2593 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel presenteert een methode met gerichte zoekopdrachten in plaats van blinde all-sky-zoekopdrachten om supermassieve zwarte galsparen als gestandaardiseerde sirenes te gebruiken, waarmee het Chinese Pulsar Timing Array (CPTA) de Hubble-constante met een precisie van 2 km/s/Mpc kan bepalen en zo kan bijdragen aan de oplossing van de Hubble-spanning.
Dit paper stelt voor dat het kwantumverval van een zwart gat door Hawking-straling wordt beschreven als het tunnelen van een vage bol-systeem, waarbij een monopool de fermionische toestanden absorbeert om een tunnelingspad te creëren dat de semi-klassieke vervalsnelheid reproduceert en de unitariteit waarborgt.
Deze studie ontwikkelt een consistent renormalisatiekader binnen de Effectieve Veldtheorie van inflatie dat loopcorrecties voor schaalafhankelijke features in het primordiale machtsspectrum berekent, waarbij wordt aangetoond dat ultraviolette divergenties kunnen worden geabsorbeerd en dat het renormaliseerde spectrum op grote en kleine schalen verdwijnt, wat de perturbatieve geldigheid van modellen voor CMB-residuen bevestigt.
Dit artikel bewijst dat (2+1)-dimensionale oplossingen van het Einstein-scalarveld-Vlasov-systeem die dicht bij Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker-ruimtetijden liggen, in het verleden een stabiele, singuliere Big Bang vertonen met een eindige Kretschmann-scalar en dat de Strong Cosmic Censorship-vermoeden geldt voor bepaalde gepolariseerde U(1)-symmetrische vacuümoplossingen.
Dit artikel introduceert 'kosmologische kledingsregels' die vierdimensionale de Sitter-in-in-correlatoren vereenvoudigen door platte ruimtediagrammen te 'kleden' met hulp-propagatoren, waardoor een verborgen relatie met vlakke ruimtestrooiingsamplitudes zichtbaar wordt en de door het Schwinger-Keldysh-formalisme voorspelde infrarooddivergenties worden gereproduceerd.
Deze studie analyseert kosmologische modellen met een niet-minimaal gekoppeld scalair veld in het Einstein-frame om de interactie tussen donkere energie en materie te verklaren, waarbij vijf specifieke modellen worden onderzocht met behulp van dynamische systeemmethoden en initialen afgeleid van Planck 2018 en DESI DR2-data.
Dit artikel toont aan dat het mogelijk is om metingtheorieën te onderscheiden binnen het Parametrized Post-Newtonisch formalisme door het gebruik van kwantumklokken, waarbij de kans op succesvolle discriminatie aanzienlijk kan worden vergroot door het inzetten van een ensemble van klokken, zoals thoriumkernen, over afstanden van enkele kilometers.
Dit artikel onderzoekt hoe reversibele en irreversibele thermodynamische processen, zoals gravitationeel geïnduceerde materiecreatie en energie-uitwisseling met de horizon, de Hubble-spanning kunnen verlichten door een dynamisch donkere-energiemodel te bieden dat consistent is met lokale metingen en kosmologische data.
Op basis van DESI DR2-data concludeert dit onderzoek dat een interactie tussen donkere materie en straling die vóór de recombinatie-epoche thermisch evenwicht bereikt, niet wordt ondersteund, waardoor het model de kosmologische spanningen niet kan oplossen.
Dit artikel onderzoekt hoe donkere dipoolstraling van excentrische supermassieve zwarte gatenparen de inspiratie kan versnellen en het lage-frequentie spectrum van het stochastic gravitatiegolvenachtergrond beïnvloedt, waarbij een Bayesiaanse analyse met pulsartimingarray-data aangeeft dat dit het lage-frequentie spectrum kan veranderen, hoewel het het laatste-parsec-probleem niet volledig oplost.