962 papers
Dit artikel presenteert een modulaire, volledig differentieerbare deep learning-architectuur die radio-pulsen van in-ijs neutrino-interacties genereert, waarmee de ontwerpoptimalisatie van de toekomstige IceCube-Gen2 detector via gradiëntafdaling mogelijk wordt gemaakt.
Dit onderzoek presenteert een orbit-superpositiemethode die succesvol de structurele componenten en sterpopulaties (zoals leeftijd en metaalrijkdom) van edge-on gebarrde sterrenstelsels reconstrueert met hoge nauwkeurigheid, zoals geverifieerd aan de hand van Auriga-simulaties.
Dit artikel onderzoekt de propagatiemodi in Nieuwe Algemene Relativiteit door middel van lineaire perturbaties, waarbij wordt vastgesteld dat Type 3 vijf stabiele modi bezit en bijgevolg de voorkeur verdient voor kosmologische toepassingen ondanks de schending van lokale Lorentz-invariantie.
Dit artikel presenteert een model voor de respons van MKID-arrays op de GroundBIRD-telescoop, waarin wordt aangetoond dat atmosferische belasting de dominante oorzaak is van resonantiefrequentie-verschuivingen als gevolg van omgevingsystematiek.
Dit artikel presenteert JWST-observaties van een sterrenvormende filament in de 3 kpc-arm die aantonen dat bij hoge kolomdichtheden 50-88% van het CO-gas in ijs is opgesloten, wat impliceert dat standaard massabepalingen met de CO X-factor systematische correcties vereisen.
Dit artikel stelt CHRONOS voor, een volgende generatie aardse zwaartekrachtgolfdetector die een ringcaviteitsinterferometer combineert met torsiestaven en kwantumniet-demolitiemeettechnieken om de tot nu toe onontgonnen frequentieband van 0,1 tot 10 Hz te bestrijken voor toepassingen in multi-bande astronomie en kwantumgeïnduceerde geofysische waarnemingen.
Deze studie presenteert een kader om het scenario van versterkte vreemdheid als oplossing voor het muonprobleem in ultra-hoog-energetische kosmische straling te testen, en concludeert dat toekomstige metingen van het verhouding tussen kaonen en pionen bij LHC-experimenten voldoende nauwkeurig zullen zijn om dit scenario te bevestigen of te weerleggen.
Deze studie gebruikt data van de SRG/eROSITA-hemelopname om het bestaan van shock-verhit gas tot ver buiten de halo-grens van sterrenstelselclusters aan te tonen, waarbij de waarnemingen in combinatie met IllustrisTNG-simulaties aantonen dat de overgang naar de accretiezone rond de viriale straal samenvalt met de connectie van kosmische filamenten en dat de waargenomen gasverdeling wijst op efficiëntere feedbackprocessen dan in de huidige simulaties wordt gemodelleerd.
Dit artikel presenteert een clusteringanalyse van op mediumband geselecteerde sterrenstelsels bij hoge roodverschuivingen, waarbij gebruik wordt gemaakt van IBIS-fotometrie en DESI-spectroscopie om te concluderen dat deze steekproeven, hoewel ze een mengsel van LAE's en LBG's vormen, consistente clusteringseigenschappen vertonen die ze tot waardevolle doelen maken voor het bestuderen van het vroege heelal.
Dit artikel voorspelt een nieuw type zeer-hoogfrequente quasi-periodieke oscillaties (VHFQPO's) rond compacte, niet-singuliere objecten zonder waarnemingshorizon, waarvan het waarnemen of niet-waarnemen in röntgenbinaries kan dienen als bewijs voor de al dan niet aanwezigheid van een waarnemingshorizon.
Dit artikel meet, zonder aannames over de onderliggende geometrie, een paar procent grote anisotropieën in de expansiesnelheid van het lokale heelal (0.01 < z < 0.1) die voornamelijk worden veroorzaakt door een sterke kwadrupool in de covariante Hubble-parameter en dipool- en octupool-bijdragen van de deceleratieparameter, wat leidt tot een nauwkeurige, modelonafhankelijke reconstructie van de lichtkracht-afstand.
Dit artikel vergelijkt exacte relativistische oplossingen binnen het LTB-kader met benaderingen uit de covariante kosmografie en lineaire perturbatietheorie om de betrouwbaarheid van deze methoden te bepalen en een consistent raamwerk te bieden voor het interpreteren van waargenomen anisotropieën in de lokale uitdijing van het heelal.
Dit artikel presenteert de eerste gerichte survey van atmosferische ontsnapping bij gasreuzen rond F-sterren, waarbij sterke detecties voor WASP-12b en WASP-180Ab worden gemeld en de variatie in massa-verlies wordt toegeschreven aan de Roche-vulfactor en XUV-straling in plaats van NUV-gedreven mechanismen.
Deze studie vergelijkt intrinsieke uitlijningen van schijf- en elliptische sterrenstelsels in hydrodynamische simulaties (TNG300, Horizon-AGN en EAGLE) en concludeert dat de signalen over het algemeen positief en robuust zijn, hoewel specifieke resultaten in Horizon-AGN afhangen van de gebruikte vormdefinitie en subgrid-fysica.
Dit artikel presenteert de grootste tot nu toe bestaande driedimensionale chemodynamische kaart van metaalarme reuzen in het binnenste van de Melkweg, waarbij een steekproef van ruim 5 miljoen sterren tot aan [Fe/H] ~ -3,5 wordt geanalyseerd om de vorming van de vroegste componenten van onze sterrenstelsel te onthullen.
Dit artikel analyseert de stromen van massa, energie en metalen door het interstellaire en circumgalactische medium in de IllustrisTNG100-simulaties om de dominante terugkoppingsmechanismen te identificeren en te verklaren hoe deze de groei en uitdoving van sterrenstelsels reguleren.
Dit artikel stelt met behulp van data van de derde observatieloop van Advanced LIGO en Advanced Virgo een nieuwe, twee orde van grootte strengere bovengrens van 0,01 zonsmassa's op de door kerninstortings-supernova's uitgestraalde gravitatie-energie, en voorspelt dat toekomstige derde-generatie-detectors individuele supernova's eerder zullen detecteren dan het onderliggende gravitatiegolfachtergrondsignaal.
Dit artikel toont aan dat de lijn-van-zicht-snelheidsmetingen van de SO/PHI-HRT op Solar Orbiter en de SDO/HMI op de SDO een hoge correlatie vertonen en goed overeenkomen wanneer instrumentele effecten en grootschalige zonnebewegingen correct worden gecorrigeerd.
Dit artikel toont aan dat het semi-analytische model Galacticus de subhaloverdelingen van warm donkere materie, zoals voorspeld door de COZMIC N-lichaamssimulaties, betrouwbaar en rekenkundig efficiënt kan reproduceren.
Dit artikel definieert nieuwe nominale RUWE-drempelwaarden voor de volledige Gaia-missie om de detectie van dubbelsterren te verbeteren, waarbij een langere observatieperiode leidt tot een significant toename in het aantal detecteerbare systemen met zowel korte als lange omlooptijden.