3124 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel demonstreert analytisch dat fotonen en gravitonen die zijn opgesloten in een Casimir-doos een faseovergang van de eerste orde ondergaan die nauw verwant is aan Bose-Einsteincondensatie, gedreven door symmetriebreking vanuit randvoorwaarden en gecontroleerd door het chemische potentiaal voor optische heliciteit.
Dit artikel verkent een alternatieve route naar de zwaartekrachttheorie door de globale Poincaré-invariantie van scalaire velden in de speciale relativistische fysica te promoveren tot lokale symmetrieën, wat resulteert in een model gebaseerd op lokale Lorentz-symmetrie dat de Algemene Relativiteitstheorie uitbreidt door een standaard van tijd te introduceren en niet-platte gaugevelden toe te staan, zelfs in ruimtetijden met Minkowski- of vlakke Euclidische metrieken.
Dit artikel maakt gebruik van dynamische systeemanalyse om aan te tonen dat specifieke formuleringen van de Aether Scalar Tensor-theorie, die gedrag dat lijkt op stof benaderen in het vroege heelal, succesvol de achtergrondkosmologische evolutie van het CDM-model kunnen repliceren terwijl zij voldoen aan de zwakke-veld-beperkingen.
Dit artikel onderzoekt het voorkomen van abrupte (type-II) kosmologische singulariteiten in Aether scalaire-tensor theorieën, waarbij wordt aangetoond dat hoewel deze kunnen voortvloeien uit scalaire velddynamica of divergenties in vloeistofdruk, ze kunnen worden voorkomen door specifieke keuzes in de actie en consistent zijn met huidige kosmologische waarnemingen, waarbij de jerk-parameter modellen bevoordeelt waarin dergelijke singulariteiten optreden binnen ongeveer 1,2 keer de huidige leeftijd van het universum.
Dit artikel versterkt no-go-stellingen voor puntgewijs gedefinieerde kwantumvelden door aan te tonen dat zwakke continuïteit, in combinatie met canonieke commutatierelaties, microcausaliteit of Poincaré-invariante vacuümcondities, het verdwijnen van algemene spinoriële velden op globaal hyperbolische en Minkowski-ruimtetijden noodzakelijk maakt.
Deze studie maakt gebruik van Bayesiaanse en machine learning-analyses op niet-minimaal gekoppelde -zwaartekracht binnen het metrische-affiene formalisme om aan te tonen dat het raamwerk een flexibele benadering biedt voor de kosmologie in de late tijd die de -spanning gedeeltelijk verlicht, terwijl het consistent blijft met diverse observationele datasets.
Dit artikel toont aan dat de reguliere kosmologische volumefunctie vaak een continu differentieerbare temporele functie is, waardoor een canonieke metrieksplitsing en de inductie van een "Wick-geroteerde" Riemannse metriek mogelijk worden gemaakt, terwijl het ook verdere resultaten en voorbeelden biedt met betrekking tot kosmologische tijd- en volumefuncties.
Dit artikel toont aan dat in niet-maximaal kwantumchaotische systemen de pole-skipping punten van few-body operatoren trajecten vormen die de Lyapunov-exponent coderen, wat geïnterpreteerd kan worden als Regge-trajecten van stringachtige excitaties die de horizonstructuur van een duale stringachtige zwart gat verkennen.
Dit artikel beperkt het Emergent Fractional Fractal kosmologische model met behulp van gezamenlijke likelihood-analyses van diverse kosmologische datasets, waarbij wordt vastgesteld dat hoewel de fractale dimensie nauwkeurig is begrensd nabij de standaardwaarde van 2, het model volgens vergelijkingen met het Bayesiaans Informatiecriterium geen significante verbetering biedt ten opzichte van het standaard CDM-model.
Dit artikel stelt een Dark Matter-Baryon Separability-conditie voor om aan te tonen hoe donkere materie-arme sterrenstelsels dienen als unieke sondes voor het beperken van interacties, dissipatie en halo-stabiliteit van donkere materie in de late tijd, waardoor zij kosmologische en laboratoriumstudies aanvullen.