438 papers
In dit artikel wordt Schwinger's variatieprincipe toegepast op de Einstein-Cartan-actie voor het zwaartekrachtsveld om kwantumcommutatierelaties tussen de metriek en de torsietensor af te leiden.
Dit artikel presenteert een donkere-vloeistofmodel dat, onder de aanname van sferische symmetrie en een polytrope toestandsvergelijking, via een zelfgelijkende oplossing van de Euler-Poisson-vergelijkingen nieuwe kosmologische uitbreidingsoplossingen biedt die consistent zijn met het Newtoniaanse kader en toepasbaar zijn op de overgang van normale naar donkere energie.
Dit artikel beschrijft hoe ruimtewaveobservatoria gravitatiegolfsignalen van binaire sterren die om een superzwaar zwart gat draaien (B-EMRI's) kunnen onderscheiden van standaard EMRI-signalen, waarbij hogere frequenties en gravito-elektromagnetische krachten een cruciale rol spelen.
Deze studie generaliseert een recente geometrische benadering voor het bestuderen van massieve deeltjesoppervlakken naar stationaire ruimtetijden door gebruik te maken van een tweedimensionale Riemannse metriek, waardoor voorwaarden voor het bestaan van deze oppervlakken en de schaduwen van zwarte gaten kunnen worden afgeleid puur op basis van intrinsieke krommingen.
Dit artikel stelt een experiment voor waarbij gravitationeel geïnduceerde transparantie wordt gebruikt om de kwantumkarakteristieken van zwaartekracht te testen door na te gaan of de gravitationele koppeling in staat is om kwantumverstrengeling tussen twee optomechanische systemen te behouden.
Dit artikel toont aan dat één-lus renormalisatie binnen de effectieve veldtheorie van inflatie, rekening houdend met gravitationele niet-lineariteiten, leidt tot behoud van de gereduceerde vermogensspectra van kromming en zwaartegolven op super-horizontale schalen en bevestigt dat de voortplantingssnelheden van scalar- en tensorfluctuaties immuun zijn voor radiatieve correcties.
Dit artikel vestigt een correspondentie tussen de gravitationele fase-ruimte op het oneindige en die nabij een zwart gat-horizon, waarbij het de hemelse -symmetrieën identificeert en een oneindige toren van behouden ladingen onthult die nieuwe zwaartekrachtsobservabelen voor zwarte gaten blootleggen.
Dit artikel presenteert een numerieke studie die bevestigt dat de causale set-padensom-methode voor de scalair propagator in (1+1)-dimensionale Anti-de Sitter-ruimte de continue resultaat nauwkeurig reproduceert zonder aanpassing van de sprongamplitudes, waarmee de toepasbaarheid van deze formalisme op gekromde Lorentz-variëteiten verder wordt onderbouwd.
In dit werk wordt met behulp van de effectieve veldtheorie van inflatoire fluctuaties voor het eerst bewezen dat het gerenormaliseerde één-lusprimordiale scalair vermogensspectrum exact 'bevriest' op schalen groter dan het geluidshorizon, waarmee de geldigheid van de klassieke behoudswet op kwantumniveau wordt bevestigd.
Dit artikel onderzoekt perturbatieve unitariteitsgrenzen voor de kromming van de veldruimte in de Sitter-ruimtetijd met behulp van de momentumruimte-verstrengelingsbenadering, en toont aan dat de thermische aard van deze ruimtetijd een bovengrens oplegt aan de kromming die van de orde van de Hubble-schaal is.
Dit artikel presenteert een bewijs van de omgekeerde isoperimetrische ongelijkheid voor zwarte gaten in Einstein-graviteit met , waarbij wordt aangetoond dat deze eigenschap voortkomt uit de structuur van gekromde ruimtetijden die door Einsteins vergelijkingen worden bepaald.
In dit werk wordt een definitie van kwasi-lokale energie voor uitdijende kosmologische ruimtetijden met een vlakke de Sitter-achtergrond geïntroduceerd, waarbij de positiviteit van deze energie voor bepaalde waarden van de kosmologische constante wordt bewezen door de Liu-Yau-energie aan te passen.
Dit artikel onderzoekt de invloed van de fractale parameter uit de Barrow-entropie op de Joule-Thomson-expansie en de bijbehorende omkeertemperatuur van AdS-Reissner-Nordström-black holes in Kiselev-ruimtetijd, waarbij numerieke oplossingen worden gebruikt om de temperatuur-druk- en isenthalpische krommen te analyseren.
Dit artikel toont aan dat ruimtemetingen in de buurt van de Aarde, zoals die van LAGEOS-2 en een toekomstige Sagnac-opstelling met atoomklokken, strikte grenzen stellen aan afgeschermde donkere energie-modellen en nieuwe parametergebieden uitsluiten die eerder als toegestaan werden beschouwd.
Dit artikel presenteert een geünificeerde exacte oplossing van de Boltzmann-vergelijking voor een boost-invariant conformaal gas op een -achtergrond, die alle constante-kromming foliaties omvat en de bekende Bjorken- en Gubser-stromingen reproduceert terwijl het een nieuw analytisch resultaat, de 'Grozdanov-stroming', oplevert voor de hyperbolische foliatie.
Dit artikel toont aan dat de propagator van een Hawking-deeltje in de verre-horizonregio van de Schwarzschild-ruimtetijd, berekend binnen het kader van kwantumveldentheorie in gekromde ruimtetijd, afwijkt van de resultaten die voortvloeien uit het padintegraalformalisme dat succesvol wordt gebruikt om lage-energie-experimenten zoals vrije val en kwantuminterferentie te beschrijven.
Dit artikel breidt een geometrische aanpak voor het analyseren van lichtringen uit van sferisch symmetrische naar axiaal symmetrische ruimtetijden, waarbij lichtringen in het equatoriale vlak worden bepaald door de intrinsieke krommingen in de optische geometrie van een Randers-Finsler-ruimte, zonder restricties op de metriek en met volledige equivalentie aan de conventionele effectieve potentiaal-methode.
Dit artikel onderzoekt de continue limiet van vertakte polymeren met lussen die gekoppeld zijn aan het kritieke Ising-model, en toont aan dat de niet-perturbatieve partitiefunctie een derde-orde lineaire differentiaalvergelijking voldoet die ook via de Wheeler-DeWitt-vergelijking en stochastische kwantisatie kan worden afgeleid.
Dit artikel toont aan dat een -gecorrigeerd tachyonisch scalair veld in een -kader de fantom-dielijn kan overstijgen en compatibel is met ACT-data, mits de zwaartekracht tijdens de inflatie sterker is dan de standaard Einstein-Hilbert-zwaartekracht.
Dit artikel onderzoekt sferisch symmetrische oplossingen van de Einstein-scalar veld conformale constraintvergelijkingen in harmonische ruimten, waarbij wordt aangetoond dat deze vergelijkingen op de bol tot niet-bestaande of instabiele oplossingen kunnen leiden, terwijl ze op Euclidische en hyperbolische variëteiten altijd oplosbaar zijn, wat de bruikbaarheid van de conformale methode voor asymptotisch platte en hyperbolische ruimten bevestigt.