1558 papers
In het veld van statistische mechanica zoeken onderzoekers naar de verborgen patronen die het gedrag van enorme groepen deeltjes verklaren. Van de vloeibaarheid van water tot het magnetisme van een kompasnaald, deze discipline legt de brug tussen de willekeurige beweging van atomen en de voorspelbare eigenschappen van alledaagse materialen. Het is de taal van thermodynamica en entropie, vertaald naar wiskundige modellen die complexe systemen begrijpelijk maken.
Op Gist.Science maken we deze inzichten toegankelijk door elke nieuwe preprint in deze categorie direct te verwerken zodra deze verschijnt op arXiv. Onze team analyseert elk artikel om zowel een heldere, begrijpelijke samenvatting als een gedetailleerde technische uitleg te bieden, zodat onderzoekers en geïnteresseerden de kern van het werk snel kunnen doorgronden. Hieronder vindt u de meest recente bijdragen uit dit dynamische onderzoeksveld.
In dit artikel wordt met behulp van de Keldysh-Greenfunctie-methode en een semi-klassieke trajectoriebenadering onderzocht hoe de beweging van een adsorbaat op een metaalelektrode in een oplosmiddel leidt tot niet-adiabatisch onderdrukte elektronenoverdracht en energie dissipatie via elektron-gatpaar-excitaties, waarbij de solvent-phononen en het elektrodepotentieel een cruciale rol spelen.
Dit onderzoek biedt experimenteel bewijs voor Hilbert-ruimtefragmentatie in Stark-systemen door op een supergeleidende processor met 24 qubits te laten zien dat de dynamiek sterk afhankelijk is van het aantal domeinwanden in de begintoestand, zelfs bij identieke energie en kwantumgetallen.
Dit artikel introduceert een nieuw universaliteitsklasse voor RNA-achtige polymeren met periodieke basenvolgorde en parallelle uitlijning, die een continu crossover vertoont tussen twee -kritieke punten en een instabiel kritiek punt dat niet overeenkomt met conventionele vertakte polymeren of Lee-Yang-theorie.
Deze paper introduceert een hiërarchie van semidefiniete optimalisatieproblemen om in het thermodynamische limiet een lagere grens voor het spectrale gat van frustratievrije kwantum-Hamiltonianen te certificeren, waarbij de methode bestaande eindige-grootte-methoden zoals de Knabe-bounds overtreft in nauwkeurigheid en het detectiebereik.
Deze studie introduceert een niet-phenomenologisch raamwerk op basis van de invloed-functional-methode om de gelijktijdige dissipatie van deeltjes naar fermionische en bosonische reservoirs te modelleren, wat nieuwe inzichten oplevert over de wisselwerking tussen elektronische en oplosmiddeldissipatie in elektrochemische systemen zoals waterstofadsorptie en protonenoverdracht.
Met behulp van tijd-domein terahertz-emissiespectroscopie hebben onderzoekers in foto-geëxciteerd telluur een dynamische magneto-chirale instabiliteit waargenomen waarbij elektromagnetische golven worden versterkt, wat een nieuw mechanisme voor THz-golfversterking in chirale materialen onthult.
Dit artikel leidt eerste-orde constitutieve vergelijkingen voor een relativistisch geladen gas af vanuit kinetische theorie door de projectiemethode te generaliseren, waarbij wordt aangetoond dat de trace-vaste deeltjesframe de meest natuurlijke keuze is voor het verkrijgen van een causale, sterk hyperbolische en stabiele dissipatieve vloeistoftheorie.
Deze studie demonstreert op IBM-quantumprocessors dat gestructureerde ruis, in plaats van kwantumdiscrete tijdkristallen te vernietigen, deze juist stabiliseert door als spatiotemporele wanorde te fungeren die robuuste subharmonische oscillaties induceert.
Dit artikel formaliseert drie onderscheidende typen ouder-Hamiltonianen voor kwantumtoestanden aan de hand van de -toestand als voorbeeld van een Quantum Many-Body Scar, en leidt hieruit algemene resultaten af over de relatie tussen localiteit, dynamische eigenschappen en de aard van de kwantumtoestand.
Dit onderzoek toont aan dat een door machine learning verbeterde klassieke dichtheidsfunctionaaltheorie de selectieve adsorptie van een beklemde azeotrope mengsel nauwkeurig beschrijft en onthult dat bij de azeotrope samenstelling de selectiviteit verdwijnt, wat correleert met een extremum in de interfaciale vrije energie en gelijke partiële molaire volumes.