482 papers
Dit theoretische onderzoek toont aan dat het gebruik van geperst licht in optomechanische systemen de optische ruis vermindert en de detectie van door zwaartekracht veroorzaakte verstrengeling aanzienlijk versnelt, waardoor de benodigde meettijd voor een signaal-ruisverhouding van 1 wordt gereduceerd van ongeveer $10^{6,8}10^6$ seconden.
In deze brief wordt een nieuw mechanisme voor de productie van hoogfrequente zwaartekrachtsgolven geïdentificeerd, genaamd gravitationele transitiestraling, waarbij de massa van deeltjes verandert bij het passeren van bubbelswanden tijdens eerste-orde faseovergangen, wat leidt tot een spectrum met een piek bij ongeveer $10^{10}$ Hz.
Dit artikel breidt het macroscopische model van een neutronenster uit tot roterende systemen binnen de effectieve-oppervlaktebenadering en leidt analytische uitdrukkingen af voor het traagheidsmoment dat rekening houdt met oppervlaktermen en tijds-azimutale correlaties in sterke zwaartekracht.
Dit artikel herformuleert de Press-Schechter-benadering voor het ontstaan van primordiale zwarte gaten binnen het excursie-setkader en toont aan dat het proces niet-Markoviaans is, waardoor de gebruikelijke correctiefactor van 2 niet geldig is en beide componenten van de ineenstortingskans consistent moeten worden meegenomen voor een positief gedefinieerde massafunctie.
Dit artikel toont aan dat de drempel voor de vorming van primordiale zwarte gaten niet alleen wordt bepaald door de compacteringsfunctie, maar ook door de Ricci-scalair van de ruimtelijke geometrie in de kern, wat leidt tot een trichotomie van initiële condities (open, gesloten of plat) die de vormingstheorie en het massaspectrum van deze zwarte gaten fundamenteel beïnvloeden.
Hoewel recente studies aantonen dat spectrale instabiliteit kan ontstaan door een secundaire potentiaalbarrière, zelfs na het verdwijnen ervan, bevestigen tijdsdomeinsimulaties dat de waarneembare ringdown-signalen van zwarte gaten toch gedomineerd worden door spectraal stabiele modi, wat de robuustheid van zwarte-gatenspectroscopie onderstreept.
Deze paper presenteert de tweede release van de golfvorm-catalogus, die vier nieuwe simulaties van draaiende binair zwarte gaten bevat die zijn uitgevoerd met hoge resolutie en Cauchy-characteristische extractie om nauwkeurige zwaartekrachtsgolven te genereren voor toekomstige detectoren zoals LISA.
Dit artikel onderzoekt hoe Bimetric MOND (BIMOND) kan dienen als kader voor variabele-G-theorieën waarbij Newtons constante afhankelijk is van het fysieke systeem, waardoor hoge-versnellingssystemen voldoen aan lokale waarnemingen terwijl een effectieve, grotere G in het vroege heelal de uitdijing van het universum kan verklaren zonder donkere materie.
Dit artikel presenteert een geavanceerde entropische kosmologische theorie die, gesteund door een uitgebreide analyse van waarnemingsdata zoals supernova's en baryonische akoestische oscillaties, de waargenomen versnelde uitdijing van het heelal succesvol verklaart als een emergent entropisch fenomeen in plaats van een fundamentele kosmologische constante.
Dit artikel onderzoekt theoretische limieten voor de massa van compacte objecten in de vervormde Hořava-Lifshitz-zwaartekracht en toont aan dat zowel de uniform-dichtheidslimiet als de geluidssnelheidslimiet samenvallen met de horizoncurve op het punt waar een zwart gat extremaal wordt.
Dit artikel toont aan dat de chaosgrens in de Reissner-Nordström-ruimtetijd kan worden geschonden door de beweging van zowel neutrale als geladen spin-deeltjes, waarbij de schending optreedt wanneer de spin een bepaalde drempel overschrijdt of wanneer de spinrichting anti-parallel is aan het impulsmoment.
Dit artikel leidt binnen het standaardmodel een modelonafhankelijke bovengrens af voor de amplitude van een chiraal gravitatiegolfachtergrond die voor het elektrozwakke tijdperk is geproduceerd, welke bij hoge herverhittingstemperaturen strengere beperkingen oplevert dan de conventionele nucleosynthese-constraints en zo een krachtige test biedt voor pariteitsviolatie in het vroege heelal.
Dit artikel onderzoekt een 'black bounce'-oplossing als kwantumcorrectie uit stringtheorie, waarbij een door T-dualiteit geïspireerde energiedichtheid een niet-singuliere geometrie creëert die zwarte gaten en wormgaten verbindt, en analyseert de thermodynamica, energievoorwaarden en observatie-imprints via de Event Horizon Telescope om de minimale lengteschaal te beperken.
Dit artikel bespreekt hoe analoge zwaartekracht kan worden toegepast op tweedimensionale watergolven met constante afschuiving, waarbij wordt aangetoond dat dergelijke stromingen, zelfs zonder kennis van algemene relativiteitstheorie, consistent kunnen worden beschreven door een effectieve gekromde ruimtetijd met een metriek.
Dit artikel presenteert de resultaten van een milieu-meetcampagne in de Sedrun-toegangsschacht van de Gotthard-basistunnel, waaruit blijkt dat de omgevingscondities, inclusief trillingen en elektromagnetische achtergrondruis, geschikt zijn voor de bouw van een atoominterferometer met een basislengte van 800 meter.
Dit paper introduceert SEOB-TML, een verbeterd effectief-één-lichaam (EOB) raamwerk voor de testmassalimiet dat door middel van een kwadrupool-gefactoriseerde stralingsvoorspelling, een fenomenologische overgang naar de samensmelting en expliciete modellering van modemixing, nauwkeurigere golfvormen voor extreme-massaverhoudingssystemen genereert met een aanzienlijke vermindering van de fasefouten.
Dit artikel presenteert een systematische studie van het continuumspectrum van sferische multifrequente Proca-sterren, toont aan dat deze toestanden interpoleren tussen discrete stationaire staten en demonstreert dat een subset hiervan lineair stabiel is tegen algemene perturbaties.
De auteurs weerleggen de beweringen dat dimensie-nul scalair velden met een vierde-orde Lagrangiaan het kosmologische constantprobleem kunnen oplossen of oorsprong kunnen zijn van dichtheidsfluctuaties, door aan te tonen dat de theorie onverenigbaar is met eenheid door de aanwezigheid van een 'ghost' en een verstorende vijfde kracht.
Dit artikel presenteert een unificerend raamwerk waarin het behoud van coherentie in de laagste fonon-manifold door een gekwantiseerd gravitonenbad, in tegenstelling tot de onvermijdelijke decoherentie door een klassiek gravitatieveld, dient als operationeel criterium om de kwantum- of klassieke aard van gravitatiegolven te diagnosticeren met behulp van mesoscopische optomechanische systemen.
Dit artikel introduceert nieuwe expliciete vierde-orde multistap Runge-Kutta-methoden die door hergebruik van data uit vorige tijdstappen het aantal tussenstappen verminderen, waardoor Numerieke Relativiteit-simulaties efficiënter kunnen worden uitgevoerd.