A benchmark for binary star interaction with a supermassive black hole in general relativity
Dit artikel vergelijkt numeriek post-Newtoniaanse formuleringen en scalaire perturbatieschema's voor het simuleren van interacties tussen dubbelsterren en superzware zwarte gaten, waarbij blijkt dat hoewel de methoden overeenstemming vertonen voor zwarte gaten van een miljoen zonnemassa's, er aanzienlijke discrepanties in de onderlinge afstand en excentriciteit van de dubbelster ontstaan in de buurt van zwarte gaten van een miljard zonnemassa's, met name bij de paar-voor-paar post-Newtoniaanse benadering.