444 papers
Dit onderzoek toont aan dat het Granda-Oliveros-infraroodcutoff in holografische donkere energie, zelfs met ruimtelijke kromming en Kaniadakis-entropie, onvermijdelijk leidt tot een big rip-singulariteit, die alleen kan worden verzacht door irreversibele thermodynamische mechanismen zoals niet-evenwicht-deeltjescreatie.
Dit artikel onderzoekt multipartite verstrengeling in typische zuivere toestanden die holografisch dual zijn aan pure BTZ-zwarte gaten in AdS/CFT, waarbij wordt aangetoond dat de ware multi-entropie bij hoge temperaturen een volumewet volgt en dat een faseovergang optreedt wanneer een subsystem groter is dan de helft van het totale systeem, wat leidt tot een verdwijning van de ware tripartiete verstrengeling.
Dit onderzoek toont aan dat drukanisotropie in neutronensterren, gemodelleerd via het Bowers-Liang-kader, de maximale massa en compactheid aanzienlijk kan verhogen en sterke invloed heeft op krommingsinvarianten die direct gekoppeld zijn aan de materieverdeling, terwijl de Weyl-kromming daar relatief ongevoelig voor blijft.
Dit artikel presenteert een kalibratie-onafhankelijke consistentietest van BAO- en SNIa-gegevens met behulp van Gaussische processen, waaruit blijkt dat de recente DES-Dovekie-update de eerdere spanning oplost en alle onderzochte datasets binnen ongeveer 1σ consistent zijn.
Het CHRONOS-project is een voorgesteld volgende generatie grondgebonden zwaartekrachtgolfobservatorium dat met behulp van cryogene torsiestaven en quantum-niet-vernielende snelheidsmetingen de sub-Hz-frequentieband zal verkennen om de bronnen van zwaartekrachtgolven nauwkeuriger te lokaliseren, de algemene relativiteitstheorie te testen en het stochastische zwaartekrachtgolvenachtergrondsignaal te bestuderen.
Dit artikel ontwikkelt en past het Batalin-Fradkin-Vilkovisky-formalisme toe om niet-diagonale oplossingen van de Einstein-vergelijkingen te kwantiseren, waarbij in de quasi-klassieke limiet Hořava-Lifshitz-configuraties met anisotrope schaling en effectieve kosmologische constanten worden gegenereerd op Lorentz-manifolds met niet-holonomische 2+2- en 3+1-vloeiingsstructuren.
Dit artikel onderzoekt de optische verschijning en orbitale dynamiek van statische, sferisch symmetrische zwarte gaten in een nieuw niet-lineair elektrodynamisch model, waarbij de invloed van lading en een niet-lineariteitsindex op observabelen zoals de schaduwgrootte, de binnenste stabiele cirkelbaan en klassieke tests zoals lichtafbuiging en periastronvoorsprong wordt gekwantificeerd.
Dit artikel ontwikkelt een systematische effectieve veldtheorie-benadering voor de quasinormale modi van Kerr-black holes met willekeurige spin, waardoor modelonafhankelijke correcties op het ringdown-spectrum worden verkregen die relevant zijn voor gravitatiegolfobservaties en een onderliggende discrete-schaalinvariantie onthullen bij benadering van extremaliteit.
Dit artikel onderzoekt hoe de hypothese van Markov over een limietkromming in quasi-topologische zwaartekracht verandert bij koppeling aan materie, en toont aan dat hoewel minimale koppeling de schaalvergelijkingen verstoort, de geometrieën vaak toch regelmatig blijven, terwijl niet-minimale koppeling de hypothese kan herstellen met een universele bovengrens voor kromming.
Dit artikel introduceert de nieuwe C++-code STORM om scalar-veldperturbaties te berekenen voor asymmetrische binairsystemen op generieke banen in een uitbreiding van de algemene relativiteitstheorie, en analyseert hiermee de gravitatiegolf-fluxen om nauwkeurige golfvormmodellen voor toekomstige detectoren te ontwikkelen.
