406 papers
Dit onderzoek toont aan dat tijdelijke bacteriële soorten de grootte van een metapopulatie van residente gist kunnen vergroten door lokale omstandigheden te verbeteren en de regionale connectiviteit te beïnvloeden, wat leidt tot hogere dichtheden, vooral wanneer de dispersie van de gist wordt beperkt.
Deze studie analyseert de meer dan 20 jaar durende veranderingen in landbedekking in de berggraslanden van Kyrgyzstan en identificeert interacties tussen middelmatige hoogten en verstoringen door begrazing als de belangrijkste drijvende krachten achter habitattransities, waardoor een fijnmazig raamwerk wordt geboden voor het scheiden van klimaat- en landgebruikseffecten.
Deze studie concludeert dat iNaturalist-foto's van *Plethodon*-salamanders, ondanks het gebruik van een geavanceerde autoresearch-pijplijn, ongeschikt zijn voor kwantitatieve meting van continue fenotypische eigenschappen zoals rugkleurintensiteit vanwege sterke observerseffecten, terwijl discrete kleurvariëteiten wel betrouwbaar kunnen worden geanalyseerd.
Dit onderzoek onthult dat de krekel *Loxoblemmus equestris* de geur van de vleermuis *Scotophilus kuhlii*, en specifiek de verbinding (-)-limonene, kan detecteren om predatorrisico te vermijden, waardoor een tot nu toe onbekende olfactorische dimensie aan de evolutionaire strijd tussen vleermuizen en insecten wordt toegevoegd.
Onderzoek aan 40 kweekvijvers met boskikkers toont aan dat massale sterfte niet voorspeld kan worden door individuele gevoeligheid of omgevingsfactoren, maar wel door een zelfversterkende feedbackloop waarbij de ophoping van virus in het water de overgang naar een epidemie en daaropvolgende die-off veroorzaakt.
Deze studie toont aan dat de zeegrassoort *Halophila ovalis* de bacteriële successie in een meadow-ecosysteem drijft, waarbij zowel de microbiomen van de gastheer als de sedimenten onderhevig zijn aan gerichte gemeenschapsdynamiek die wordt veroorzaakt door een complex samenspel van gastheerselectie en successie, hoewel specifieke biogeochemische processen zoals stikstoffixatie en sulfide-detoxificatie hierin verschillend worden beïnvloed.
Deze studie biedt een volledige wiskundige analyse van mutualistische netwerken die de complexe interacties tussen individueel gedrag en gemeenschapsdynamiek ontrafelt, waardoor een uniek inzicht wordt verkregen in de exacte voorwaarden voor uitstervingsdrempels, invasibiliteit en de stabiliserende of destabiliserende rol van netwerkeigenschappen.
Deze studie toont aan dat de verticale snelheid van cyanobacteriecolonies niet evenredig is met het kwadraat van hun grootte, maar slechts met een macht van 1,13, omdat grotere kolonies een onregelmatigere vorm hebben die de weerstand vergroot, wat leidt tot een gecorrigeerde wet van Stokes en chaotische migratietrajecten.
Deze studie analyseert de ruimtelijke en temporele overlap tussen dolfijnen en visserijactiviteiten aan de noordkust van Portugal en identificeert via statistische modellen omgevingsfactoren en visserijinspanning als belangrijke determinanten voor potentiële conflicten.
Dit onderzoek gebruikt een wiskundig model op hoge-resolutie tijdsreeksen van *Plasmodium chabaudi* om aan te tonen dat malaria-parasieten hun late ontwikkeling versnellen, maar niet hun sequestratie, om zich opnieuw te synchroniseren met de circadiaanse ritmes van de gastheer, wat resulteert in een verminderde vermenigvuldigingsrate.
Uit een experiment met regenmanipulatie bij de meerjarige kruidsoort *Lomatium utriculatum* blijkt dat hoewel droogte de bloeitijd vervroegt, de demografische gevolgen van klimaatverandering voor de populatiegroei voornamelijk worden bepaald door directe effecten op zaadproductie en individuele groei, terwijl de fenologische verschuivingen zelf slechts een verwaarloosbare bijdrage leveren.
Een veldstudie toont aan dat het zinken van larven van de zeeslak *Phestilla sibogae* als reactie op opgeloste chemische signalen, hun vasthouden binnen complexe koraalriffen in golfgedreven stroming bevordert, wat de kans op succesvolle rekrutering vergroot.
Dit onderzoek toont aan dat de fenologische structuur van vlindergemeenschappen in Groot-Brittannië wordt gevormd door een combinatie van levenscyclusbeperkingen, die het lichaamsgroottepatroon bepalen, en seizoensgebonden thermoregulatie, die de kleurvariatie en de interactie tussen beide eigenschappen drijft.
Dit onderzoek toont aan dat, ondanks een brede overlap in het dieet, drie soorten alpenherstochten (edelhert, ree en gemse) in de Italiaanse Alpen coëxisteren door middel van functionele differentiatie in hun isotopenniche, gedreven door verschillen in waterbron, dieetkwaliteit en habitatopenheid.
Dit onderzoek op het Groot Barrièrerif toont aan dat drie soorten koraalrifdamselfissen soortspecifieke habitatvoorkeuren hebben die veranderen naarmate ze ouder worden, en benadrukt dat het gebruik van een gedetailleerde methode om de bodemsamenstelling binnen het leefgebied te meten, inzichtelijker is dan het observeren van een enkel punt, wat essentieel is voor het voorspellen van de impact van habitatverlies op toekomstige vispopulaties.
Dit onderzoek toont aan dat Sarbecovirus-infectie bij wilde vleermuizen leidt tot een destabilisatie van de darmmicrobiota door veranderingen in de gemeenschapsamenstelling en toegenomen variabiliteit, terwijl de voedselbronnen geen significante invloed op dit patroon hebben.
Dit onderzoek toont aan dat individuele variatie in eigenschappen de overleving van kleine populaties met een Allee-effect beïnvloedt, waarbij variatie bij voortplantingsproblemen de uitstervingskans vergroot, terwijl bij predator-drijvende effecten mutatievariabiliteit juist gunstig kan zijn.
Dit onderzoek toont aan dat de klimaatverandering, zowel in het verleden als in de toekomst, leidt tot een ernstige vermindering van de geschikte habitat voor de slangenogenhagedis (*Ophisops elegans*) in het Middellandse Zeegebied, wat wijst op een grootschalige bedreiging voor de reptielenfauna van de regio.
Dit onderzoek toont aan dat in gematigde bossen fenologische veranderingen een grotere invloed hebben op het fylosfeermicrobioom dan de boomsoort zelf, waarbij regenwatertransport binnen het bladerdak een cruciale rol speelt in de ruimtelijke heterogeniteit van deze microbiële gemeenschappen.
Een studie voorspelt dat het bedreigde gele neusschubbenhaai (Dipturus chilensis) door klimaatverandering zijn verspreidingsgebied in de Zuidelijke Stille Oceaan zal verschuiven naar het zuiden, wat ondanks lokale verliezen leidt tot een netto toename van geschikt habitat en de noodzaak benadrukt voor klimaatadaptief beheer.