1406 papers
In deze studie presenteren onderzoekers nieuwe VLBA-astrometrische metingen van elf radiosterren, waaronder parallaxen en eigenbewegingen met een hoge nauwkeurigheid, om de systematische afwijkingen tussen het radio-ICRF en het optische Gaia-CRF bij heldere sterren te verminderen.
Het AIDA-TNG-project gebruikt kosmologische simulaties om aan te tonen dat alternatieve donkere-materiemodellen, zoals warm en zelfinteragerend donkere materie, de overvloed, radiale verdeling en clustering van halos beïnvloeden, waarbij een gegeneraliseerd Navarro-Frenk-White-model nodig is voor een accurate beschrijving en kleine-schaal clustering een krachtig middel biedt om deze scenario's te onderscheiden.
Deze studie introduceert een geautomatiseerde methode op basis van dichtheidsgebaseerde clustering om nesten van zonnevlekken te kwantificeren en toont aan dat ongeveer 60% van alle zonnevlekken in dergelijke ruimtelijk-temporele clusters voorkomt, waarbij de neiging tot nestvorming sterk correleert met het niveau van zonneactiviteit.
De auteurs rapporteren met de uGMRT de zeldzame detectie van een neutrale waterstofuitstroom veroorzaakt door jet-gas-interactie buiten het gastheergalaxie van de radio-galaxie 0731+438 op een roodverschuiving van 2,429, wat het bestaande parameterbereik van dergelijke uitstroomfenomenen aanzienlijk uitbreidt.
Dit artikel beschrijft de verbeterde capaciteiten van de POLAR-2 HPD-instrumenten om door middel van tijd- en energie-opgeloste polarimetrie van gamma-ray bursts de stralingsmechanismen en fysische eigenschappen van de uitstroom te onderscheiden en te beperken.
Dit artikel presenteert de resultaten van een studie naar de samenstelling van kosmische straling in het energiebereik van 2 tot 12,5 EeV, gebaseerd op muonmetingen van het Yakutsk EAS-arrangement, waarbij het bestaan van vier afzonderlijke groepen primaire deeltjes met verschillende oorsprong wordt bevestigd.
In dit onderzoek worden Hα-maps van 685 sterrenstelsels rondom het Virgo-cluster geanalyseerd om de invloed van filamenten op sterrenvorming te bestuderen, waarbij wordt geconcludeerd dat hoewel er geen significant verschil in clump-grootte is, filament-galaxieën wel iets meer perifere clumps vertonen.
Dit onderzoek gebruikt de fractale dimensie om de verdeling van blauwe, groene en rode sterrenstelsels in het kosmische web te analyseren en bevestigt dat deze dimensie een gevoelige diagnostische tool is die varieert met sterrenstelseltype en roodverschuiving.
Deze studie combineert multi-golflengte-observaties om te tonen dat de AGN-aangedreven uitstroom in het dwerg-seyfertstelsel NGC 4395 een gelaagde structuur heeft waarbij koud moleculair gas een veel grotere uitstroomsnelheid heeft dan de geïoniseerde fasen, wat suggereert dat voornamelijk het laag-geïoniseerde gas een significante invloed heeft op het omringende interstellair medium.
Dit onderzoek analyseert de schaduwen van roterende wormgaten in de Teo-klasse en onthult dat variatie in de roodverschuivingsparameter leidt tot een universele kritieke waarde die de overgang markeert naar een puntige structuur, waarbij een fasendiagram vier verschillende morfologieën identificeert die als observatiecriteria kunnen dienen.
Dit artikel presenteert theoretische en experimentele bewijzen voor een nieuwe fase van multimodale superfluiditeit in neutronenrijke systemen, waarbij s-golf en p-golf paren en quartetten coëxisteren, wat gevolgen heeft voor de structuur van neutronensterren en atoomkernen.
De auteurs breiden het BDNK-model uit met een eerste-orde ladingsstroom en tonen aan dat de toevoeging van een uit-evenwicht correctie essentieel is voor het garanderen van sterke hyperbolische eigenschappen, causaliteit en stabiliteit in een relativistische hydrodynamische theorie die gekoppeld is aan de Einstein-veldvergelijkingen.
Deze studie onderzoekt de breedte op halve maximum (FWHM) van absorptielijnen bij Type Ia-supernova's en concludeert dat deze voornamelijk wordt bepaald door rustgolflengte, snelheid en temperatuur, waarbij de verhouding tussen absorptiediepte en FWHM van Si II λ5972 een waardevolle schatting voor de helderheid biedt, zelfs zonder fase-informatie.
Dit artikel presenteert homogene, breedveld-mosaïekdata van de ALMA Central Molecular Zone Exploration Survey (ACES) voor de CS(2-1), SO(2_3-1_2), CH3CHO(5_1,4-4_1,3), HC3N(11-10) en H40a-spectraallijnen, welke met een ruimtelijke resolutie van 0,1 pc gedetailleerde inzichten bieden in de fysieke en chemische variaties binnen het Centrale Moleculaire Gebied van de Melkweg.
Deze studie toont aan dat het analyseren van zwaartekrachtsroodverschuivingen bij witte dwergen de voorkeur geeft aan evolutiemodellen met een dik, massafhankelijk waterstofomhulsel boven modellen met een constante massa, waardoor de onzekerheid in de fysieke eigenschappen van deze sterren wordt verminderd.
Dit artikel introduceert STRIDE, een innovatief streaming-algoritme voor het dedisperseren van interferometrische beelden dat de geheugenvereisten drastisch verlaagt door de dispersieve sweep in zowel tijd als frequentie te partitioneren, waardoor het de enige levensvatbare optie wordt voor beeldgebaseerde zoektochten naar radiotransiënten met lage-frequentie instrumenten zoals de MWA en SKA-Low.
Deze paper introduceert een gestructureerde gegeneraliseerde gesneden Wasserstein-afstand, een volledig datagedreven methode die gebruikmaakt van neurale netwerken met willekeurige gewichten om de polarisatie van keV-röntgenstraling direct uit twee-dimensionale Gas Pixel Detector-beelden te analyseren, waardoor beperkingen van traditionele methoden voor het bepalen van invalshoeken worden overwonnen.
Dit artikel introduceert een nieuwe lokale vier-snelheidsgauge-symmetrie voor imperfecte vloeistoffen met werveling, waarbij een tetradformulering wordt ontwikkeld om de invariantheid van de stress-energetensor en de wervelingstensor te waarborgen, met een toepassing op neutronensterren die vereenvoudigingen oplevert.
In dit artikel wordt bewezen dat de straal van de schaduw van sferisch symmetrische harige zwarte gaten, waarbij de materievelden voldoen aan de zwakke energievoorwaarde, een ondergrens heeft die wordt gegeven door de dimensieloze relatie , waarbij deze ondergrens wordt bereikt door het kale Schwarzschild-zwarte gat.
Deze studie benchmarkt pre-hoofdreeksster-evolutiemodellen door dynamische sterrenmassa's, afgeleid uit ALMA-waarnemingen van schijven in het Upper Scorpius-gebied, te vergelijken met HR-diagrammassa's, en concludeert dat modellen met een gematigde tot lage vlekbedekking de dynamische massa's het nauwkeurigst reproduceren, waardoor de leeftijdsbepalingen aanzienlijk worden verfijnd.