482 papers
Deze review bespreekt hoe multi-messenger waarnemingen en moderne astrophysica uitdagingen voor het Standaardmodel en de Algemene Relativiteitstheorie aan het licht brengen, door een breed scala aan donkere materie-candidaten en alternatieve zwaartekrachtstheorieën te onderzoeken via waarnemingen van het zonnestelsel tot kosmologische schalen.
Dit artikel onderzoekt de Hawking-straling, geodetische beweging en waarneembare kenmerken van versnellende Bertotti-Robinson-zwarte gaten in een uniform magnetisch veld, waarbij de invloed van het magnetisch veld en de versnellingsparameter op stabiele banen, het fotonsfeer-schaduwbeeld en de energie-uitstraling wordt geanalyseerd.
Deze studie toont aan dat het door Luciano en Saridakis voorgestelde entropische kosmologische model, dat wordt getoetst aan diverse observationele datasets, een statistisch robuuste beschrijving van het heelal biedt en potentieel de Hubble-spanning kan verlichten, terwijl de standaard CDM-modellering binnen de onderzochte parameterbereiken wordt uitgesloten.
Dit artikel onderzoekt de invloed van het uitgebreide onzekerheidsprincipe op de fotonenbol en de schaduw van een Schwarzschild-zwart gat, waarbij wordt vastgesteld dat de schaduw afneemt bij toenemende parameters en nieuwe beperkingen worden gesteld aan de hand van waarnemingen van Sgr A* door de Event Horizon Telescope.
De auteurs bestuderen de quasinormale modi van een scalair veld op een roterend zwart gat in een pariteitsviolatie-graviteitstheorie en vinden dat deze modi, vooral bij hoge rotatiesnelheden, aanzienlijk afwijken van die in de algemene relativiteitstheorie, wat een nieuwe weg opent om pariteitsviolatie in sterke zwaartekracht te onderzoeken.
Dit artikel toont aan dat late-tijd correlatiefuncties in de Sitter-ruimte kunnen worden beschreven door een niet-unitair Euclidisch AdS-lagrangiaan, waardoor fundamentele eigenschappen zoals een OPE-ontwikkeling en de analytische structuur van de spectrale dichtheid kunnen worden afgeleid, waarbij de positiviteit van deze dichtheid de unitariteit van de de Sitter-theorie vertegenwoordigt.
In dit werk construeren auteurs lokaal inertiale en radiaal vergrendelde referentiestelsels voor waarnemers in stationaire, axiaal-symmetrische stofruimtetijden om de kinematica van sterrenstelsels volledig binnen de algemene relativiteitstheorie te analyseren en te reconstrueren aan de hand van frequentieverschuivingen en relatieve snelheden.
Dit onderzoek presenteert singulier-vrije oplossingen voor gravitationele ineenstorting waarbij een tekenverandering in de metriek over de waarnemingshorizon leidt tot een nieuw theoretisch limiet van M/R=3/8 en een eindtoestand die wordt beschreven door een Higgs-achtig scalair veld.
Dit artikel presenteert en analyseert een nieuw fenomeenologisch donkere-energiemodel, "structuur-geïnduceerde donkere energie", dat de fijne afstemming- en samenvalsproblemen oplost en flexibiliteit biedt bij kosmische spanningen door gebruik te maken van waarnemingsdata van kosmische chronometers en DESI.
Dit artikel ontwikkelt een systematisch raamwerk voor het afleiden van scheidbare structuren in stationaire, axiaal-symmetrische ruimtetijden met materie, wat leidt tot een brede familie van draaiende oplossingen, waaronder een roterend zwart gat met een globaal monopool en een nieuwe klasse van roterende wormgaten.
Dit conceptuele werk onderzoekt in een niet-perturbatieve veldtheoriecontext hoe operationeel gedefinieerde relationele referentiekaders, gauge-reductie en kwantisatie met elkaar verweven zijn, en leidt een algemene formule af voor de transformatie tussen relationele referentiekaders om de interpretatie van kwantumtheorieën zoals de Algemene Relativiteitstheorie te verduidelijken.
Dit paper betoogt dat we op basis van observationele gegevens niet kunnen vaststellen of het universum een begin heeft, omdat beginloze ruimtetijdmodellen observationeel ononderscheidbaar zijn van modellen met een oorspronkelijke singulariteit.
Dit artikel onderzoekt niet-minimaal gekoppelde inflatie binnen de effectieve theorie van Loop Quantum Cosmologie met inverse-volumecorrecties, en concludeert dat het model compatibel is met huidige waarnemingen en dat de niet-minimale koppeling de kans op voldoende inflatie aanzienlijk vergroot ten opzichte van het minimaal gekoppelde geval.
Deze paper verdedigt de robuustheid en noodzaak van het excursie-setformalisme voor het afleiden van de massa-verdeling van primordiale zwarte gaten door aan te tonen dat de gerapporteerde problemen met gekleurd ruis en bewegend barrières voortkomen uit een verkeerde bemonsteringsmethode, en dat het cloud-in-cloud-effect essentieel blijft voor brede vermogensspectra.
Deze paper bewijst de constructie van niet-lineaire golfoperatoren en asymptotische volledigheid voor het Maxwell-Higgs-systeem met scalair potentiaal op subextreme Kerr-ruimtetijden, waarbij een klein-data-scatteringsmap wordt gedefinieerd die voortkomt uit een transferprincipe van lineaire schattingen.
In dit artikel wordt de relativistische verstrooiing van draaiende zwarte gaten onderzocht met behulp van moderne amplitude-methoden en een zwaar-massa effectieve veldentheorie tot de derde post-Minkowski-orde, waarbij de gravitationele amplitude en de bijbehorende eikonal-achtige fase worden berekend voor een spin-uitgelijnd binair systeem en de spin van het zware zwarte gat wordt geresummeerd om de karakteristieke ring-singulariteit van de Kerr-metriek te bevestigen.
Dit artikel toont aan dat golfoptische effecten in sterk gelenseerde zwaartekrachtsgolven, veroorzaakt door donkere-materiesubhalo's in het massa-bereik van $10^410^7\,M_{\odot}$, waarneembare amplitude- en fasevervormingen in het LISA-band kunnen veroorzaken, waardoor een nieuw, complementair venster op subgalactische donkere-materiestructuur wordt geopend.
Dit artikel weerlegt de veronderstelling dat enkel-min-graviton-baamplitudes altijd nul zijn, door te tonen dat ze niet-nul zijn voor bepaalde configuraties, en leidt een recursieve oplossing af die in een beperkt kinematisch gebied wordt gegenereerd door een Ward-identiteit.
Dit artikel stelt dat hermiticiteit een symmetrie is die voortkomt uit de behoudswet van een inproductstroom, en toont aan dat in de aanwezigheid van zwarte gaten de obstructie van deze stroom leidt tot effectieve niet-hermitische dynamica, waarbij de tweede wet van de thermodynamica en de Einstein-vergelijkingen een gebalanceerd mechanisme vormen dat gravitatie, entropieproductie en niet-hermiticiteit verenigt.
Dit onderzoek toont aan dat neutronensterren een eindige hoeveelheid geest-scalar materie kunnen bevatten en stabiele evenwichtsconfiguraties kunnen ondersteunen, waarbij de ster een aanhoudende pulserende oscillatie ondergaat met een gesynchroniseerde frequentie tussen de vloeistof- en scalair-veldmodi.