1421 papers
Deze studie analyseert een paar atypische zonnevlammen van 22 april 2022, waarbij waarnemingen en een magnetische reconnection-simulatie suggereren dat gelijktijdig optredende 'slipping reconnection'-processen binnen quasi-separatrixlagen de oorzaak zijn van deze homoloog optredende gebeurtenissen.
Dit paper stelt dat planeten in nauwe dubbelsterren niet na de sterren ontstaan, maar gelijktijdig door gravitationele fragmentatie van massieve schijven, waarbij dynamische interacties uitleggen waarom lage-massa planeten zeldzamer zijn dan gasreuzen en vrijzwervende planeten een steilere massafunctie vertonen.
Deze studie toont aan dat op de lava-wereld K2-141 b mantelconvectie leidt tot asymmetrische tektoniek en continue nachtzijdevulkanisme, wat over een periode van een miljard jaar aanzienlijke hoeveelheden CO₂ en H₂O vrijmaakt, hoewel de thermische emissie van deze uitbarstingen te zwak is om met huidige middelen te detecteren.
Deze studie analyseert de geometrische albedo's van hete Jupiters met behulp van waarnemingen van ruimtetelescopen en hiërarchische Bayesiaanse modellering, en concludeert dat de concentraties van natrium en water de belangrijkste absorptoren zijn die de waargenomen albedo's bepalen, terwijl titanium- en vanadiumoxide zonder condensatie tot onrealistisch lage waarden leiden.
Deze studie toont aan dat donkere materie-halos, met name via het NFW- en Beta-model, de baanontwikkeling en het faseverloop van zwaartekrachtsgolven van extreme massaverhouding inspiralen aanzienlijk beïnvloeden, waardoor toekomstige ruimtetelescopen deze modellen kunnen onderscheiden.
In dit artikel worden 75 Alpha Cygni-variabele sterren geanalyseerd aan de hand van TESS-lichtcurven om tien veelbelovende kandidaten voor grondgebonden monitoring te identificeren, hun positie op het Hertzsprung-Russel-diagram te bepalen en de bruikbaarheid van verschillende MAST-pipelines te evalueren.
Dit onderzoek toont aan dat de waterverrijking van de enveloppen van zich vormende sub-Neptunussen wordt beperkt door de zuurstofvoorraad in de magma-oceaan, wat leidt tot waterarme, waterstof-dominante atmosferen tenzij er aanvullende mechanismen zoals late vluchtige levering plaatsvinden.
Deze studie toont aan dat door systematisch te analyseren welke elementen (met name C, N, Na en K) de grootste invloed hebben op het afleiden van de oorspronkelijke massa van Population III-supernova's uit de chemische samenstelling van oude sterren, het mogelijk is om praktische beperkingen te stellen aan hun initiële massaverdeling.
Dit artikel presenteert een gedetailleerde chemische analyse van de C-19 sterrenstroom, die aantoont dat deze uit een enkele, vroege en productieve sterrenvormingsperiode ontstond zonder verdere evolutie, waardoor het een uniek venster biedt op de oerstaat van het heelal.
Dit onderzoek toont aan dat het negeren van baanexcentriciteit bij het analyseren van samengevoegde zwarte gaten leidt tot significante systematische fouten in de afgeleide eigenschappen, vooral bij excentriciteiten boven de 0,2, waardoor het gebruik van excentrische golfvormmodellen noodzakelijk wordt voor nauwkeurige astrofysische interpretaties.
Deze studie toont aan dat in N-body-simulaties van geïsoleerde sterrenstelsels een te groot gravitationeel zachtmakingslengte () de vorming en versterking van balken kan onderdrukken door de hoekmomentoverdracht te belemmeren en de instabiliteit van de halo te beïnvloeden, terwijl een lage resolutie van de donkere materie-halo voornamelijk leidt tot een geleidelijke verzwakking van de balk in reeds instabiele systemen.
Deze studie rapporteert voor het eerst een vertraagd UV-echo-signaal dat consistent volgt op de X-ray quasi-periodieke uitbarstingen van de bron Ansky, wat nieuwe beperkingen oplegt aan de fysieke modellen voor deze fenomenen.
Dit onderzoek toont aan dat general-relativistische magnetohydrodynamische simulaties van accretiestromen rond superzware zwarte gaten met een spin van 0,9375 en 0,998 opvallend vergelijkbare waarnemingskenmerken vertonen, wat suggereert dat alleen ruimtelijke resolutie van de fotonring door toekomstige EHT-uitbreidingen zoals BHEX in staat zal zijn om deze extreme spins te onderscheiden.
Uit de analyse van ongeveer 27.000 vlammen van 1510 sterren met TESS, APOGEE en GALAH blijkt dat vlammen voornamelijk op lage breedtegraden ontstaan en dat de gemiddelde breedte van deze actieve gebieden toeneemt met de rotatiesnelheid, wat suggereert dat vlammen worden veroorzaakt door kleine veldstructuren op lage breedtegraden terwijl poolvlekken inactief blijven.
Deze studie concludeert dat de afname van het afterpulsing-ratio bij PMTs voor de Cherenkov Telescope Array wordt veroorzaakt door de ionisatie van residuair gas op latere dynoden, een proces dat zowel verlichting als hoogspanning vereist om de geïoniseerde deeltjes op te vangen.
Dit artikel beschrijft het ~200 miljoen jaar oude TOI-2076-systeem, waarbij vier sub-Neptunus-planeten die zich in een dynamisch kwetsbare toestand bevinden, een duidelijke trend vertonen in hun waterstof/helium-atmosferen die overeenkomt met het model van foto-evaporatie en zo direct bewijs levert voor vroege atmosferische en dynamische evolutie van compacte planetaire systemen.
Dit onderzoek identificeert stikstofrijke veldsterren in de Melkweg als ontsnapte leden van bolhopen, waarbij chemodynamische analyses aantonen dat een deel van deze sterren is geaccreteerd uit grote dwergstelsels zoals Gaia-Sausage-Enceladus, terwijl de rest in-situ is ontstaan.
Deze studie introduceert het Eclipse-Yarkovsky-effect, een thermisch koppel dat door planetaire eclipsen wordt veroorzaakt en dat voor deeltjes groter dan een millimeter een uitwaartse hoekmomentstroom genereert die viskeuze diffusie kan overwinnen, waardoor scherpe ringranden zoals die van Saturnus kunnen ontstaan en ringmateriaal naar buiten kan worden getransporteerd.
Dit artikel introduceert een methode om op basis van helioseismische metingen de magnetische polariteit van actieve zones op de onzichtbare kant van de Zon te bepalen, waardoor volledige 360-graden magnetogrammen kunnen worden samengesteld voor verbeterde ruimteweersvoorspelling en zonmodellen.
Dit artikel presenteert de eerste meting van de binairheidsfractie in het dwergstelsel Leo T, waarbij wordt vastgesteld dat deze ongeveer 55% bedraagt met een lagere fractie voor oudere sterrenpopulaties, en concludeert dat de invloed van binair bewegingen op de afgeleide sterrensnelheidsdispersie verwaarloosbaar is.