47 papers
Deze studie toont aan dat dynamische veranderingen en cumulatieve lasten van versnelde biologische veroudering onafhankelijk geassocieerd zijn met een verhoogd risico op type 2-diabetes en sterfte, waarbij glycemische dysregulatie een deel van dit verband verklaart.
Uit een analyse van 29 miljoen patiënten blijkt dat de cardiovasculaire voordelen van semaglutide sterker samenhangen met de bereikte maximale dosis dan met de behaalde gewichtsverlies, wat wijst op een directer farmacologisch effect op het hart.
Dit onderzoek presenteert een corpus van tijdsreeksen uit klinische casusrapporten over GLP-1-receptoragonisten, waarbij grote taalmodellen succesvol werden ingezet om tijdsafhankelijke gebeurtenissen te extraheren en zo een lager risico op respiratoire complicaties bij gebruikers aantoonden.
Deze longitudinale studie onder jongeren met overgewicht toont aan dat prediabetes geassocieerd is met blijvende en onafhankelijke cognitieve achterstanden, wat suggereert dat neurocognitieve stoornissen een vroeg kenmerk van metabole risico's kunnen zijn vóór de uitbraak van type 2-diabetes.
Deze single-center, open-label studie toont aan dat orale L-ergothioneine-suppletie veilig en effectief is bij het verbeteren van de eierstokreserve (gemeten aan de hand van AMH, FSH en E2) en het verlichten van gerelateerde klinische symptomen bij vrouwen met een verminderde eierstokreserve.
Deze studie toont aan dat bij patiënten met type 2-diabetes in het platteland van Montana een hoger aantal voorgeschreven medicijnen (polyfarmacie) geassocieerd is met een verhoogd risico op ernstige cardiovasculaire complicaties en zwaardere diabetesgerelateerde aandoeningen.
Deze systematische review en meta-analyse concludeert dat masculinerende hormoontherapie bij transmannen geen negatief effect heeft op de botdichtheid, maar wel leidt tot een toename in spierkracht en vetvrije massa, hoewel de huidige bewijslast beperkt is door methodologische zwaktes en hoge heterogeniteit.
Deze retrospectieve cohortstudie concludeert dat hoewel GLP-1-receptoragonisten theoretisch veelbelovend zijn voor de behandeling van Wolfram-syndroom vanwege hun neuroprotectieve eigenschappen, het gebruik ervan bij 35% van de onderzochte patiënten niet leidde tot significante verbetering in bloedsuikercontrole of visus, maar wel vaak werd gestaakt vanwege frequente gastro-intestinale bijwerkingen.
Deze studie concludeert dat continue glucosemonitoring (CGM) een veilig en klinisch aanvaardbaar alternatief is voor punt-zorgtesten bij oudere ziekenhuispatiënten met type 2-diabetes en cognitieve stoornissen, waarbij CGM bovendien meer nachtelijke hypoglykemieën detecteert.
Een specifiek PIEZO1-genvariant dat veel voorkomt bij Zuid-Aziaten verlaagt de HbA1c-waarde onafhankelijk van de bloedsuikerspiegel, wat leidt tot een systematische onderschatting van diabetesrisico's en vertraagde diagnose in deze bevolkingsgroep.
Deze studie toont aan dat Lipoproteïne(a) bij kinderen met type 1-diabetes aanzienlijke intra-individuele variatie vertoont, wat suggereert dat een enkele meting onvoldoende is voor risicoclassificatie en herhaalde metingen tijdens de adolescentie noodzakelijk zijn.
Deze retrospectieve studie op basis van data van meer dan 103 miljoen vrouwen benadrukt dat pijn een veelvoorkomend en onderbelicht symptoom is bij polycysteus ovariumsyndroom (PCOS), waarbij de prevalentie en gezondheidsrisico's significant variëren per etnische groep en medicamenteuze behandeling leidt tot een afname van pijnklachten.
Onderzoek onder Britse Zuid-Aziaten toont aan dat het thalassaemie-trekje de HbA1c-waarden verstoort, wat leidt tot een verkeerde diagnose van diabetes type 2 en een vertekend beeld van complicatierisico's, waardoor alternatieve diagnostische methoden noodzakelijk zijn.
Deze pilotstudie toont aan dat mensen met diabetes tijdens en na het lopen significant hogere voettemperatuurverhogingen en een verminderd herstel van de weefselenergieverliesverhouding (EDR) vertonen dan gezonde controles, wat wijst op een verstoord thermoregulatie- en aanpassingsvermogen dat relevant is voor het risico op diabetische voetzweren.
Deze studie analyseert de prevalentie en klinische kenmerken van HNF1B-MODY en 17q12-deleties in Noorse registers, en benadrukt dat functionele evaluatie de variantclassificatie verbetert en dat screening op HNF1B-stoornissen ook bij kinderen met renale of extra-renale afwijkingen, ongeacht diabetes of auto-antilichamen, gerechtvaardigd is.
Deze gepreregistreerde levende systematische review en meta-analyse toont aan dat exogene oxytocine-administratie de eetlust en calorische inname significant vermindert bij specifieke patiëntgroepen zoals mensen met obesitas of type 2-diabetes, maar geen statistisch significant effect heeft bij gezonde proefpersonen, hoewel de huidige data nog te weinig gevoelig zijn om definitieve conclusies te trekken voor deze laatste groep.
Deze prospectieve studie toont aan dat subgroepering van volwassen-diabetes het beste vlak na diagnose plaatsvindt omdat fenotypische kenmerken met de tijd vervagen, en dat leverfibrose sterk samenhangt met weefselinsulineresistentie, ongeacht de BMI of de aanwezigheid van leververvetting.
Hoewel de pogingen om af te vallen onder Amerikaanse volwassenen met hypertensie en overgewicht tussen 1999 en 2023 zijn toegenomen, is het percentage dat klinisch betekenisvol gewicht verliest niet verbeterd, wat wijst op een aanhoudende kloof tussen inspanning en resultaat.
Deze systematische review en meta-analyse toont aan dat levensstijlinterventies met gedragsverandertechnieken, zoals doelstellingen, feedback en sociale steun, bij volwassenen met type 2-diabetes effectief zijn in het verhogen van fysieke activiteit, het verminderen van sedentair gedrag en het verbeteren van slaapkwaliteit, hoewel de impact op slaapsduur beperkt blijft.
Deze living systematic review en meta-analyse van 31 placebogecontroleerde trials concludeert dat semaglutide en tirzepatide geen verhoogd risico op acute pancreatitis met zich meebrengen ten opzichte van placebo.