482 papers
Deze studie leidt in de kleine kosmologische constante limiet van de Sitter-ruimte perturbatieve correcties af voor de Weinberg-zachte gravitonthoorem en de bijbehorende supertranslatie-Ward-identiteit, en toont aan dat deze identiteit terugleidt tot het zachte gravitonthoorem bij dezelfde keuze van de supertranslatieparameter als in de vlakke ruimte.
Dit paper lost de ambiguïteit van veldruimtemetrieken in verschillende conformale kaders op door een frame-covariante raamwerk te ontwikkelen dat deze kaders als bladeringen van een hogere-dimensionale geometrie interpreteert, en toont aan dat de Swampland-afstandsvermoedens universele gevolgen zijn van deze frame-covariantie in plaats van specifieke kwantumzwaartekrachtsbeperkingen.
Dit artikel onderzoekt de gevolgen van een variërende Newton-constante voor de verdamping van zwarte gaten, waarbij de relatie tussen de massa en de constante wordt bepaald door de entropiedefinitie, wat leidt tot verschillende verdampingswetten afhankelijk van of de Bekenstein-Hawking-entropie wordt aangenomen of een alternatief model.
De auteurs ontwikkelen een coördinaat-invariante formalisme dat de interactie tussen gravitatiegolven en resonante detectoren beschrijft via een eigenmode-expansie, waarbij demping en elektromagnetische terugkoppeling in aanmerking worden genomen om koppelingscoëfficiënten te verkrijgen die nuttig zijn voor experimenten met microgolfresonatoren.
Deze paper presenteert een nieuwe familie van meercentraal roterende zwarte gaten in vijf dimensies, waarbij extremale Myers-Perry-oplossingen worden geconstrueerd met behulp van harmonische functies die leiden tot gladde horizons zonder gesloten tijdachtige krommen, ondersteund door een bubbelgebied dat conische singulariteiten tussen de centra voorkomt.
Dit artikel toont aan dat het behandelen van metadeeltjes als één verstrengeld kwantumobject binnen metastringtheorie leidt tot een consistente thermodynamische beschrijving van zwarte gaten die een eindige maximale temperatuur bereikt en eindigt in een koude, stabiele overblijfsel dat wordt gedefinieerd door een minimale modulaire ruimte-tijdkern in plaats van een materiële structuur.
Dit artikel toont aan dat krachtvrije elektrodynamica in Minkowski-ruimtetijd conform symmetrie bezit, waarbij de stroomvergelijking invariant is onder Möbius-transformaties die een structurele link leggen tussen bekende oplossingen en het gebied binnen een magnetosferische horizon omwisselt met het exterior van hun duale tegenhanger.
De studie toont aan dat het Blandford-Znajek-mechanisme voor langzaam roterende zwarte gaten een universeel vermogen oplevert, terwijl snel roterende zwarte gaten via hun jetvermogen inzicht kunnen geven in de specifieke eigenschappen van de ruimtetijd.
Dit artikel introduceert Lovelock-type brane-graviteit als een uitbreiding van geodetische brane-graviteit die, gebaseerd op elasticiteitstheorie, een mimetische gravitatieformulering mogelijk maakt waarbij een fictieve energiemomentumtensor met eigenschappen van een perfect vloeistof wordt gegenereerd.
In dit artikel wordt onderzocht hoe Einstein-scalar-Maxwell-theorieën met een specifieke koppeling leiden tot het bestaan van exotische compacte objecten met een schilachtige structuur, en worden hun waarneembare kenmerken, zoals fotonringen, gravitationele lensing en de innermost stable circular orbits, geanalyseerd om modelparameters te beperken.
Deze paper presenteert een expliciet model voor kwantumzwaartekracht gekoppeld aan de deeltjes van het Standaardmodel, gebaseerd op de 3BF-actie en hogere gauge-theorie, waarbij een rigoureuze definitie van het padintegral wordt ontwikkeld via discretisatie op een stuksgewijs-vlakke ruimtetijd.
Dit artikel onderzoekt een akoestisch zwart gat in de Hayward-ruimtetijd via de relativistische Gross-Pitaevskii-theorie, waarbij het schaduwbeeld, de quasinormale modi en het analoge Hawking-straling worden geanalyseerd om te laten zien dat een toenemende instelparameter leidt tot grotere stabiliteit, een verhoogde emissie en een grotere schaduwstraal.
Dit artikel toont aan dat een universele voortplantingsschaal en een effectieve Lorentz-structuur kunnen ontstaan uit puur relationele, schaal-invariante N-lichaamsdynamica op vormruimte, waarbij de spectrale eigenschappen van lineaire verstoringen rond centrale configuraties een emergente lichtsnelheid definiëren die causale structuren dynamisch genereert.
Dit artikel stelt dat een brede, bijna vlakke versterking van het krommingsvermogensspectrum zowel de populatie van planetaire massa's van oorspronkelijke zwarte gaten die donkere materie kan verklaren, als het nanohertz-gravitationele-golfachtergrondsignaal dat door pulsartimingarrays is waargenomen, op natuurlijke wijze verenigt.
Dit artikel onderzoekt de dynamiek van spin-deeltjes in pp-golvenruimtetijden, waarbij door middel van analytische methoden, geschikte spin-aanvullende voorwaarden en Hamiltoniaanse formalismen een relatie wordt gelegd tussen deze bewegingen en elektromagnetische velden via een gauge-graviteitstheorie.
In dit artikel wordt Deep Horizon, een machine learning-netwerk dat zwarte-gatparameters uit schaduwbewegingen herkent, gepresenteerd en wordt aangetoond dat het met de huidige Event Horizon Telescope-resolutie slechts beperkte parameters kan schatten, terwijl het bij de hogere resolutie van toekomstige ruimtegebaseerde missies op 690 GHz nauwkeurige parameterherstel mogelijk maakt.
Het Event Horizon Telescope-team heeft voor het eerst de schaduw van het supermassieve zwarte gat in het centrum van het sterrenstelsel M87 afgebeeld, waarbij de waarnemingen de voorspellingen van de algemene relativiteitstheorie bevestigen en een massa van ongeveer 6,5 miljard zonsmassa opleveren.
Op 14 september 2015 detecteerde LIGO voor het eerst direct zwaartekrachtgolven veroorzaakt door de samensmelting van twee sterrenmassa-zwarte gaten, wat de existentie van dergelijke systemen bevestigt en een directe observatie van een binair zwart gat-gebeurtenis oplevert.