960 papers
Dit paper introduceert een innovatieve LMPSO-algoritme voor het gelijktijdig detecteren van gravitatiegolven van meervoudige Galactische binairs, wat de nauwkeurigheid verbetert en de vals alarmratio verlaagt ten opzichte van traditionele methoden, met name voor signalen met een lage signaal-ruisverhouding.
Dit artikel stelt dat de waarnemingen van jonge, super-Eddington-akkretende zwarte gaten in het vroege heelal door de James Webb-ruimtetelescoop kunnen worden verklaard door geometrisch dikke schijven die een 'zoektlicht'-configuratie creëren, waarbij collimatie en schaduwvorming de ionisatiestructuur en emissielijnen bepalen en zo een plausibele route bieden voor snelle groei van zwarte gaten.
Dit artikel toont aan dat zelf-interagerende vage donkere materie (SFDM) met een specifieke massa en zelfkoppelingsconstante in staat is om de rotatiecurves van 17 sterrenstelsels uit de SPARC-database succesvol te modelleren en dynamisch te reconstrueren via mergersimulaties.
Dit artikel onderzoekt het MaVaN-model voor het late heelal met behulp van -metingen en concludeert dat het, hoewel het de -spanning enigszins vermindert, geen statistisch significant voordeel biedt ten opzichte van het standaard CDM-model.
Deze studie introduceert een nieuw PCA-gebaseerd framework voor 3x2pt-gegevensanalyse dat de informatieverlies door lineaire schaalverwachtingen minimaliseert en aanzienlijk strakkere beperkingen oplevert voor gemodificeerde zwaartekrachttheorieën zonder afhankelijkheid van -metingen.
Dit artikel presenteert een uitgebreide catalogus van meer dan een miljoen gefotometrisch geclassificeerde bronnen in 26 nabije sterrenstelsels, waarbij machine learning wordt gebruikt om honderdduizenden robuuste zware sterren, waaronder rode superreuzen en gele hyperreuzen, te identificeren voor verder evolutionair onderzoek.
Op basis van een steekproef van ongeveer 500.000 sterrenstelsels onthult dit artikel dat de spreiding in de sterrenvormingsactiviteit op de hoofdreeks wordt veroorzaakt door fluctuaties in de accretiestromen die worden gereguleerd door de sterrendichtheid, wat leidt tot een opmerkelijke symmetrie in de fundamentele parameters van sterrenstelsels boven en onder deze reeks.
Met behulp van diepe JWST/NIRSpec-spectra van de Blue Jay-survey heeft dit onderzoek voor het eerst systematisch neutraal gas in massieve sterrenstelsels bij 'Cosmic Noon' (z ~ 2) onderzocht via Ca II H en K-absorptielijnen, waarbij een nieuwe empirische relatie is vastgesteld tussen Ca II en Na I om de massa en het uitstroomtempo van neutraal gas nauwkeuriger te schatten.
Dit artikel stelt dat de recente ontdekking van 'Little Red Dots' (rode, verduisterde quasar-achtige objecten) in het vroege heelal kan worden verklaard door de vorming van zware zwarte gaten als gevolg van ultra-sterk zelf-interagerende donkere materie (uSIDM), wat een plausibel mechanisme biedt voor de snelle groei van superzware zwarte gaten die moeilijk te verklaren zijn in het standaard CDM-model.
Dit artikel analyseert de spectra van 61 sterrenstelsels bij en onthult dat deze, in vergelijking met lagere roodverschuivingen, vaker extreme emissielijnen en roodere UV-kleuren vertonen, wat wijst op veranderde sterformatiecondities, hardere ioniserende bronnen en een grotere dispersie in UV-luminositeit.
Dit artikel presenteert een methode om het model van diffussieve schokversnelling en diffussieve propagatie voor kosmische elektronen tussen 1 en 100 TeV te testen via multi-golflengte-observaties van de Geminga-pulsar, waarbij de theorieën consistent blijken met de waarnemingen maar verdere verfijning vereisen door nauwkeurigere toekomstige data.
De auteurs stellen een nieuwe, algemene vorm voor pseudo-Newtoniaanse potentialen voor, gebaseerd op een reeks van Paczyński-Wiita-achtige functies met willekeurige coëfficiënten, die zo kunnen worden geoptimaliseerd om specifieke kenmerken van Schwarzschild-geodesieken, zoals de binnenste stabiele cirkelbaan en de periapsisprecessie, nauwkeurig na te bootsen.
Dit artikel presenteert een theoretisch kader om de invloed van extra zwaartekrachtgolf-polarisaties op de vorm van sterrenstelsels te bestuderen via de projectie van het getijdenveld, waardoor toekomstige grote sterrenstelselonderzoeken de aard van de zwaartekracht en mogelijke schendingen van pariteit kunnen testen.
Dit onderzoek naar Lyman-alfa-emitters in het UDS-veld met JWST-gegevens toont aan dat de zichtbaarheid van Lyman-alfa bij een roodverschuiving van ongeveer 7 sterk afneemt, wat wijst op een hoge fractie neutraal waterstof en een ongelijkmatige, 'patchy' herionisatie van het heelal.
Dit onderzoek toont aan dat radiale migratie van sterren in schijfgalaxy's, beïnvloed door factoren zoals balksterkte en schijfdikte, de afgeleide sterrenvormingsgeschiedenis aanzienlijk kan vertekenen door kunstmatige sterrenvorming te creëren en lokale bursts te gladstrijken, wat leidt tot ernstige misinterpretaties van wanneer en waar sterren daadwerkelijk zijn gevormd.
Deze paper introduceert een volledig relativistisch raamwerk voor het uitvoeren van kosmologische simulaties met gekromde ruimtelijke geometrie door een bolvormig stukje gekromde ruimtetijd in te bedden in een gat van een platte buitenwereld, waardoor consistente randvoorwaarden worden geboden en een nauwkeurige voorspelling van waarnemingen mogelijk wordt.
Dit artikel introduceert een analytisch impulsmodel voor de dynamische evolutie van quasi-hiërarchische drievoudige systemen met een zeer excentrische buitenbaan, waarbij blijkt dat de interactie leidt tot een random-walk-gedrag van de binnenbaanexcentriciteit en een gewijzigde tijd tot coalescentie door zwaartekrachtgolven.
Dit onderzoek voorspelt dat toekomstige pulsartimingarrays, met name in combinatie met elektromagnetische tegenhangers, individuele nanohertz-gravitationele golven van supermassieve zwarte gatenparen kunnen detecteren om de vergelijkingstoestand van donkere energie met hoge precisie te beperken.
Deze studie presenteert een model voor de absorptie van röntgenstraling door geïoniseerd gas met een gemiddelde Thomson-optische diepte, waarbij analytische criteria worden afgeleid om te bepalen wanneer een neutraal model toereikend is versus wanneer complexe effecten zoals Comptonverstrooiing en herverwerking essentieel zijn, met name voor de toepassing op supernova's die interageren met hun omringende medium.
In dit artikel wordt een nieuw raamwerk op basis van onafhankelijke componentenanalyse (ICA) gepresenteerd dat effectief niet-lineaire ruis koppeling in gravitatiegolfdata kan verminderen, wat de gevoeligheid van detectoren zoals KAGRA verbetert zonder de rekenkundige transparantie van machine learning-methoden te verliezen.