3285 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel presenteert een gedetailleerde studie naar het gebruik van een 'crowdsourcing'-benadering van het gehele zwarte-gatenpopulatie in het Melkwegstelsel en het universum om superradiante axionen te detecteren via gravitatiegolven, waarbij wordt aangetoond dat LIGO en toekomstige instrumenten zoals de Einstein Telescope axionmassa's in het bereik van tot eV kunnen onderzoeken.
Dit artikel introduceert en valideert Hankel-matrixbenaderingen als een transparante en rekenefficiënte denoising-techniek voor het ontrafelen van overlappende zwaartekrachtgolfsignalen in data van toekomstige detectoren zoals LISA.
Dit artikel analyseert de observabele gevolgen van microscopische zwarte gaten als donkere materie, waarbij het concludeert dat neutronensterren de strengste beperkingen opleggen, terwijl een specifiek parametergebied zowel levensvatbaar blijft als het ontbrekende-pulsarprobleem in het galactische centrum kan verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat het niet meenemen van kalibratieonzekerheden in numerieke-relativiteit golfvormen kan leiden tot vals-positieve detecties van afwijkingen van de algemene relativiteitstheorie, maar dat het expliciet incorporeren van deze onzekerheid in het IMRPhenomD-model betrouwbare tests mogelijk maakt.
Dit artikel onderzoekt quintessentiële inflatie binnen de metriek-affiene zwaartekracht, waarbij niet-minimale koppelingen met de Holst-invariant een quasi-poolgedrag genereren dat zowel een Starobinsky-achtige inflatie als een succesvolle donkere-energiestadium mogelijk maakt, met een voorspelde scalair spectrale index van 0,966 tot 0,967 die het model zeer testbaar maakt.
Dit artikel onderzoekt hoe oscillerende ultralichte scalar- en pseudoscalarvelden, gekoppeld via Gauss-Bonnet- en Chern-Simons-interacties, de voortplanting van gravitatiegolven beïnvloeden door oscillerende kenmerken en polarisatieveranderingen te introduceren die waarneembaar zijn in zowel individuele gebeurtenissen als populatiegegevens, met name met toekomstige ruimtedetectoren zoals LISA.
Dit artikel presenteert geactualiseerde waarnemingsbeperkingen voor een donkere-energiemodel met constante traagheidsmassadichtheid, waarbij wordt vastgesteld dat hoewel ruimtelijke kromming tekenovergangen in de energiedichtheid mogelijk maakt en het model statistisch de voorkeur krijgt boven CDM in kromme ruimtes, er in een vlak universum geen tekenovergangen worden waargenomen en de -spanning niet wordt opgelost.
Deze paper berekent de klassieke Hamiltoniaan en het verstrooiingshoek voor een binair systeem van twee geladen, niet-roterende compacte objecten tot op de tweede post-Minkowski-ordening door gebruik te maken van een-lusverstrooiingsamplitudes in Einstein-Maxwell-theorie.
Dit onderzoek analyseert hoe niet-metriciteit in bumblebee-graviteit, veroorzaakt door spontane Lorentz-symmetriebreking, de elektronverstrooiing beïnvloedt door een isotrope, herschaalde Coulomb-potentiaal voor een tijdachtige achtergrond te produceren, terwijl een ruimtelijke achtergrond een anisotrope, kwadrupolaire potentiaal introduceert die door atoomspectroscopie wordt beperkt.
In dit artikel worden algemene formules afgeleid voor de frequenties van quasi-normale modi van harige zwarte gaten door gebruik te maken van de correspondentie met geodeten, waarbij de haar wordt behandeld als een anisotrope vloeistof die perturbatief aan vacuümzwarte gaten wordt toegevoegd.