Dit artikel biedt een complete analyse van de factoren die de hemelpositiebepaling van zwaartekrachtgolven met pulsartimingarrays beïnvloeden, waarbij wordt vastgesteld dat de nauwkeurigheid van pulsarafstanden en de hoekafstand tot de bron cruciaal zijn voor de localisatie, maar dat huidige zoekmethodes die pulsartermfases als storende variabelen behandelen, weinig vooruitgang boeken bij het verfijnen van deze afstandsgegevens.
Dit artikel toont aan dat het aannemen van een thermische beginvoorwaarde voor het gaugeveld tijdens inflatie, in plaats van de standaard Bunch-Davies vacuümtoestand, leidt tot een dissipatieve versterking die de conformale barrière voor magnetogenese effectief kan opheffen en de huidige magnetische veldsterkte aanzienlijk kan verhogen zonder niet-minimale koppelingen te vereisen.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van een geavanceerd terugslagmodel, ontwikkeld met numerieke relativiteit en data-gedreven technieken, leidt tot een hogere retentie van hiërarchische zwarte-gatenrestanten in bolhopen en hun massa- en spinverdeling beïnvloedt, wat gevolgen heeft voor de vorming van massieve binaries zoals GW231123.
Deze studie toont aan dat, zelfs bij sterk relativistische getijverstoringen rondom superzware zwarte gaten, de omloopbaan van het puin hooguit excentrisch blijft en de dissipatie van energie voornamelijk door schokgolven wordt veroorzaakt in plaats van door snelle cirkelvorming, wat suggereert dat de vorming van een schijf intrinsiek traag verloopt ongeacht de sterkte van de relativistische effecten.
Dit artikel toont aan dat in de kwantumdynamica van het Schwarzschild-interieur, geformuleerd in Ashtekar-Barbero variabelen, het fenomeen van 'annihilatie tot niets' niet generiek is en wordt onderdrukt door minimale-lengte-effecten die voortvloeien uit het gegeneraliseerde onzekerheidsprincipe.
Dit artikel beschrijft volledig de moduli-ruimte van dynamisch sferisch symmetrische zwarte gaten in de Einstein-Maxwell-scalarveldtheorie, waarbij wordt bewezen dat de drempel voor zwarte gat-vorming overeenkomt met de extremale Reissner-Nordström-geval, wat leidt tot universele schaalwetten met kritische exponent 1/2 en het activeren van Aretakis-instabiliteiten.
Dit artikel onderzoekt de effectieve dynamica van een meer-veldsmodel in de Loop Kwantum Kosmologie, waarbij numerieke en dynamische analyses de overgang van een kwantum-bounce naar een traag-roll inflatoire fase in het pre-inflatoire universum bevestigen.
Dit artikel analyseert de thermodynamische eigenschappen van de Simpson-Visser ruimtetijd en toont aan dat, hoewel de interactie tussen niet-lineaire elektrodynamica en een scalair veld leidt tot een zwarte gatoplossing met een verdwijnende thermodynamische massa, de singuliere configuratie zonder scalair veld thermodynamisch de voorkeur heeft.
Dit artikel onderzoekt de Gauss-Bonnet-scalarisatie van geladen quantum Oppenheimer-Snyder-zwarte gaten in de Einstein-Gauss-Bonnet-scalartheorie met niet-lineaire elektrodynamica, waarbij wordt aangetoond dat voor een negatieve koppelingsconstante en een specifiek bereik van de actieparameter een lineair stabiele, enkelvoudige tak van gescalariseerde zwarte gaten ontstaat met een niet-monotoon scalair veld.
Dit paper introduceert een nieuw klasse van modellen voor het interacterende donkere sector waarbij de intrinsieke entropie van donkere materie koppelt aan scalar-veld donkere energie, wat leidt tot schaalafhankelijke modificaties in de structuurgroei en unieke handtekeningen in de grootschalige structuur, terwijl de achtergrondkosmologie onveranderd blijft ten opzichte van het standaard CDM-model.