85 papers
Dit hoofdstuk, geschreven voor het online boek "Lattice QCD at 50 years", bespreekt de fysica van roosterfermionen die voldoen aan de Ginsparg-Wilson-relatie, hun verband met domeinwand-fermionen en de methodologie voor numerieke simulaties met overlap-fermionen.
Dit artikel introduceert een universeel en efficiënt raamwerk voor de kwantumsimulatie van niet-Abelse ijktheorieën dat zowel singlet- als niet-singlet-benaderingen omvat, met specifieke circuitconstructies en foutanalyse voor SU() ijktheorieën.
Deze studie presenteert een generatief machine learning-kader op basis van denoising diffusion dat, getraind op synthetische data, de hadronische gravitationele vormfactoren van de proton op een modelonafhankelijke manier reconstrueert uit schaarse en ruwe data, waardoor robuuste schattingen van de chiraal lage-energie constanten en de nucleon D-term mogelijk worden.
Dit artikel vat de belangrijkste prestaties van de MexNICA-samenwerking samen, waaronder de ontwikkeling van de miniBeBe-triggerdetector en theoretische inzichten in het baryonrijke gebied van het QCD-fasediagram binnen het MPD-NICA-experiment bij JINR.
Deze studie toont aan dat de sterke koppelingsuitbreiding van grote-N QCD kan worden herschreven als een geconstrueerde spin-ketting, die in het algemeen niet-integreerbaar is vanwege de zigzag-symmetrie van confinerende snaren, hoewel er wel een grote klasse van integreerbare subsectoren bestaat die de ruwheidsovergang nauwkeurig schatten.
In dit artikel stelt Christof Wetterich voor dat probabilistische klassieke veldtheorieën, beschreven door statistische observabelen gebaseerd op fluctuerende velden, equivalent zijn aan kwantumveldtheorieën waarbij kwantumregels en niet-commuterende operatoren voortvloeien uit klassieke waarschijnlijkheidswetten.
De auteurs presenteren een nieuw virtueel rishon-framework dat de simulatie van roosterkoppeltheorieën via klassieke tensornetwerken en quantumhardware mogelijk maakt door gauge-symmetrie exact te handhaven en lokale resource-eisen te verlagen, wat wordt gedemonstreerd aan de hand van het Schwinger-model en de snaarspanning in twee dimensies.
Dit artikel presenteert een analyse van topologische eigenschappen en discretisatie-effecten in grote-N Yang-Mills-theorieën op het rooster, waarbij gebruik wordt gemaakt van gradient flows en waaruit blijkt dat de huidige simulaties kunnen worden beïnvloed door discretisatie-effecten van ongeveer 10%.
Dit onderzoek gebruikt de spectrale eigenschappen van de overlap Dirac-operator op roosterconfiguraties om de thermalisatie van SU(3) ijktheorie te analyseren, waarbij het aantoont dat eigenwaarden onder de magnetische schaal bij hoge temperaturen overeenkomen met de Gaussische Unitaire Ensemble, terwijl fractale clusters nabij de crossover de universaliteitsklasse van het chirale overgangsproces in QCD onthullen en een bovengrens voor de thermalisatietijd van ongeveer 1,44 fm/c opleveren.
Op basis van geavanceerde roosterberekeningen en experimentele fits toont dit onderzoek aan hoe impulsstroom en kleurlorentzkrachten op quarks in een nucleon worden bepaald door kinetische beweging en de gluon-anomalie, waarbij laatstgenoemde een kritieke aantrekkingskracht uitoefent die vergelijkbaar is met de potentiaal voor zware-quarkopsluiting.
Deze studie introduceert een nieuw renormalisatiegroep-framework genaamd veld-digitalisatieschaalvergroting (FDS) om de continuümlimiet van gedigitaliseerde kwantumveldentheorieën te analyseren door de parameter als een koppeling te behandelen, waarbij de relatie tussen het 2D klassieke -toestand klokmodel en de grondtoestand van een (2+1)D roostergauge-theorie wordt aangetoond.
Deze paper betoogt dat de interpretatie van de impulsstroomdichtheid in een nucleon als druk en schuifkrachten in een continuüm onhoudbaar is, omdat de kleurkanalenkrachten niet kortstondig zijn en de kinetische druk niet als oppervlaktekracht kan worden beschouwd, waarbij alleen de vacuümdrukterm uit de QCD-sporenanomalie een confinerend potentiaal via kleurlorentzkrachten oplevert.
Dit artikel introduceert een robuuste, op simulaties gebaseerde methode om kritieke bubbels in thermische veldtheorieën te identificeren via de committor-probabiliteit, waarmee de invloed van thermische fluctuaties op nucleatiedynamica nauwkeurig wordt vastgelegd en de traditionele analytische voorspellingen worden geverifieerd.
Deze studie presenteert de eerste QCD-analyse op het niveau van de volgende-leidende-logaritmen voor elektromagnetische correcties aan de semileptone zwakke Hamiltoniaan, inclusief gemengde -correcties voor de koppelingsconstante , wat leidt tot een nauwkeurigere waarde voor de stralingscorrectie en de consistentie van CKM-unitariteitstests verbetert.
Deze studie toont aan dat verhoudingen van partitiefuncties, berekend met de tensor-renormalisatiegroep voor het Ising- en Potts-modellen, bij kritische punten universele waarden aannemen die overeenkomen met conformale veldtheorie, inclusief logaritmische correcties voor het vier-toestand Potts-model.
In dit artikel worden de spectroscopische parameters en vervalbreedtes van de axiale-vector hadronische moleculen en met quarkinhoud onderzocht met de QCD-somregel-methode, waarbij een massa van ongeveer 15,8 GeV en een breedte van ongeveer 114 MeV worden voorspeld die relevant zijn voor toekomstige experimenten.
Deze paper introduceert een nieuw paradigma voor trigonometrische continu-variabele poorten op hybride qubit-qumode-platforms, wat een natuurlijke en efficiënte methode biedt voor het simuleren van het rooster sine-Gordon-model en andere interagerende veldtheorieën die periodieke interacties vereisen.
Deze paper introduceert een nieuw machine learning-kader dat convolutionele neurale netwerken en een hybride strategie combineert om de berekeningskosten van roostergauge-fixing in QCD te verlagen en kritisch vertraagde dynamiek op grote roosters te overwinnen.
Dit artikel stelt een roosterklaar entanglement-observabel voor QCD-hadronen voor, de vacuüm-gesubtraheerde radiusstroom van de Rényi-entropie, die wordt gebruikt om de dominantie van randeffecten te testen en hadronische gravitationele vormfactoren te onderscheiden door middel van een fit met sjablonen die zijn afgeleid van spin-0 en spin-2 bijdragen.
Dit artikel toont aan dat een roosterijstheorie op een multigraph met een oneven aantal linkers, via symmetrie-geschermde topologische orde en deconfinement van deeltjes, leidt tot het ontstaan van topologische solitonparen die vrij kunnen bewegen ondanks de aanwezigheid van een extern elektrisch veld.