3256 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel bespreekt hoe klassieke voltooiing via een synergie tussen Vainshtein- en chameleon-screening licht scalaren kan beschermen tegen hiërarchieproblemen door UV/IR-menging te realiseren via de vorming van semi-klassieke objecten, de zogenaamde klassikonen.
Dit artikel analyseert het sterk gekoppelde regime van vier-dimensionale N=2 supersymmetrische heterotische stringvacua vanuit een dual domeinwandperspectief, waarbij modulaire invariantie wordt gebruikt om een gesloten vorm voor niet-perturbatieve correcties af te leiden die een singulier gedrag oplost en een variant van het Randall-Sundrum-model realiseert.
Dit artikel onderzoekt de beeldvorming van zwarte gaten in dynamische Schwarzschild-ruimtetijden met een dunne schil die voldoet aan de Israel-voegingsvoorwaarden, en identificeert unieke observatiesignaturen zoals een roodverschuivingspiek en een V-vormig profiel die kunnen dienen als test voor deze theoretische modellen.
Dit artikel toont aan dat in vierdimensionale Einstein-Maxwell effectieve veldtheorie elektrische schokgolven niet-triviale correcties ondergaan en dat een fysisch tijdsvertragingseffect voor een proefphoton alleen wordt verkregen door zowel deze geometrische correcties als de terugkoppeling van de proefdeeltjes te beschouwen.
Dit artikel onderzoekt generalisaties van de Buchdahl-compactheidslimieten in -dimensionale Einstein-graviteit met hogere-krommingscorrecties die reguliere zwarte gaten toelaten, en toont aan dat sterren in deze theorieën compacter kunnen zijn dan in de algemene relativiteitstheorie, waarbij de maximale compactiteit wordt bereikt bij een singulair centrum en de centrale druk onbeperkt kan toenemen tenzij extra energiecondities worden opgelegd.
Deze paper presenteert de meest algemene exacte oplossing van de Einstein-gravitatie die een statisch, sferisch symmetrisch object, inclusief zwarte gaten, in een willekeurige FLRW-cosmologie beschrijft zonder radiale energie-influx, waarbij de oplossing vrij is van krommingssingulariteiten op de waarnemingshorizon en een nieuwe, overal regelmatige inbedding van het Schwarzschild-zwarte gat biedt.
Dit artikel onderzoekt inflatoire dynamica en perturbaties in een fractale kosmologie met een niet-geheel effectieve dimensie , waarbij de vergelijkingen worden gemodificeerd om de invloed op het machtsspectrum en het scalair spectrale index te kwantificeren, wat leidt tot beperkingen op () die consistent zijn met Planck 2018-gegevens.
Dit artikel legt een direct verband tussen gravitatiegolven in de bulk en dissipatieve processen in de grenstheorie via de gauge/gravity-dualiteit, wat leidt tot een natuurlijk begrip van entropieproductie en een analyse van niet-perfecte Carrolliaanse vloeistoffen in het vlakke limiet, met name toegepast op de Robinson-Trautman-oplossingen.
Dit artikel berekent en vergelijkt de multipoolmomenten van de Kerr-horizon volgens twee verschillende definities uit de literatuur, waarbij wordt aangetoond dat deze benaderingen tot verschillende waarden leiden en gesloten uitdrukkingen worden afgeleid voor zowel de axiale als de generieke definitie.
Dit artikel verduidelijkt dat er geen sterk 'no-go'-theorema bestaat om Reichenbachs stelling dat elke geometrie als alternatief kan dienen, te redden, en gebruikt de bestaande bewijzen in plaats daarvan om systematisch de ruimte van alternatieve ruimtetijds-theorieën, inclusief die met torsie, te verkennen.