413 papers
Dit artikel introduceert MetaBeeAI, een open-source, modulaire AI-pijplijn die grote taalmodellen combineert met menselijke expertvalidatie om transparante en reproduceerbare gestructureerde bewijsextractie uit biologische literatuur mogelijk te maken, zoals gedemonstreerd in een analyse van 924 studies over bijen en pesticiden.
Deze studie weerlegt de hypothese dat verhoogde neerslag de afname van methaanopname in bosbodems veroorzaakt door diffusiebeperking, en wijst in plaats daarvan op chronische biologische degradatie door stikstofremming en invasieve aardslurven als de waarschijnlijke oorzaak.
Onderzoek toont aan dat blootstelling aan het vluchtige (Z)-3-hexenol gewassen in staat stelt om zich sneller en sterker te verdedigen tegen vraat zonder negatieve gevolgen voor hun groei en voortplanting.
Dit onderzoek toont aan dat vibratiesignaturen en -nabootsing een cruciale rol spelen in de interacties tussen mieren en termieten, waarbij de subterrane termiet *Coptotermes acinaciformis* zich onderscheidt door zijn bewegingspatroon en de inquiline termiet *Macrognathotermes sunteri* vibraties van zijn gastheer nabootst.
Dit onderzoek toont aan dat in diverse microbiële gemeenschappen indirecte interacties via omgevingsleden conspecifieke stammen laten gedragen alsof ze gecoördineerde groeicijfers en verminderde competitie hebben, waardoor emergente equaliserende en stabiliserende mechanismen ontstaan die hun co-existentie bevorderen en hun overvloedscorrelaties van negatief naar positief omkeren.
Op basis van gegevens van een bedreigde Dalmatische pelicanenpopulatie toont dit onderzoek aan dat de recente HPAI-epidemie werd veroorzaakt door een enkele virusintroductie en een toegenomen overdraagbaarheid van het H5N1-virus, terwijl het onderzoek ook concludeert dat carcassverwijdering weinig effect heeft en vaccinatie via injectie onvoldoende is om groepsimmuniteit in wilde populaties te bereiken.
Deze studie concludeert dat het huidige beschermde gebiedsnetwerk in Cuba ontoereikend is voor de bescherming van zoetwaterbiodiversiteit en dat het bereiken van de 30%-doelstelling een aanzienlijke uitbreiding vereist, met name in de nog onvoldoende beschermde bovenlopen van rivieren en voor endemische soorten.
Deze meta-analyse van 124 experimentele studies bevestigt de hypothese dat een opwarmend klimaat het infectierisico verhoogt, hoewel deze effecten sterk variëren tussen verschillende gastheer-parasiet-systemen en taxonomische groepen.
Deze studie biedt de eerste cradle-to-farm-gate levenscyclusanalyse van de vleeskuikenproductie in het noordoostelijke Himalaya-gebied van India en concludeert dat diervoeder, en met name de productie van maïs, de belangrijkste bron is van milieu-impact, met een totale uitstoot van 3,77 kg CO2-equivalent per kilogram levend gewicht.
De studie concludeert dat de meeste van de 15 niet-inheemse vissoorten in het zuidwesten van Iran, met name de Tilapia-soorten, een hoog invasierisico vormen voor het Shadegan-internationale moeras en de omliggende stroomgebieden, zelfs onder toekomstige klimaatscenario's, wat urgente transboundary beheersmaatregelen vereist.
Deze studie toont aan dat klimaatverandering het invasierisico van niet-inheemse stadstranen in continentale Europa zal vergroten, waarbij 11 van de onderzochte soorten een zeer hoog risico vertonen, wat dringende proactieve beheersmaatregelen vereist.
Deze studie, gebaseerd op een wereldwijde analyse van meer dan 10.000 mierensoorten, toont aan dat de kleurvariatie niet door één enkele biogeografische regel wordt bepaald, maar het resultaat is van onafhankelijke omgevingsfactoren die respectievelijk de donkerte (gedreven door UV-straling en droogte) en de roodheid (gedreven door temperatuur) beïnvloeden.
Dit onderzoek toont aan dat de verspreidingscapaciteit van soorten alleen hun uitbreidingssnelheid beperkt wanneer deze lager is dan de snelheid van klimaatverandering, wat betekent dat soorten hun klimaatvoorkeuren alleen kunnen volgen als ze sneller kunnen verspreiden dan de isothermen verschuiven.
Ondanks een snelle herstel van de plantendiversiteit in kalkgraslanden, vertoont het bodemmicrobioom na 143 jaar nog steeds een vertraagde convergentie waarbij een afname in bacteriële rijkdom gepaard gaat met een uitbreiding van functionele capaciteiten, wat suggereert dat passieve regeneratie onvoldoende is voor volledige bodemherstel.
Onderzoek op Fogo Island toont aan dat kariboe door seizoensgebonden veranderingen in habitatkeuze en fysiologie stikstof van zomer- naar wintergebieden transporteren, waardoor ze een adaptieve strategie voor het recyclen van nutriënten en het mitigeren van winterse voedselschaarste mogelijk maken.
Deze studie onthult dat specialistische symbionten, die per definitie het grootste risico op co-extinctie lopen, de architectuur van ecologische netwerken bepalen en de wereldwijde biodiversiteit van symbiotische relaties aandrijven, waardoor ze mogelijk de meerderheid van de bedreigde soorten op aarde vertegenwoordigen.
Dit artikel presenteert de eerste geconsolideerde bioveiligheidsbaseline voor het ROPME-gebied, waarin 192 geïntroduceerde en potentiële soorten systematisch zijn geverifieerd en beoordeeld om een wetenschappelijke basis te bieden voor gecoördineerd grensoverschrijdend beheer van mariene biologische invasies.
Dit paper introduceert en toont de toepasbaarheid van neurale netwerken, zoals LSTM, CNN en Reinforcement Learning, aan voor voorspelling, ruimtelijke standaardisatie en beleidsontwikkeling in de visserijwetenschap, waarbij de voordelen worden afgewogen tegen beperkingen in inferentie en toekomstige onderzoeksrichtingen worden geschetst.
Deze studie toont aan dat verstoring en habitatomvang, meer dan fragmentatie, de gemiddelde dispersieafstand binnen een gemeenschap bepalen, wat benadrukt dat gemeenschapsdynamiek essentieel is om de impact van landschapsverandering op soortenpersistentie te begrijpen.
Dit onderzoek toont aan dat drones gekoppeld aan kunstmatige intelligentie fijnschalige habitatverdeling en foerageergedrag onthullen bij sympatrische pijlstaartroggen in de Rode Zee, waarbij blauwgevlekte roggen ondiepe mangrovezones prefereren voor graafactiviteiten, terwijl zweeproggen macroalgenriffen bewonen.