3244 papers
De categorie Gr-Qc op Gist.Science brengt de fascinerende wereld van de zwaartekracht en kwantummechanica samen. Dit onderzoeksgebied probeert de fundamentele krachten van ons universum te verenigen, van de kromming van de ruimte rondom zware objecten tot het vreemde gedrag van deeltjes op subatomair niveau. Hoewel deze onderwerpen vaak als abstract worden gezien, vormen ze de sleutel tot het begrijpen van zwarte gaten en de oorsprong van het heelal zelf.
Wij halen onze bronnen rechtstreeks van arXiv, waar wetenschappers hun nieuwste inzichten delen voordat ze gepubliceerd zijn. Gist.Science verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie zorgvuldig, zodat u zowel een technische samenvatting als een begrijpelijke uitleg in gewone taal vindt. Zo maken we complexe theorieën toegankelijk voor iedereen met nieuwsgierigheid naar de diepste mysteries van de natuurkunde. Hieronder vindt u de meest recente papers in dit dynamische vakgebied.
Dit paper stelt dat een kwantumcomputer met ongeveer 500 tot 1600 logische qubits de incompatibiliteit tussen algemene relativiteitstheorie en kwantummechanica op het Planck-niveau kan testen, een drempel die volgens de auteurs binnenkort door commerciële kwantumcomputers zal worden overschreden.
Dit onderzoek combineert Type Ia-supernova-peculiare snelheden met CMB-data om de parameters , en gelijktijdig te beperken, waarbij de resultaten wijzen op een mogelijke positieve kromming van het heelal en de bekende -spanning vertaalt naar negatieve kromming en onderdrukte structuurgroei wanneer SH0ES-data wordt meegenomen.
Deze studie beperkt de parameters van een mogelijke vijfde kracht rond het superzware zwarte gat in het centrum van de Melkweg door de sterrenbanen, met name die van S2, te analyseren binnen een Yukawa-gravitiemodel, en concludeert dat de afgeleide krachtsterktes consistent zijn met eerdere onderzoeken en de recente GRAVITY-metingen van de Schwarzschild-precessie.
Dit paper introduceert een meetkundig raamwerk voor adaptief witmaken in gravitatiegolf-detectoren door het probleem te herschrijven als parallel vervoer op een hoofdvezelbundel, waarbij de 'flatness theorem' garandeert dat de optimale filtercorrectie padonafhankelijk is en vrij van hysteresis.
Dit artikel toont aan dat een verbeterde GUP-benadering, waarbij de parameter omgekeerd evenredig is met de gravitationele impuls, de klassieke oerknal-zingulariteit vervangt door een niet-singuliere, emergente FLRW-ruimtetijd die vanuit een constante-volume-toestand ontstaat zonder een bounce, terwijl het bovendien sneller naar klassiek gedrag evolueert dan een model met een constante parameter.
Dit artikel toont aan dat een massaloos scalair veld in een tweedimensionale niet-singuliere zwarte gat-ruimtetijd een niet-nul waarschijnlijkheid vertoont voor kwantumtunneling van een deeltje van binnen de binnenste horizon naar buiten de buitenste horizon, waarbij deze overgangsamplitude, ondanks causale disconnectie, wordt bepaald door de oppervlaktezwaartekrachten van de twee horizonnen.
Dit artikel presenteert een nieuwe klasse van doorgankelijke wormgaten met een dubbele-throat-topologie in een achtergrond van een stringwolk, waarbij wordt aangetoond dat exotische materie lokaal beperkt kan blijven tot de keelgebieden terwijl het inter-throat-gebied wordt ondersteund door niet-exotische materie.
Dit artikel introduceert canonieke variabelen voor lus-kwantumzwaartekracht die een expliciete koppeling met frame-bases en spinorbeschrijvingen mogelijk maken, analytisch een niet-verdwijnende ondergrens voor het totale oppervlak in het twee-vertexmodel aantonen en de gauge-fixing-procedure vereenvoudigen.
Dit artikel onderzoekt de spin- en lading-geïnduceerde scalarisatie van Kerr-Newman-black holes in de Einstein-Maxwell-scalar-theorie met een scalair potentieel, waarbij numerieke simulaties een instabiliteitsgebied en een drempelcurve voor de overgang naar gescalariseerde black holes identificeren die afhangen van de lading, scalair massa, koppelingsparameter en spin.
Dit artikel presenteert statische, sferisch-symmetrische zwarte gaten-oplossingen in quasi-topologische zwaartekracht gekoppeld aan Born-Infeld-niet-lineaire elektrodynamica en toont aan dat de aanwezigheid van lading in sommige modellen leidt tot krommingssingulariteiten, terwijl in andere modellen de zwarte gaten regelmatig blijven maar een anti-de Sitter-kern vormen in plaats van een de Sitter-kern.