2593 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel stelt een nieuw theoretisch kader voor waarin protonverval wordt geïnduceerd door donkere materie via een gereduceerde -symmetrie, waardoor een unieke link ontstaat tussen de stabiliteit van donkere materie, de levensduur van protonen en waarneembare signatuurren bij deeltjesversnellers.
Dit artikel onderzoekt een kosmologisch model waarin donkere energie en donkere materie interageren binnen de Einstein-scalar-Gauss-Bonnet-graviteit, en concludeert dat zowel exponentiële als machts-wet-potentialen, ondanks variaties in de voortplantingssnelheid van zwaartekrachtsgolven, in uitstekende overeenstemming zijn met huidige waarnemingen en de uitbreidingsgeschiedenis van het standaard CDM-model nabootsen.
In dit werk worden de data van recente niet-lineaire simulaties van ultracompacte bosonsterren ontleed in sferische harmonischen om de eerste stap te zetten in de karakterisering van niet-sferische modi, hoewel de waargenomen dynamica voornamelijk door de fundamentele radiale modus wordt bepaald.
Dit artikel daagt de heersende opvatting uit dat zwarte gaten noodzakelijkerwijs singulariteiten of Cauchy-horizons moeten bevatten, door aan te tonen dat elektromagnetische afstoting en de schending van energiecondities door Hawking-straling voldoende kunnen zijn om de vorming van beide te voorkomen bij een geladen, verdampend zwart gat.
Dit artikel toont aan dat pulsar-polarimetrie, gecombineerd met timing-data, een nieuwe methode biedt om de cirkulaire polarisatie van een isotroop gravitatiegolfachtergrond te detecteren en zo pariteitschending te bestuderen.
Dit artikel stelt een uitgebreide kwantumtheorie voor die de fundamentele symmetrie tussen ruimte-tijd en impuls-energie herstelt door een vergrote Hilbertruimte te introduceren, waardoor een dual-manifold-geometrie ontstaat die kosmologische verschijnselen zoals donkere energie en Hawking-straling kan verklaren zonder beroep te doen op de algemene relativiteitstheorie.
Dit artikel generaliseert de Kerr-Schild-gauge naar het geval waarbij de vervormingsvector niet-nul is, en bewijst dat de vervormde metriek Ricci-vlak is indien en slechts indien deze vector irrotatieel (en dus geodetisch) is in de achtergrondruimtetijd.
Dit artikel toont aan dat het meenemen van kruiscorrelaties in de effectieve kwantumdynamica van een Brans-Dicke Bianchi I-heelkunde essentieel is om fysisch consistente resultaten te verkrijgen, waarbij divergenties worden vermeden en de kwantumbackreactie de bounce gladstrijkt en de anisotropie onderdrukt.
Dit artikel bespreekt de site-selectiebeperkingen en -opties voor de LILA-missieconcepten (LILA-Pioneer en LILA-Horizon), waarbij wordt aangetoond dat hoewel de wetenschappelijke resultaten locatie-onafhankelijk zijn, er toch veel geschikte locaties op de Maan bestaan die voldoen aan praktische eisen zoals isolatie van antropogene ruis en toegankelijkheid.
Dit artikel stelt dat het oplossen van de inconsistentie van puntdeeltjes in de algemene relativiteitstheorie door singulariteiten te isoleren via ruimtetijdschirurgie leidt tot een covariante terugkoppeling die de banen van deeltjes zodanig beïnvloedt dat platte rotatiecurves van sterrenstelsels worden verklaard zonder donkere materie.