1406 papers
Deze studie toont met behulp van JWST-data aan dat het intraclusterlicht in de verre cluster XLSSC 122 (z ≈ 2) al vroeg in de geschiedenis van het heelal was opgebouwd en dynamisch actief is, waarbij de verdeling van het licht sterk overeenkomt met de massaverdeling.
Dit onderzoek naar ongeveer 6.700 MaNGA-galaxies toont aan dat omgevingsgerelateerde onderdrukking van sterformatie voornamelijk plaatsvindt via snelle gasstripping en daaropvolgende uithongering, wat resulteert in compacte, kinematisch symmetrische satellietgalaxies, terwijl interne processen zoals AGN-activiteit de onderdrukking in centrale galaxies in stand houden.
Deze studie combineert kosmologische simulaties met JWST-achtige mock-observaties om aan te tonen dat galaxiemergers vooral bij lagere roodverschuivingen AGN-activiteit triggeren in gasarme systemen, hoewel deze correlatie in puur morfologische waarnemingen vaak minder duidelijk is.
Dit artikel presenteert een evaluatie van de betrouwbaarheid van huidige analysemethoden voor het herleiden van de thermodynamische eigenschappen van sterrenstelselclusters, waarbij wordt vastgesteld dat hoewel gasdichtheid en massa nauwkeurig kunnen worden gereconstrueerd, temperatuurmetingen gevoelig zijn voor systematische vertekeningen die de interpretatie van de intra-clustermedium beïnvloeden.
Dit artikel stelt voor om de lijn-van-zicht schuif van sterke gravitationele lenzen, afgeleid van fotometrische survey-data, te gebruiken als een nieuwe kosmologische probe die de standaard $3\times 26\times 2$pt-schema en een zeer hoog signaal-ruisverhouding belooft voor toekomstige Stage-IV-survey's.
Dit onderzoek toont aan dat late infall op protoplanetaire schijven via hydrodynamische simulaties en stralingstransport kan leiden tot de vorming van verschillende spiraalstructuren, waarbij de aard van de spiralen afhangt van het accretieproces en de verstoringen voornamelijk beperkt blijven tot de bovenste lagen van de schijf, waardoor planetenvorming in het middenvlak slechts indirect wordt beïnvloed.
Dit artikel waarschuwt dat kleine discrepanties tussen de theoretische geluidshorizon en de effectieve BAO-schaal in donkere-materie-tracers systematische fouten kunnen veroorzaken bij kosmologische inferentie, en biedt correctiestrategieën om deze bias te compenseren voor toekomstige precisie-surveys zoals DESI.
Het STIS-team heeft na Servicing Mission 4 nieuwe gevoeligheidscurves voor de echelle-modus afgeleid met behulp van de standaardster G 191-B2B en de verbeterde CALSPECv11-modellen, waarbij ook nieuwe blaze-shift-coëfficiënten en echelle-rippel-tabellen zijn vrijgegeven.
Deze studie toont aan dat voor de asteroseismische modellering van acht geëvolueerde, metaalarme sterren zowel een volledige behandeling van -verrijking als een ad-hoc correctie op de totale metaalrijkdom tot vergelijkbare streekeigenschappen en onzekerheden leiden, terwijl de waargenomen frequentie van maximale oscillatiekracht systematisch afwijkt van de schalingsrelatie, wat wijst op een tekortkoming van deze relatie bij lage metaalrijkdom.
Dit artikel rapporteert de ontdekking van een sterk energie-afhankelijke X-ray polarisatie van ongeveer 4% in het zwarte-gat-binairstelsel GS 1354-64, waargenomen met IXPE tijdens een intermediaire toestand na een mislukte overgang, wat nieuwe inzichten biedt in de geometrie en accretieprocessen van zwarte gaten.
Dit onderzoek gebruikt de nieuwste DESI DR2 BAO- en -observaties om tijdvariërende vacuümmodellen (CDM) te testen, waarbij de resultaten aantonen dat deze data de afwijkingen van het standaard CDM-model sterk beperken, de vacuümdynamica naar nul drijven en de Hubble-spanning aanzienlijk verminderen.
Dit artikel presenteert een multidisciplinair ontwerpoptimisatiekader dat trajectdynamica, vermogenssystemen en elektrische voortstuwing voor een lage-druk missie naar asteroïde 16-Psyche gelijktijdig optimaliseert door de variabele specifieke impuls van de SPT-140 Hall-aandrijving te koppelen aan de tijdsvariabele zonne-energiebeschikbaarheid.
Dit rapport concludeert dat de uitleesruis in ACS/WFC-biasframes geen kolomafhankelijkheid vertoont, maar wel een rijafhankelijkheid door donkerstroom, waarbij de ruis in de fysieke pre-scans lager is dan in de wetenschappelijke arrays en dat het maskeren van onstabiele 'hot pixels' de ruis in kolommen verlaagt.
De studie van 5646 open sterrenhopen in de Melkweg toont aan dat de meeste systemen, met name de minder massieve, de radiale versnellingrelatie en de baryonische Tully-Fisher-relatie volgen met een versnellingsschaal die consistent is met MOND, wat suggereert dat lage-versnellingsdynamica ook op schaal van parsecs binnen onze eigen Melkweg optreedt.
Dit artikel presenteert een systematische analyse van TESS-observaties van 2544 cataclysmische variabelen, wat resulteerde in een betrouwbaar catalogue (CCC) van 910 objecten met geïdentificeerde omlooptijden die zowel bestaande metingen bevestigen als corrigeren of aanvullen.
Dit onderzoek analyseert de multi-golflengte verticale structuur van de β Pictoris-debrisdisk en onthult dat deze in het midden-infrarood gemiddeld 1,5 keer dikker is dan in de millimeterband, waarbij de waargenomen verticale vervorming en constante schaalhoogte consistent zijn met seculiere verstoringen door de binnenste reuzenplaneten.
Deze studie onthult een protocluster van Lyman-alfa-emitters bij z ≈ 4,9 en toont aan dat de omringende omgeving de grootte van de sterrenpopulaties in het rust-optische spectrum vergroot, terwijl er geen significant verschil wordt gevonden in het rust-UV-spectrum.
Deze studie gebruikt JWST-observaties van de Class 0-protoster L1527 IRS om magnetosferische accretie aan te tonen en een accretiegraad van ongeveer $1\times10^{-7}~ \text{M}_\odot \text{yr}^{-1}$ te kwantificeren, wat wijst op niet-stationaire en asymmetrische accretieprocessen.
Dit artikel presenteert het gemarkeerde vermogensspectrum als een praktische en efficiënte maatstaf voor hogere-orde statistieken in kosmologische analyses van sterrenstelselroodshiftverdelingen, die de voordelen van de bispectrum combineert met de eenvoud van standaard tweepuntscorrelatoren.
Dit artikel onderzoekt hoe de Weibel-instabiliteit, gedreven door anisotrope elektronenverdelingen in ionisatiefronten tijdens de kosmische reionisatie, kan fungeren als een mechanisme voor de generatie van zaad-magnetische velden in het intergalactische medium.