413 papers
Deze studie introduceert een raamwerk om de blootstelling van zalm- en steelheadpopulaties in het Fraser-rivierbekken aan klimaatverandering te kwantificeren, waarbij lake-type sockeye en Chinook-zalm als het meest kwetsbaar worden geïdentificeerd vanwege oplopende watertemperaturen in specifieke levensfasen.
Dit onderzoek toont aan dat snelle, langzame en seizoensgebonden variaties in rivierafvoer macro-invertebraten gemeenschappen op verschillende manieren beïnvloeden, waarbij levenscyclus- en mobiliteitstraiten cruciaal zijn voor het begrijpen van deze responsen.
Hoewel qPCR een iets hogere detectiesensitiviteit biedt voor de Europese paling, overtreft eDNA-metabarcoding deze methode voor een holistische beschermingsaanpak door de geringe extra inspanning die nodig is om paling te detecteren, te combineren met waardevolle gegevens over de bredere biodiversiteit.
Dit onderzoek toont aan dat de aanwezigheid van wintertarwe de afbraak van organisch materiaal in de bodem juist vertraagt door concurrentie om hulpbronnen met micro-organismen, waarbij schimmels en bodemvochtigheid bepalender zijn voor het afbraakproces dan bacteriën of temperatuur.
Dit artikel introduceert de co-voorkomst-besettingscurve en de Species Association Index (SAI) als een gestandaardiseerde maatstaf om de neiging van soorten tot co-voorkomen te kwantificeren, onafhankelijk van hun totale bezettingsgraad, en toont dit concept aan op twee ecologische systemen.
Uit onderzoek naar 25 City Nature Challenge-projecten in het VK (2020-2025) blijkt dat deze vierdaagse bioblitz de publieke deelname aan biodiversiteitsmonitoring verdubbelt, wat leidt tot uitgebreidere soorteninventarisaties, verminderde waarnemingsbias en waardevolle inzichten voor de volksgezondheid door meer blootstelling aan stedelijke blauw-groene ruimten.
Dit onderzoek toont aan dat luchtgebaseerde beeldspectroscopie in gecontroleerde boomdiversiteitsexperimenten in Duitsland zeer nauwkeurig tot vier boomsoorten kan classificeren, maar dat de nauwkeurigheid afneemt bij grotere soortenrijkdom, waardoor de methode mogelijk geschikter is voor het monitoren van functionele diversiteit dan voor soortidentificatie in complexe gemeenschappen.
Deze studie toont aan dat het toepassen van een efficiënt sequentieel steekproefalgoritme op een niche-neutraal model voor vogels op de Riau-archipel niet alleen de waargenomen segregatie en variatie in soortenrijkdom kan verklaren door inter-eiland heterogeniteit in habitatdiversiteit en immigratie, maar ook een diagnostisch inzicht biedt in de onderliggende mechanismen dat traditionele data-randomisatie mist.
Deze studie toont aan dat bij proboscisaapjes in Maleisisch Borneo de abundantie van parasieten wordt beïnvloed door groottengroep en habitatverstoring, waarbij grotere groepen meer *Trichuris*-parasieten hebben maar minder van andere soorten, en waarbij de infectiedruk varieert afhankelijk van de afstand tot de riviermonding als maatstaf voor verstoring.
Dit onderzoek toont aan dat het verlengen van het groeiseizoen de successie van bryozoassemblages in de Zuidpoolzee versnelt, terwijl de timing van ijs-schuring slechts beperkte effecten heeft en de frequentie en omvang van predatie cruciaal zijn voor het herstel, wat onderstreept dat het begrijpen van klimaatveranderingseffecten op biodiversiteit de interactie tussen biotische factoren en fysieke verstoringen vereist.
Dit onderzoek toont aan dat het verhogen van de ruimtelijke complexiteit in ecologische distributiemodellen de voorspellingskwaliteit kan verslechteren, omdat dit leidt tot slecht gekalibreerde onzekerheidsschattingen in plaats van een verbeterde nauwkeurigheid.
Dit onderzoek ontrafelt de dubbele rol van biodiversiteit in ecosysteemfuncties door te laten zien dat deze zowel via de totale biomassa als via de expressie van effectkenmerken werkt, waarbij deze twee mechanismen soms tegenstrijdige effecten hebben, zoals geïllustreerd bij stikstofretentie, hydraulische geleidbaarheid en ruwvoervertering.
Hoewel brede loofhagen in dennenplantages de populatie van de bosmuis (*Apodemus sylvaticus*) ten goede komen, zijn ze onvoldoende om de soortenrijkdom van kleine zoogdieren te herstellen of bos-specialisten zoals de bosspitsmuis terug te brengen zonder bredere landschapsinterventies.
Dit artikel introduceert een eco-evolutionaire aanpak waarbij regio's worden geclassificeerd op basis van de faseverschillen tussen grootschalige primaire productie (GPP) en de dampdrukdeficit (VPD), wat leidt tot onderscheidbare brandregimes die voornamelijk door deze biophysieke factoren worden bepaald, terwijl menselijke activiteiten en vegetatie-eigenschappen vooral binnen deze regimes variatie veroorzaken.
Dit onderzoek toont aan dat het uitsluitend baseren op kenmerken van volwassen amfibieën de uitstervingsrisico's onnauwkeurig inschat en pleit voor een integrale levenscyclusbenadering die ook larvale eigenschappen, zoals microhabitatgebruik, meeneemt in de biodiversiteitsbeoordeling.
Dit artikel introduceert 'loop tracing' als een methode om de mechanismen achter complexe instabiliteiten in resource-gastheer-parasiet dynamieken te ontrafelen, waarbij wordt aangetoond hoe directe positieve effecten van resources via feedbacklussen oscillaties, Allee-effecten en chaos veroorzaken.
Dit artikel presenteert een nieuwe, kosteneffectieve machine learning-aanpak die vogelvluchtpatronen gebruikt om soorten te classificeren, waardoor grootschalig monitoring mogelijk wordt zonder dure apparatuur.
Deze studie analyseert elf jaar aan data van de Californische steelhead-visserij en concludeert dat de vangst extreem ongelijk verdeeld is (met een Gini-coëfficiënt van 0,81), voornamelijk gedreven door een groot aantal vissers zonder vangst, wat de noodzaak onderstreept om deze ongelijkheid en de vereiste steekproefgrootte voor betrouwbare metingen in het visserijbeheer te betrekken.
Het artikel introduceert NeMO, een gebruiksvriendelijk R-pakket dat Bayesiaanse geneste multi-soorten bezettingsmodellen toepast om detectieonzekerheid in eDNA-metabarcoding-studies kwantitatief te analyseren en het ontwerp van dergelijke onderzoeken te optimaliseren.
Deze globale studie onthult dat de relatie tussen lichaamsgrootte en de aanpassing aan stedelijke omgevingen sterk varieert over de evolutionaire boom des levens, waarbij grotere planten over het algemeen beter in steden gedijen dan grotere dieren, wat benadrukt dat biodiversiteitsbeleid in steden maatwerk vereist.