482 papers
Dit onderzoek ondersteunt de hypothese dat Newtoniaanse zwaartekracht kwantumverstrengeling kan genereren tussen mesoscopische lichamen via het mini-superspace-kader, terwijl semiklassieke en stochastische zwaartekrachtmodellen waarin het gravitationele veld klassiek blijft, dit niet kunnen bewerkstelligen.
Dit artikel definieert Horndeski-theorie opnieuw via twee axioma's, waardoor de standaard enkel-veldsvorm wordt hersteld en een praktische weg wordt gebaand naar multi-veldextensies die bekende structuren en vergelijkingen omvatten.
Deze studie analyseert analytisch en numeriek de null-geodeten die de twee asymptotisch vlakke gebieden van de maximaal uitgebreide Kerr-ruimtetijd verbinden, waardoor een gesimuleerd zicht voor een waarnemer in het negatieve--domein wordt verkregen dat sterke beeldvervorming en inversie onthult.
Dit artikel vult een bestaand gat in de literatuur door aan te tonen dat volumedivergenties in de maat voor kwadratische zwaartekracht, net als in de algemene relativiteitstheorie, in het extremale geval wederzijds opheffen, terwijl het ook de complexiteit van niet-invariante maten en de renormalisatie in gekromde ruimtetijd bespreekt.
Dit onderzoek analyseert de schaduwen van roterende wormgaten in de Teo-klasse en onthult dat variatie in de roodverschuivingsparameter leidt tot een universele kritieke waarde die de overgang markeert naar een puntige structuur, waarbij een fasendiagram vier verschillende morfologieën identificeert die als observatiecriteria kunnen dienen.
Dit artikel introduceert een volledig relatieve formulering van de kwantummechanica voor waarnemers met eindige massa, gebaseerd op de equivalentie van overgangsamplitudes en de onmogelijkheid voor een waarnemer om zijn eigen kwantumtoestand van beweging te benaderen, wat leidt tot waarnemer-afhankelijke Hilbertruimten, nieuwe onzekerheidsrelaties en experimenteel toetsbare voorspellingen.
De auteurs breiden het BDNK-model uit met een eerste-orde ladingsstroom en tonen aan dat de toevoeging van een uit-evenwicht correctie essentieel is voor het garanderen van sterke hyperbolische eigenschappen, causaliteit en stabiliteit in een relativistische hydrodynamische theorie die gekoppeld is aan de Einstein-veldvergelijkingen.
Dit artikel analyseert diverse Euclidische zadelpunten, waaronder wormgaten en kosmologieën, in gravitationele padintegralen met AdS-randvoorwaarden, waarbij de auteurs de onderdruking van oscillaties, faseovergangen en de waarschijnlijkheid van verschillende kosmologische uitkomsten in Lorentz-ruimtetijden onderzoeken.
Deze paper introduceert groepsentropieën als een verenigend raamwerk dat uitbreidingen van de statistische mechanica voor sterk gecorreleerde systemen koppelt aan de klassieke thermodynamica, en toont aan dat dit model de negatieve soortelijke warmte van zwarte gaten consistent verklaart terwijl de entropie extensief blijft.
Dit onderzoek presenteert nieuwe Bardeen-zwarte-gatoplossingen in de Rastall-theorie door middel van gravitationele decoupling, waarbij twee asympotisch vlakke modellen worden afgeleid en geanalyseerd op hun thermodynamische eigenschappen en stabiliteit, ondanks een schending van de energievoorwaarden.
Dit artikel stelt een oplossing voor het probleem van donkere energie voor binnen een raamwerk van twee verstrengelde, tijdsomgekeerde universa, waarbij waargenomen donkere energie wordt verklaard als een effectieve verstrekkingsenergie in plaats van vacuümfluctuaties, wat mogelijk ook donkere materie kan verklaren.
Deze studie onderzoekt het Blandford-Znajek-mechanisme in een Kerr-Sen-black hole binnen de EMDA-theorie en concludeert dat hoewel de energie-extractie en stralingsrendement toenemen met de dilatatieparameter, het standaard Kerr-model momenteel beter past bij waarnemingen van binaire black hole-systemen.
Dit artikel introduceert een nieuwe lokale vier-snelheidsgauge-symmetrie voor imperfecte vloeistoffen met werveling, waarbij een tetradformulering wordt ontwikkeld om de invariantheid van de stress-energetensor en de wervelingstensor te waarborgen, met een toepassing op neutronensterren die vereenvoudigingen oplevert.
Dit artikel onderzoekt de limiet van Gauss-Bonnet-zwaartekracht met quintessentiële materie, waarbij exacte oplossingen worden afgeleid die de BTZ-metric uitbreiden en aantonen dat quintessentiële materie de geometrie, thermodynamische stabiliteit en het verdampingsgedrag van (2+1)-dimensionale zwarte gaten fundamenteel beïnvloedt.
In dit artikel wordt bewezen dat de straal van de schaduw van sferisch symmetrische harige zwarte gaten, waarbij de materievelden voldoen aan de zwakke energievoorwaarde, een ondergrens heeft die wordt gegeven door de dimensieloze relatie , waarbij deze ondergrens wordt bereikt door het kale Schwarzschild-zwarte gat.
Dit artikel toont aan dat 4D-graviteit, geformuleerd via een BF-BB-theorie die de simpliciteitsvoorwaarden van Plebanski versoepelt, Chern-Simons-fasruimten en Kac-Moody-algebra's op randen van codimensie 2 en 3 onthult, waarbij de Maxwell-algebra als geschikte gauge-algebra fungeert die voor het eerst een niet-commutatieve hoekmetriek en een commutatieve hoek-spinconnectie oplevert.
Dit onderzoek toont aan dat niet-Bunch-Davies beginvoorwaarden een niet-triviale invloed hebben op de overvloed van gravitationeel geproduceerde relicten en het donkere-materie-deelgebied, waarbij de impact sterk afhangt van het deeltjesspin en de manier waarop conformale symmetrie wordt verbroken.
Dit onderzoek toont aan dat in -zwaartekracht de kosmologische versnelling op een dikke branenatuurlijk voortkomt uit de geometrie van de bulk en de extra dimensie, zonder dat een fundamentele kosmologische constante nodig is.
Dit artikel presenteert langzaam roterende, geladen BTZ-zwarte gatenoplossingen in de Palatini Chern-Simons-graviteit in 2+1 dimensies, waarbij een perturbatieve benadering rond een niet-roterende achtergrond wordt gebruikt om te laten zien dat specifieke voorwaarden voor modelparameters nodig zijn om een stabiele oplossing met constante hoekmoment en magnetisch veld aan de horizon te verkrijgen.
Dit artikel stelt voor om de lijn-van-zicht schuif van sterke gravitationele lenzen, afgeleid van fotometrische survey-data, te gebruiken als een nieuwe kosmologische probe die de standaard $3\times 26\times 2$pt-schema en een zeer hoog signaal-ruisverhouding belooft voor toekomstige Stage-IV-survey's.