3784 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit artikel berekent hoogfrequente gravitatiestraling voortkomend uit botsingen tussen lichte en zware compacte objecten met behulp van schokgolfpropagatoren, wat een perturbatieve expansie onthult van getijdenresponsfuncties die Lipatov-vertexamplituden verbinden met de zachte stralingslimieten van Weinberg, terwijl het tegelijkertijd de double-copy-structuren met Yang-Mills-gluonstraling benadrukt.
Dit artikel으로 toont aan dat een ruimtelijk vlakke FLRW-universum met niet-extensieve Loop Quantum Gravity-entropie op zijn schijnbare horizon een thermodynamisch kritisch punt vertoont dat behoort tot de gemiddelde veld-universaliteitsklasse, gekenmerkt door specifieke kritische exponenten en divergerende responsfuncties, wat alleen verschijnt voor niet-extensieve parameters en overeenkomt met een entropiedeformatie van orde eenheid.
Dit artikel onderzoekt sferische accretie op statische Konoplya-Zhidenko zwarte gaten door het Hamiltoniaan van de vloeistofbeweging af te leiden en te analyseren hoe ruimtetijddeformatie kritieke punten en stroomtrajecten beïnvloedt over verschillende toestandsvergelijkingen van vloeistoffen, om uiteindelijk deze effecten te vergelijken met die van andere gemodificeerde zwarte gatgeometrieën.
Dit artikel presenteert de eerste expliciete constructie van grootschalige, gauge-invariante faseruimtevariabelen en de bijbehorende kwadratische en kubische Hamiltoniaanse functies voor multifield inflatie in de tweede-orde perturbatietheorie, waarmee de consistentie met standaard gauge-gefixte resultaten wordt aangetoond en een kader wordt geboden voor het uitbreiden van deze berekeningen naar hogere orden.
Dit artikel toont aan dat de standaard kwantumstatistische relatie voor de thermodynamica van zwarte gaten faalt voor geladen magnetische zwarte gaten in vijfdimensionale Einstein-Maxwell-Chern-Simons theorie, tenzij de Euclidische actie wordt aangevuld met een niet-lokale radiale integraal om een strikt gauge-invariante transgressie-vorm te vormen, hetgeen noodzakelijk is om thermodynamische consistentie en de eerste wet te herstellen.
Dit artikel demonstreert dat het gebruik van het -schema van Loop Quantum Gravity binnen metriekvariabelen een effectieve beschrijving mogelijk maakt van de Oppenheimer-Snyder gravitationele ineenstorting in zowel vlakke als sferische modellen, waarbij een negatieve drukterm de vorming van een singulariteit voorkomt en een overgang van een zwart gat naar een wit gat op de Planck-schaal faciliteert.
Dit artikel presenteert een uitgebreide analyse die meerdere CMB-probes, DESI DR2 BAO en supernova-gegevens combineert, welke een significante voorkeur onthult voor interactieve donkere energie-modellen met een interactieterm proportioneel aan de donkere energiedichtheid () boven het standaard CDM-model, met name wanneer gebruik wordt gemaakt van SPT+DESI+DESY5-gegevens die een afwijking van van nul interactie vertonen.
Gebaseerd op -lichamen-simulaties die laten zien dat de orbitale snelheid lineair over de tijd toeneemt, veronderstelt dit artikel een grove bovengrens voor de massa van ongeveer voor superzware zwarte gaten in het huidige universum, waarna gelijke massa-binairsystemen binnen de leeftijd van het universum zouden falen om te versmelten.
Dit artikel valideert systematisch het LALSuite-timingmodel voor continue gravitatiegolven tegenover de PINT-package, waarbij wordt aangetoond dat hoewel een geüpdatete implementatie van de Einstein-vertraging de timingverschillen aanzienlijk heeft verminderd tot op nanosecondeniveau, de resterende fouten nu primair worden gedreven door het benaderde aardrotatiemodel van de observatiepost dat wordt gebruikt voor de Rømer-vertraging.
Dit artikel presenteert een wereldlijn effectieve veldentheorie-raamwerk om gravitationele Compton-verstrooiingsamplituden tot alle orden in de Newtoniaanse constante te berekenen, wat resultaten oplevert tot die een eerste ultraviolette divergentie bij die orde onthullen, het verdwijnen van statische Love-getallen voor Schwarzschild-zwarte gaten aantonen, en nieuwe subleidende niet-nul Love-getallen voorspellen.