440 papers
Deze paper introduceert een deep learning-framework met een convolutie-encoder-decoder-architectuur en transfer learning voor het snel en nauwkeurig genereren van Teukolsky-amplitudes voor generieke EMRI-banen, waardoor waveformmodellen binnen milliseconden kunnen worden gegenereerd met een foutmarge van ongeveer $10^{-3}$.
Dit artikel onderzoekt de geodesische structuur van neutronensterren in de Starobinsky -zwaartekrachtstheorie en toont aan dat stabiele cirkelvormige banen voor massieve deeltjes voorkomen in discrete radiale banden die gevoelig afhangen van de centrale druk en de toestandsvergelijking, terwijl er geen bewijs wordt gevonden voor fotonenbollen buiten de ster.
Dit artikel toont aan dat de eindtoestand van een samensmelting van twee draaiingsloze zwarte gaten overeenkomt met de configuratie die nul-geodesieën (fotonbanen) zo snel mogelijk instabiel maakt, wat suggereert dat zwarte gaten de meest efficiënte scramblers in de natuur zijn.
Dit artikel stelt een nieuwe definitie van asymptotisch vlakke ruimtetijden voor en bewijst drie antipodale matchingsvoorwaarden die leiden tot behoudswetten op de hyperboloïde bij ruimtelijke oneindigheid, waarbij de invloed van gravitationele tails en de breking van de peeling-eigenschap in rekening wordt gebracht.
Dit artikel toont aan dat binnen een hybride dynamisch kader, waar geen quantum-correlaties tussen klassieke en quantum-systemen mogen ontstaan, behoudswetten voor energie en impuls uitsluiten dat een puur klassiek gravitatieveld impuls- of energietransfers kan veroorzaken in een quantum-systeem, wat impliceert dat waarnemingen van vrije val kunnen wijzen op de niet-klassieke aard van zwaartekracht.
Dit artikel onderzoekt het bestaan van niet-lineair geskalariseerde zwarte gaten in de Einstein-scalar-Gauss-Bonnet-theorie met polynoomkoppelingen, waarbij wordt vastgesteld dat Schwarzschild-zwarte gaten stabiel blijven bij kwadratische koppeling maar instabiel worden en overgaan in geskalariseerde toestanden bij specifieke hogere-orde polynomen, afhankelijk van de koppelingsterkte en de aanwezigheid van terugkoppeling.
Dit artikel bewijst dat (2+1)-dimensionale oplossingen van het Einstein-scalarveld-Vlasov-systeem die dicht bij Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker-ruimtetijden liggen, in het verleden een stabiele, singuliere Big Bang vertonen met een eindige Kretschmann-scalar en dat de Strong Cosmic Censorship-vermoeden geldt voor bepaalde gepolariseerde U(1)-symmetrische vacuümoplossingen.
Dit artikel beschrijft voor het eerst theoretisch en numeriek dat superradiantie optreedt in akoestische zwarte gaten van vast materiaal, waarbij de versterking door absorptie zwakker is dan in cilindrische systemen maar het gedrag vergelijkbaar blijft met dat van extremale Kerr-zwarte gaten.
Dit artikel introduceert 'kosmologische kledingsregels' die vierdimensionale de Sitter-in-in-correlatoren vereenvoudigen door platte ruimtediagrammen te 'kleden' met hulp-propagatoren, waardoor een verborgen relatie met vlakke ruimtestrooiingsamplitudes zichtbaar wordt en de door het Schwinger-Keldysh-formalisme voorspelde infrarooddivergenties worden gereproduceerd.
Deze studie analyseert kosmologische modellen met een niet-minimaal gekoppeld scalair veld in het Einstein-frame om de interactie tussen donkere energie en materie te verklaren, waarbij vijf specifieke modellen worden onderzocht met behulp van dynamische systeemmethoden en initialen afgeleid van Planck 2018 en DESI DR2-data.
Dit artikel revitaliseert het klassieke model van machtsvermogen-inflatie door de volledige set analytische oplossingen af te leiden, waardoor het compatibel wordt met huidige waarnemingen en weer een levensvatbaar kader biedt voor kosmologische modellering.
Dit artikel toont aan dat het mogelijk is om metingtheorieën te onderscheiden binnen het Parametrized Post-Newtonisch formalisme door het gebruik van kwantumklokken, waarbij de kans op succesvolle discriminatie aanzienlijk kan worden vergroot door het inzetten van een ensemble van klokken, zoals thoriumkernen, over afstanden van enkele kilometers.
De auteurs presenteren een upgrade van het SEOBNRv5PHM-golfvormmodel, genaamd SEOBNRv5PHM_w/asym, die equatoriale asymmetrische effecten integreert om de nauwkeurigheid van numerieke relativiteit te verbeteren, de voorspelling van terugslag snelheden aanzienlijk te verfijnen en de interpretatie van spin-precesserende gebeurtenissen zoals GW200129 te optimaliseren.
Dit artikel onderzoekt hoe reversibele en irreversibele thermodynamische processen, zoals gravitationeel geïnduceerde materiecreatie en energie-uitwisseling met de horizon, de Hubble-spanning kunnen verlichten door een dynamisch donkere-energiemodel te bieden dat consistent is met lokale metingen en kosmologische data.
Dit artikel onderzoekt hoe donkere materie-omgevingen, zoals minispikes en NFW-halo's, de niet-lineaire gravitationele memory van binair systemen met een intermediair massaverhouding beïnvloeden, en analyseert de gevolgen daarvan voor detectie en parameterbepaling in ruimtewapenobservatoren.
Op basis van DESI DR2-data concludeert dit onderzoek dat een interactie tussen donkere materie en straling die vóór de recombinatie-epoche thermisch evenwicht bereikt, niet wordt ondersteund, waardoor het model de kosmologische spanningen niet kan oplossen.
In dit overzicht worden de fundamentele theorieën en numerieke methoden voor de gekoppelde thermische en magnetische evolutie van geïsoleerde neutronensterren uiteengezet, met een nadruk op benchmarktests, de evolutie van bestaande axiale modellen naar volledig driedimensionale simulaties, en een perspectief op toekomstige ontwikkelingen in dit dynamische onderzoeksveld.
Dit artikel onderzoekt hoe donkere dipoolstraling van excentrische supermassieve zwarte gatenparen de inspiratie kan versnellen en het lage-frequentie spectrum van het stochastic gravitatiegolvenachtergrond beïnvloedt, waarbij een Bayesiaanse analyse met pulsartimingarray-data aangeeft dat dit het lage-frequentie spectrum kan veranderen, hoewel het het laatste-parsec-probleem niet volledig oplost.
Dit artikel legt uit hoe klassieke zwaartekracht toch kwantumverstrengeling kan veroorzaken, ondanks bestaande no-go-theorema's, en benadrukt hiermee de dringende noodzaak van experimenteel onderzoek naar kwantumzwaartekracht.
Dit artikel gebruikt de snelle superradiante instabiliteit van roterende zwarte gaten door een toren van ultra-lichte spin-2 velden om sterke beperkingen op te leggen aan de grootte van extra dimensies en de kromming van AdS₅ in sterk gewrongen extra-dimensionale modellen, zoals het Randall-Sundrum-scenario, met implicaties voor de realisatie van metastabiele de Sitter-ruimten in de snaartheorie.