1504 papers
Deze studie introduceert een nieuwe morfologisch-kinematische classificatie voor late-type sterrenstelsels op basis van de tweedimensionale ruimtelijke verdeling van hun specifieke sterrenimpulsmoment, waarbij vijf nieuwe categorieën worden gedefinieerd die een mogelijke evolutionaire reeks suggereren die wordt beïnvloed door schijfstabiliteit.
Dit artikel geeft een overzicht van de dynamische, thermodynamische en observationele gevolgen van gekantelde, vervormde en excentrische schijven rondom zwarte gaten en compacte sterren, met aandacht voor precessie, systemen waar deze verschijnselen voorkomen, en mogelijke verbindingen met quasi-periodieke oscillaties.
Dit onderzoek toont aan dat een populatiesynthese op basis van kiezelstofaccretie, waarbij de accretiesnelheid hoger en de schijfleventijd korter is rond zwaardere sterren, de waargenomen piek in het voorkomen van reuzenplaneten bij sterren van ongeveer 1,7 tot 2 zonnemassa's succesvol kan reproduceren.
In dit artikel presenteren de auteurs een nieuw schijf-kroonmodel dat de waargenomen spectrale hardening van röntgenstraling bij getijdenverstoringen (TDE's) verklaart door een afnemende overgangsstraal bij dalende massavloeisnelheid, en passen dit model succesvol toe op de TDE-kandidaat AT 2019azh.
Deze studie presenteert een methode om met behulp van Gaia-astrometrie en fotometrie de individuele massa's van onopgeloste sterren en substerren in binariesystemen te bepalen, waarbij een precisie van 10-20% voor primaire sterren wordt bereikt zonder uitgebreide follow-up.
Dit artikel, het derde deel van een reeks studies, bevestigt aan de hand van DESI DR1-spectroscopische data 16 dubbele quasar-systemen en 36 geprojecteerde quasarparen, waaronder een veelbelovend zwaartekrachtslenssysteem en vier paren met een kleine projectieafstand die waardevol zijn voor het bestuderen van het circumgalactisch medium.
Dit onderzoek combineert N-lichaamsimulaties en seculiere perturbatietheorie om aan te tonen dat de waargenomen schijfstructuur en co-orbitale materialen rond TWA 7 het best worden verklaard door een dynamisch koud systeem met een bekende buitenste planeet en een onontdekte, bijna cirkelvormige binnenste sub-Jovian planeet tussen 13 en 23 au.
Deze studie toont aan dat radiaal uitgelijnde filamenten in hub-filamentsystemen ontstaan door de interactie tussen een snelle magnetohydrodynamische schok en een moleculaire wolk met een uurwerk-vormig magnetisch veld, wat leidt tot gefragmenteerde, dichtere structuren die massatoevoer naar het centrum kanaliseren en een sterrenvormingsefficiëntie van ongeveer 4% opleveren.
Dit artikel introduceert ATLAS100, een volumegelimiteerde catalogus van 1729 supernova's en explosieve optische transiënten binnen ongeveer 100 Mpc, die door de ATLAS-survey tussen september 2017 en juni 2023 is waargenomen en vergezeld gaat van een volledig gepubliceerd dataset met gefilterde fotometrie, lichtkrommes en herclassificaties.
Dit artikel introduceert en valideert een geüpdatete versie van het multi-schaal, multi-fysica algoritme Nemesis, gebaseerd op AMUSE, dat bewezen nauwkeurige resultaten levert voor sterrenhopen met planetenstelsels en de von Zeipel-Lidov-Kozai-effecten, terwijl het bovendien uitstekende schaalbaarheid biedt voor diverse astronomische toepassingen.
In dit artikel wordt de MOSS II-catalogus gepresenteerd, gebaseerd op diepe MeerKAT-waarnemingen van het Saraswati-supercluster, die een verdere afvlakking van de radio-broncounts op sub-mJy-niveau bevestigt door de dominantie van sterrenvormende sterrenstelsels, maar ook een opvallende 'bult' onthult die mogelijk wijst op een verhoogde populatie van intermediaire sterrenvormende sterrenstelsels en AGN's in deze clustergebieden.
Deze studie toont aan dat het corrigeren voor ongedetecteerde dubbelsterren de geschatte dynamische massa's van ultra-faint dwergsterrenstelsels met een factor 1,5 tot 3 verlaagt, wat aanzienlijke gevolgen heeft voor kosmologische modellen en de classificatie van bepaalde systemen, terwijl de impact op de afleiding van dichtheidsprofielen van donkere materiehalo's in klassieke dwergsferoïden verwaarloosbaar is.
Dit artikel concludeert op basis van multi-golflengte-observaties dat de vermeende pulsar-windnevel nabij 1LHAASO J0343+5254u in werkelijkheid een verduisterd, samensmeltend sterrenstelselcluster is dat losstaat van de PeV-gamma-bron.
Dit artikel bespreekt methoden voor het ontrafelen van gemeten data in de deeltjes- en nucleaire fysica naar de ware verdeling, met een specifieke focus op interne kwaliteitscriteria voor het beoordelen van de resultaten wanneer externe referenties ontbreken.
Dit artikel toont aan dat in een specifieke klasse van 'ultra slow-turn' inflatiemodellen, zoals die in superzwaartekracht en snaartheorie voorkomen, een exponentieel afnemend draaisnelheid de instabiliteit van tachyonische isocurvatuurperturbaties kan onderdrukken, waardoor de stabiliteit correct kan worden bepaald door de totale entropieperturbatie ondanks een negatieve effectieve massa.
Deze studie presenteert ALMA-beelden van het T Tauri-systeem die aantonen dat de recente periastronpassage van het dubbelsterstelsel T Tau Sa/Sb leidde tot een toename van de millimeterflux en veranderingen in de morfologie van de stofomgeving, veroorzaakt door opwarming door verhoogde accretie en mogelijk magnetische interacties, terwijl er ook structuren in de schijf rond T Tau N werden waargenomen.
Deze studie presenteert een spectro-temporele analyse van zes radio-kataclysmische variabelen die zowel breed- als smalbandige, sterk gepolariseerde emissie onthult, consistent met coherent stralingsmechanismen zoals elektron-cyclotron-maser of plasmastraling, evenals ongepolariseerde emissie die mogelijk voortkomt uit interacties tussen de magnetosfeer van de witte dwerg en diamagnetische blokken.
Deze paper introduceert een snelle en betrouwbare methode om relatieve variaties in kleine schaal magnetische velden af te leiden uit hoge-resolutie spectra, wat nieuwe inzichten biedt in de magnetische evolutie van lage-massa sterren en de invloed daarvan op temperatuurschattingen.
De auteurs pleiten voor een strengere test voor codes die viskeuze hydrodynamica oplossen, namelijk een versie met niet-uniforme dichtheid van het Gaussische snelheidsscheringstestprobleem, die de correcte berekening van viskeuze spannings- en snelheidstensors, evenals fluxen en brontermen, verifieert.
Dit artikel, dat als hoofdstuk 23 in de *Review of Particle Physics 2026* verschijnt, biedt eind 2025 een beknopt overzicht van het huidige begrip van kosmologische inflatie, variërend van scalair veldcosmologie en oorspronkelijke verstoringen tot modelvergelijkingen, beperkingen op herverhitting, uitbreidingen voorbij enkel-veldinflatie, initiële voorwaarden en toekomstige detectiemethoden.