1518 papers
Dit onderzoek combineert N-lichaamsimulaties en seculiere perturbatietheorie om aan te tonen dat de waargenomen schijfstructuur en co-orbitale materialen rond TWA 7 het best worden verklaard door een dynamisch koud systeem met een bekende buitenste planeet en een onontdekte, bijna cirkelvormige binnenste sub-Jovian planeet tussen 13 en 23 au.
Deze studie toont aan dat radiaal uitgelijnde filamenten in hub-filamentsystemen ontstaan door de interactie tussen een snelle magnetohydrodynamische schok en een moleculaire wolk met een uurwerk-vormig magnetisch veld, wat leidt tot gefragmenteerde, dichtere structuren die massatoevoer naar het centrum kanaliseren en een sterrenvormingsefficiëntie van ongeveer 4% opleveren.
Dit artikel introduceert ATLAS100, een volumegelimiteerde catalogus van 1729 supernova's en explosieve optische transiënten binnen ongeveer 100 Mpc, die door de ATLAS-survey tussen september 2017 en juni 2023 is waargenomen en vergezeld gaat van een volledig gepubliceerd dataset met gefilterde fotometrie, lichtkrommes en herclassificaties.
Dit artikel introduceert en valideert een geüpdatete versie van het multi-schaal, multi-fysica algoritme Nemesis, gebaseerd op AMUSE, dat bewezen nauwkeurige resultaten levert voor sterrenhopen met planetenstelsels en de von Zeipel-Lidov-Kozai-effecten, terwijl het bovendien uitstekende schaalbaarheid biedt voor diverse astronomische toepassingen.
In dit artikel wordt de MOSS II-catalogus gepresenteerd, gebaseerd op diepe MeerKAT-waarnemingen van het Saraswati-supercluster, die een verdere afvlakking van de radio-broncounts op sub-mJy-niveau bevestigt door de dominantie van sterrenvormende sterrenstelsels, maar ook een opvallende 'bult' onthult die mogelijk wijst op een verhoogde populatie van intermediaire sterrenvormende sterrenstelsels en AGN's in deze clustergebieden.
Deze studie toont aan dat het corrigeren voor ongedetecteerde dubbelsterren de geschatte dynamische massa's van ultra-faint dwergsterrenstelsels met een factor 1,5 tot 3 verlaagt, wat aanzienlijke gevolgen heeft voor kosmologische modellen en de classificatie van bepaalde systemen, terwijl de impact op de afleiding van dichtheidsprofielen van donkere materiehalo's in klassieke dwergsferoïden verwaarloosbaar is.
Dit artikel concludeert op basis van multi-golflengte-observaties dat de vermeende pulsar-windnevel nabij 1LHAASO J0343+5254u in werkelijkheid een verduisterd, samensmeltend sterrenstelselcluster is dat losstaat van de PeV-gamma-bron.
Dit artikel bespreekt methoden voor het ontrafelen van gemeten data in de deeltjes- en nucleaire fysica naar de ware verdeling, met een specifieke focus op interne kwaliteitscriteria voor het beoordelen van de resultaten wanneer externe referenties ontbreken.
Dit artikel toont aan dat in een specifieke klasse van 'ultra slow-turn' inflatiemodellen, zoals die in superzwaartekracht en snaartheorie voorkomen, een exponentieel afnemend draaisnelheid de instabiliteit van tachyonische isocurvatuurperturbaties kan onderdrukken, waardoor de stabiliteit correct kan worden bepaald door de totale entropieperturbatie ondanks een negatieve effectieve massa.
Deze studie presenteert ALMA-beelden van het T Tauri-systeem die aantonen dat de recente periastronpassage van het dubbelsterstelsel T Tau Sa/Sb leidde tot een toename van de millimeterflux en veranderingen in de morfologie van de stofomgeving, veroorzaakt door opwarming door verhoogde accretie en mogelijk magnetische interacties, terwijl er ook structuren in de schijf rond T Tau N werden waargenomen.
Deze studie presenteert een spectro-temporele analyse van zes radio-kataclysmische variabelen die zowel breed- als smalbandige, sterk gepolariseerde emissie onthult, consistent met coherent stralingsmechanismen zoals elektron-cyclotron-maser of plasmastraling, evenals ongepolariseerde emissie die mogelijk voortkomt uit interacties tussen de magnetosfeer van de witte dwerg en diamagnetische blokken.
Deze paper introduceert een snelle en betrouwbare methode om relatieve variaties in kleine schaal magnetische velden af te leiden uit hoge-resolutie spectra, wat nieuwe inzichten biedt in de magnetische evolutie van lage-massa sterren en de invloed daarvan op temperatuurschattingen.
De auteurs pleiten voor een strengere test voor codes die viskeuze hydrodynamica oplossen, namelijk een versie met niet-uniforme dichtheid van het Gaussische snelheidsscheringstestprobleem, die de correcte berekening van viskeuze spannings- en snelheidstensors, evenals fluxen en brontermen, verifieert.
Dit artikel, dat als hoofdstuk 23 in de *Review of Particle Physics 2026* verschijnt, biedt eind 2025 een beknopt overzicht van het huidige begrip van kosmologische inflatie, variërend van scalair veldcosmologie en oorspronkelijke verstoringen tot modelvergelijkingen, beperkingen op herverhitting, uitbreidingen voorbij enkel-veldinflatie, initiële voorwaarden en toekomstige detectiemethoden.
Het artikel voorspelt dat een netwerk van derde-generatie zwaartekrachtgolfobservatoria, bestaande uit Cosmic Explorer en Einstein Telescope, binnen één jaar door de analyse van de luidste binaire neutronenster-samensmeltingen de straal van neutronensterren met een precisie van ongeveer 200 meter (en tot 75 meter rond 1,4-1,6 zonsmassa's) kan bepalen, wat een tienmaal betere beperking oplevert dan huidige waarnemingen.
Deze paper introduceert een agnostische methode voor het detecteren van leven op exoplaneten die, door middel van een agent-based model, correlaties tussen planeetkenmerken en ruimtelijke locaties analyseert om zo robuuste biosignaturen te identificeren die voortvloeien uit panspermia en terraforming zonder afhankelijk te zijn van specifieke single-planet 'smoking-gun' signalen.
Deze paper introduceert de Krommingsmapping-methode om de rol van magnetische krachten in de sterformatie te kwantificeren en past deze toe op Orion A, waaruit blijkt dat deze krachten het lage-dichtheidsgas kunnen ondersteunen maar onvoldoende zijn om de dichte gebieden tegen ineenstorting te beschermen.
Dit hoofdstuk biedt een overzicht van de fysica van botsende neutronensterren en zwarte gaten, met een nadruk op de cruciale rol van neutrino's bij het bepalen van de waarneembare signalen en de nucleosynthese van zware elementen.
Dit hoofdstuk beschrijft hoe planetaire nevels, die ontstaan uit de uitgestoten materie van sterren met een lage tot intermediaire massa, fungeren als waardevolle laboratoria voor studies in de astrofysica, astrochemie en astromineralogie.
Dit artikel introduceert EllipSect, een gebruiksvriendelijke Python-tool die samenwerkt met GALFIT 3 om publicatiekwaliteit visualisaties en niet-parametrische metingen te genereren voor de kwantitatieve analyse van oppervlaktehelderheidsmodellen.