3171 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Deze studie rapporteert aanzienlijk verbeterde beperkingen op Yukawa-achtige interacties in het micrometerbereik door voor het eerst meerdere ruimtelijke componenten van de krachtsvector te meten met optisch zwevende diëlektrische microbollen, wat leidt tot een gevoeligheid die ongeveer 100 keer hoger is dan eerdere metingen.
Deze paper introduceert een nieuw, roostervrij raamwerk van niet-orbitaal-gegemiddelde vergelijkingen tot 2.5 post-Newtoniaanse orde voor de evolutie van excentrische zwarte-gat-binaria, waarmee de beperkingen van de traditionele Peters-benadering worden opgelost en nauwkeurige voorspellingen voor gravitatiegolfdata mogelijk worden gemaakt.
Deze studie berekent de afbuiging van licht in de ruimtetijd van een Kerr-Sen-black hole uit de heterotische snaartheorie met behulp van de materiaalmiddelbenadering en vergelijkt de resultaten in het verre veld met die van de Kerr- en Schwarzschild-oplossingen in de algemene relativiteitstheorie.
Dit artikel presenteert een rigoureuze kwantumbenadering voor de effecten van diffractieverlies en vacuümvelden in de DECIGO-gravitatiegolfdetector, waarmee de gevoeligheid voor primordiale golven kan worden geoptimaliseerd door detuning en homodyne-detectie te combineren met optomechanische modellering.
Dit artikel toont aan dat klassiek-quantum zwaartekrachttheorieën met volledig positieve dynamica kunnen worden ingebed in een volledig kwantumtheorie, en illustreert dat dergelijke hybride systemen, ondanks rotatiesymmetrie, behoudswetten zoals die van het impulsmoment kunnen schenden.
Dit artikel analyseert DESI DR2-data met een modelonafhankelijke methode en suggereert dat de uitdijing van het heelal mogelijk versnelt en vertraagt in specifieke rodeverschuivingsintervallen, wat wijst op mogelijke fysica buiten het standaard CDM-model.
Dit artikel presenteert een systematisch raamwerk voor het afleiden van niet-relativistische effectieve veldtheorieën uit relativistische theorieën met willekeurige zelfinteracties, waardoor een effectieve vloeistofbeschrijving en een toepasbaar hulpmiddel voor kosmologische modellen, zoals ultralichte donkere materie en bosonsterren, mogelijk worden gemaakt.
Dit onderzoek vergelijkt een specifiek -zwaartekrachtsmodel met het standaard CDM-kosmologische model en concludeert dat het nieuwe model, ondanks statistisch robuuste overeenstemming met waarnemingsdata, een vroeger begin van niet-lineaire structuurvorming en een hogere roodverschuiving voor materie-straling gelijkheid voorspelt terwijl het de waargenomen recombinatie-epoch behoudt.
Dit artikel onderzoekt de Lorentziaanse gravitationele padintegraal voor Gauss-Bonnet-zwaartekracht in 4D en lost degeneraties op die de toepassing van Picard-Lefschetz-methoden beperken, door aan te tonen dat een complexe vervorming van de constante , die de anti-lineaire symmetrie breekt, deze degeneraties effectief opheft en compatibiliteit met het KSW-criterium mogelijk maakt.
Dit artikel presenteert een analytische studie van de voortplanting van gravitatiegolven in de late de Sitter-epoch van ghost-free bimetric gravity, waarbij exacte oplossingen worden afgeleid, nieuwe observationele grenzen worden vastgesteld op basis van GW170817, en wordt aangetoond dat coherentie tussen massaloze en massieve componenten behouden blijft.