoor een afstand van ongeveer 2,17 kpc wordt vastgesteld en wordt aangetoond dat de moleculaire wolken in het Perseus-armgebied zich over ongeveer 2 kpc uitstrekken.
Dit artikel stelt dat quasi-periodieke oscillaties in de radiostroom en lineaire polarisatie van zwarte gaten worden veroorzaakt door kink-instabiliteit in hun gemagnetiseerde jets, wat wordt onderbouwd door simulaties die de waargenomen anti-correlatie tussen flux en polarisatie verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat de beweging van Ganymedes ondergrondse oceaan een waarneembaar magnetisch signaal genereert dat door de eigen magnetische veld van de maan wordt versterkt, wat de noodzaak onderstreept van lage banen voor de JUICE-missie om deze dynamiek te detecteren.
Dit onderzoek, gebaseerd op de eerste directe meting van de ON-reactie bij astrophysische energieën, sluit een zevenvoudige verhoging van de reactiesnelheid uit en concludeert dat deze reactie alleen niet verantwoordelijk is voor de waargenomen variaties in Ca/S- en Ar/S-verhoudingen in Type Ia-supernova's, waardoor de focus moet verschuiven naar andere kernreacties.
Deze studie toont aan dat de uitkomst van samensmeltingen van bosonische donkere-materiekernen wordt bepaald door de sterkte van hun zelfinteractie en de aanwezigheid van een ideaal gas, waarbij afstotende interactie massabehoud bevordert en aantrekking massaverlies veroorzaakt, terwijl solitonische kernen zich in alle onderzochte scenario's als robuust blijken.
Dit artikel presenteert een hoogrendement supergeleidende on-chip filterbank met directionele filters voor submillimeter-integrale veldunits, die experimenteel een gemiddelde koppelingsrendement van 75% aantoont tussen 125 en 220 GHz.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van dropout-regularisatie in een op AlexNet gebaseerd convolutioneel neuraal netwerk de nauwkeurigheid en robuustheid van het voorspellen van zwaartekrachtslensparameters uit gesimuleerde beelden van het China Space Station Telescope aanzienlijk verbetert.
Dit onderzoek toont aan dat machinelearning-algoritmen, met name XGBoost, effectief kunnen worden ingezet om de verschillende soorten compacte sterrenresten-binairsystemen in de LISA-data te onderscheiden, waarbij ze vooral presteren bij het identificeren van dubbele witte dwergen en zware systemen, hoewel neutronenster-witte dwerg-systemen vanwege hun sterke overlap met dubbele witte dwergen moeilijker te classificeren blijven.
Deze studie identificeert en karakteriseert nieuwe uitbarstingen van symbiotische sterrenstelsels in GOTO- en ATLAS-data, waaronder de eerste Z And-type uitbarsting in het LMC, en benadrukt het belang van historische fotometrie voor het correct interpreteren van deze gebeurtenissen.
Deze studie introduceert voor het eerst score-based diffusion modellen als een superieur, analyseklaar alternatief voor GANs om de complexe en rekintensieve simulaties van luchtschouwers voor Imaging Air Cherenkov Telescopes (zoals H.E.S.S.) te genereren, waarbij ze zowel gamma- als protongebeurtenissen met hoge precisie nabootsen.
In dit onderzoek worden de uitzonderlijke gevoeligheid van de MeerKAT-radiotelescoop en de data van het dwergstelsel Reticulum II benut om de zoektocht naar synchrotronemissie van WIMP-annihilatie of -verval te verfijnen en zo strengere beperkingen te stellen dan eerdere radiostudies.
Deze studie presenteert de ontdekking van zeven moleculaire wolken in de radiogalaxie B2 0902+34 op een roodverschuiving van z=3,4, die voor het eerst spectrally zijn opgelost bij het begin van het Kosmische Middaguur en daarmee nieuwe mogelijkheden bieden voor het bestuderen van de fysica en chemie van sterrenvorming in het vroege heelal.
Dit onderzoek toont aan dat op basis van JWST-geobserveerde Lyman-alfa-emitters bij resonante verstrooiing Lyman-alfa-fotonen naar de buitenste, minder dichte regio's verplaatst waar ze beter ontsnappen, terwijl gelijktijdig stochastische sterrenvorming en feedback de chemische verrijking en ioniserende straling bepalen.
Dit artikel presenteert de grootste statistische census van Lyman-alfa-nebula's uit de HETDEX-survey, die de schaal van Lyman-alfa-halos en -blobs tijdens het kosmische middaguur verbindt en aantoont dat een aanzienlijk deel van de radio-gecorreleerde bronnen uitgestrekte structuren vertoont waarvan het voorkomen toeneemt met de Lyman-alfa-omvang.
Dit onderzoek toont aan dat turbulentie in de heliosfeer en het voorafgaande protonenachtergrondsignaal de via velocity dispersion analysis (VDA) afgeleide injectietijden en padlengtes van zonne-energetische deeltjes aanzienlijk beïnvloeden, waardoor deze methoden vaak geen nauwkeurige schattingen van de werkelijke versnellingstijd leveren.
Dit onderzoek toont aan, via magnetohydrodynamische simulaties, dat mega-parsec grote radiobronnen kunnen ontstaan in donkere materie-halos met verschillende massa's en normale gasdichtheden, waardoor de noodzaak van een uitzonderlijk lage gasomgeving voor hun vorming wordt weerlegd.
Dit artikel analyseert de clustering en omgevingskarakteristieken van radio-AGN tot een roodverschuiving van met behulp van MIGHTEE-data, en concludeert dat deze objecten zich bevinden in zwaardere donkere-materiehoven dan vergelijkbare niet-actieve sterrenstelsels, met een duty cycle van 5-9% en voldoende mechanische feedback om gasverhitting te verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat hoekmoment in hyperaccreterende neutronsterren tijdens een gemeenschappelijke omhulling-fase de vorming van een accretieschijf en daaruit voortvloeiende uitstoot mogelijk maakt, wat leidt tot de synthese van protonrijke elementen via het rp-proces en alpha-rijke supernova-achtige nucleosynthese.
Deze paper introduceert een onbevooroordeelde Bayesiaanse methode om de radiale eigenbewegingen van gastheergalaxieën van Type Ia-supernova's nauwkeurig te schatten zonder aannames over lokale lineariteit of een vaste kosmologie, waardoor deze superieur is aan standaard schatters, vooral bij grote snelheden.