1430 papers
Uit de analyse van ongeveer 27.000 vlammen van 1510 sterren met TESS, APOGEE en GALAH blijkt dat vlammen voornamelijk op lage breedtegraden ontstaan en dat de gemiddelde breedte van deze actieve gebieden toeneemt met de rotatiesnelheid, wat suggereert dat vlammen worden veroorzaakt door kleine veldstructuren op lage breedtegraden terwijl poolvlekken inactief blijven.
Deze studie concludeert dat de afname van het afterpulsing-ratio bij PMTs voor de Cherenkov Telescope Array wordt veroorzaakt door de ionisatie van residuair gas op latere dynoden, een proces dat zowel verlichting als hoogspanning vereist om de geïoniseerde deeltjes op te vangen.
Dit artikel beschrijft het ~200 miljoen jaar oude TOI-2076-systeem, waarbij vier sub-Neptunus-planeten die zich in een dynamisch kwetsbare toestand bevinden, een duidelijke trend vertonen in hun waterstof/helium-atmosferen die overeenkomt met het model van foto-evaporatie en zo direct bewijs levert voor vroege atmosferische en dynamische evolutie van compacte planetaire systemen.
Dit onderzoek identificeert stikstofrijke veldsterren in de Melkweg als ontsnapte leden van bolhopen, waarbij chemodynamische analyses aantonen dat een deel van deze sterren is geaccreteerd uit grote dwergstelsels zoals Gaia-Sausage-Enceladus, terwijl de rest in-situ is ontstaan.
Deze studie introduceert het Eclipse-Yarkovsky-effect, een thermisch koppel dat door planetaire eclipsen wordt veroorzaakt en dat voor deeltjes groter dan een millimeter een uitwaartse hoekmomentstroom genereert die viskeuze diffusie kan overwinnen, waardoor scherpe ringranden zoals die van Saturnus kunnen ontstaan en ringmateriaal naar buiten kan worden getransporteerd.
Dit artikel introduceert een methode om op basis van helioseismische metingen de magnetische polariteit van actieve zones op de onzichtbare kant van de Zon te bepalen, waardoor volledige 360-graden magnetogrammen kunnen worden samengesteld voor verbeterde ruimteweersvoorspelling en zonmodellen.
Dit artikel presenteert de eerste meting van de binairheidsfractie in het dwergstelsel Leo T, waarbij wordt vastgesteld dat deze ongeveer 55% bedraagt met een lagere fractie voor oudere sterrenpopulaties, en concludeert dat de invloed van binair bewegingen op de afgeleide sterrensnelheidsdispersie verwaarloosbaar is.
Dit artikel analyseert op basis van KaVA-observaties transversale oscillaties in de M87-jet die zich als superluminale golven voortplanten en die kunnen worden geïnterpreteerd als MHD-golven of instabiliteiten, hoewel de exacte fysieke oorzaak nog nader onderzoek vereist.
Dit artikel presenteert de eerste HI-zuilendichtheidsverdeling bij voor waarden boven $10^{17.8}\,\mathrm{cm}^{-2}$, afgeleid uit hoog-resolutie 21-cm emissie-data, en onthult dat er een aanzienlijke hoeveelheid neutraal waterstofgas binnen de viriale straal van Melkweg-achtige sterrenstelsels aanwezig is wat nieuwe beperkingen oplegt aan baryonische stromen en gasdynamica.
Dit artikel presenteert een end-to-end simulatie- en verwerkingskader voor digitale beamforming-experimenten met vier 21CMA-stations, waarmee de haalbaarheid wordt aangetoond om gevestigde kalibratie- en beeldvormingsstrategieën toe te passen op toekomstige upgrades van het 21CMA.
Op basis van ALMA Band 3-observaties rapporteren de auteurs de detectie van twee compacte absorptiegebieden rondom de kern van M87, die mogelijk dichte moleculaire fragmenten zijn die de superzware zwarte gaten voeden, evenals uitgebreide absorptiekenmerken loodrecht op de jet veroorzaakt door schokgolf-compressie.
Dit artikel presenteert het hypothese dat ionische vloeistoffen en diep eutectische oplosmiddelen als stabiele, niet-waterige oplosmiddelen kunnen dienen voor prebiotische chemie en mogelijk leven op planetaire lichamen waar water niet vloeibaar kan bestaan.
Deze studie onthult met \ixpe-observaties dat de polarisatiehoek van de X-ray-pulsar Cen X-3 sterk energie-afhankelijke variaties vertoont die afhankelijk zijn van de rotatiefase, wat wordt verklaard door een tweecomponentenmodel en fase-gemoduleerde verstrooiing in de sterwind.
Dit onderzoek toont aan dat afwijkingen van de relatie tussen massa van zware zwarte gaten en sterrenstelsels niet door één enkel mechanisme worden veroorzaakt, maar het resultaat zijn van een complex samenspel tussen omgevingsfactoren, zwaartekrachtsschokken en verschillende groeigeschiedenissen die variëren afhankelijk van de massa van het stelsel en de kosmische tijd.
Deze studie presenteert en valideert geavanceerde technieken voor het profileren van optische turbulentie met het SHIMM-instrument, waaronder Z-tilt-gewichtfuncties en correcties voor blootstellingstijden, die via Monte Carlo-simulaties een hoge nauwkeurigheid en een gevoeligheidsgrens van ongeveer 2x10^-15 m^(1/3) aantonen.
Dit artikel beperkt het diffuus donkere vloeistofkosmologische model met behulp van Planck-2018 CMB- en DESI DR2 BAO-data, waarbij wordt geconcludeerd dat de -discrepanties met de Planck-waarde minimaal zijn en dat interactieve effecten op de kosmische evolutie en structuurvorming worden onderzocht.
Deze studie analyseert de impact van moleculaire absorptie en Rayleigh-verstrooiing in de atmosfeer op de Cherenkov-straling voor het CTAO-observatorium en stelt een monitoring- en kalibratiestrategie voor om systematische onzekerheden te minimaliseren.
Deze studie bevestigt dat de meeste van de onderzochte Gaia DR3-sterren met extreem hoge radiale snelheden echte objecten zijn die via retrograde banen zijn geaccreteerd, hoewel een aanzienlijk deel van de oorspronkelijke metingen spurious was veroorzaakt door ruis bij lage signaal-ruisverhoudingen.
Dit artikel bespreekt hoe donkere materie-halo's als gestratificeerde structuren kunnen worden begrepen door verschillende grenzen zoals de splashback- en depletieradius te analyseren, en introduceert het Python-pakket SpheriC om deze sferische ineenstortingsmodellen te implementeren.
Deze studie toont aan dat de timing van het secundaire maximum in de nabije-infrarood bij Type Ia-supernova's afhankelijk is van hun helderheid en significant verschilt tussen supernova's in vroege en late gastheersterrenstelsels, wat belangrijke implicaties heeft voor de kalibratie van deze supernova's als kosmologische afstandsmeters.