3268 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel presenteert een unificatie van zwaartekracht en interne krachten via een $SL(2N,C)$ Yang-Mills theorie waarbij tetrad-condensatie leidt tot spontane symmetriebreking, radiatief geïnduceerde Einstein-Cartan-graviteit en een preon-model dat vereist om drie generaties quarks en leptonen te verklaren.
Deze paper introduceert nieuwe sferisch symmetrische oplossingen van de Einstein-Klein-Gordon-vergelijkingen, genaamd "edele gravitationele atomen", die zelfgraviterende scalaire veldconfiguraties rondom een zwart gat beschrijven met een hoekimpulskwantumgetal en die, afhankelijk van de parameters, eigenschappen kunnen vertonen die variëren van galaxiegrootte tot donkere materie.
Dit artikel presenteert twee dynamische systeemformuleringen voor -zwaartekrachtstheorieën en toont aan dat de eerste aanpak beperkt is bij een NMDC-toy-model, terwijl de tweede formulering succesvol de complexe dynamica van een gemengd -Higgs-inflatiemodel analyseert.
Dit artikel toont aan dat alleen waarnemers wier fluctuaties de negatieve modi van de conformale factor delen, de imaginaire fase in het padintegraal van de Sitter-ruimte kunnen oplossen, terwijl andere waarnemers dit ondanks hun informatieverwerkingscapaciteiten niet kunnen.
Dit artikel biedt een uitgebreide herziening van de covariante fase-ruimtemethode voor zwaartekrachtstheorieën tot op vierde orde in de Riemann-tensor en past deze toe om de near-horizon ladingen en thermodynamica van statische en roterende haarige zwarte gaten in drie dimensies te analyseren, waarbij de eerste wet van de zwarte-gatthermodynamica wordt bevestigd.
In dit werk worden voor extreme-massa-ratio-inspirals in een Kerr-achtergrond met een roterende secundaire component, onder de lineaire-spinbenadering, orbitaal-gemiddelde evolutievergelijkingen afgeleid voor de fundamentele bewegingsconstanten om golfvormen te genereren die de spin van de secundaire component meenemen.
In deze commentaar wordt aangetoond dat de bewering van Spavieri et al. dat Wang et al.'s interferometrisch experiment de speciale relativiteitstheorie weerlegt, gebaseerd is op cirkelredenering en daarom een logische drogreden vormt.
Dit artikel introduceert nieuwe tetraden om de koppeling van de SU(N)-symmetrie aan het zwaartekrachtsveld in vierdimensionale gekromde Lorentz-ruimtetijden te analyseren, met als doel een groots veldunificatie te bereiken door de isomorfe relatie tussen lokale symmetriegroepen en tensorproducten van lokale tetradtransformaties te bewijzen.
Deze studie onderzoekt de invloed van een uniform Bertotti-Robinson magnetisch veld op de dynamiek van een Kerr-black hole en de bijbehorende quasi-periodieke oscillaties (QPO's) door middel van Bayesiaanse analyse van waarnemingsdata, waarbij wordt geconcludeerd dat het magnetische veld, hoewel klein, een meetbaar effect heeft op de deeltjesbeweging en de accretieschijf-eigenschappen.
De auteurs stellen een theorie voor waarin ons universum een tak is van een vertakkend multiversum, die via een raamwerk van ruimtelijk beperkte vectorvelden voorspelt dat gravitatiegolven een gewijzigde dispersierelatie vertonen, terwijl ze toch consistent blijven met zonnestelsel-experimenten en stealth-zwarte gaten toelaten.