745 papers
In het wereldje van de gecondenseerde materie vormen supergeleiders een van de meest fascinerende verschijnselen. Het gaat hier om materialen die elektriciteit zonder enige weerstand kunnen geleiden, vaak bij temperaturen die we in het dagelijks leven als extreem koud zouden ervaren. Deze studies zoeken naar de onderliggende mechanismen die dit mogelijk maken en dromen van toepassingen die onze energievoorziening en technologie voor altijd kunnen veranderen.
Gist.Science volgt elk nieuw voorpublicatie in dit specifieke veld op arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke preprints. Voor elke publicatie die verschijnt, leveren wij zowel een technische samenvatting voor experts als een heldere uitleg in gewone taal, zodat de complexiteit toegankelijk wordt voor iedereen met een interesse in de natuurkunde.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit het domein van supergeleiding, direct verwerkt en klaar om te lezen.
Dit artikel onderzoekt topologische Green-functie-nulpunten in interactieve Floquet-systemen, introduceert bijbehorende topologische invarianten voor symmetrieklasse BDI, en presenteert een implementatie voor digitale quantum-emulatie op NISQ-apparaten.
Dit artikel beschrijft hoe variatie-Monte-Carlo-simulaties van het --model voor gedoteerde Mott-isolatoren onthullen dat zowel enkel- als dubbel-gedoteerde toestanden "kattetoestanden" vormen die resoneren tussen quasipartikels en minimale lusstroomcomponenten, waarbij de twee-gaten-grondtoestand een nieuw koppelingsmechanisme onthult dat leidt tot een gebonden -paar dat fungeert als een minimaal supergeleidingsbouwsteen.
Dit onderzoek verklaart de koepelvormige drukafhankelijkheid van de supergeleidende overgangstemperatuur in LaNiO door te tonen dat supergeleiding voornamelijk plaatsvindt in de bilayer-subsystemen met een -golf symmetrie, terwijl de single-layer-systemen fungeren als een brug voor interlayer Josephson-koppeling die onder druk toeneemt maar bij hogere drukken afneemt door een verminderde toestandsdichtheid.
Dit onderzoek toont met de Gutzwiller-benadering aan dat bij d-golf supergeleiders in het t-J-model de randen langs de [110]-richting een lokale versterking van correlaties vertonen die de supergeleidende eigenschappen verzwakken en de vorming van een uitgebreide s-golfcomponent uitsluiten.
Dit artikel toont aan dat niet-collineaire antiferromagneten met spin-valley locking, zoals chiraal kagome-gebaseerde materialen, via het proximititeits-effect met conventionele supergeleiders zuivere spin-triplet supergeleiding kunnen genereren zonder spin-baan-koppeling of netto magnetisatie, wat resulteert in een superstroom die uitzonderlijk resistent is tegen magnetische velden.
Dit artikel onthult dat een even-pariteit spin-textuur in chirale antiferromagneten, zoals op een kagome-rooster, een exotische co-existentie van eindige-momentum singlet- en triplet-Cooperparen induceert bij koppeling aan conventionele supergeleiders, wat leidt tot meetbare Josephson-effecten en spin-gepolariseerde superstromen zonder netto-magnetisatie of spin-baan-koppeling.
Met behulp van zeer lage-temperatuur Scanning Tunneling Microscopie hebben onderzoekers robuuste tweedimensionale oppervlakte-supraconductiviteit en gekwantiseerde vortices in de Weyl-halfgeleider γ-PtBi₂ aangetoond, wat de macroscopische kwantumfasecoherentie bevestigt.
Dit eerste-principes onderzoek toont aan dat waterstof-functionalisatie de structurele stabiliteit van 2D-MXenen verbetert en dat molybdeen-gebaseerde nitride MXenen veelbelovende fonongemedieerde supergeleiders zijn, terwijl Zr2CH4 een kandidaat is voor Dirac-fysica.
Deze studie voorspelt op basis van eerste-principes-berekeningen dat het Janus Ti2CSH MXene-monolaag dynamisch stabiel is en een supergeleidende toestand vertoont met een kritieke temperatuur van 22,6 K, wat het een veelbelovende kandidaat maakt voor kwantum- en nanotechnologie-toepassingen.
Dit artikel presenteert een kwantitatieve fenomenologische theorie voor de veldgeïnduceerde supergeleider-isolator-overgang in amorfe indiumoxide-films, gebaseerd op een nieuw TDGL-raamwerk waarin Cooper-paarfluctuaties condenseren in mesoscopische poelen en vervolgens tunneleeren, wat leidt tot een goede kwantitatieve overeenkomst met experimentele weerstandsmetingen.