506 papers
Dit artikel onderzoekt de voortplanting en emissie van gravitatiegolven in de metric-affiene bumblebee-graviteit met spontane Lorentz-symmetriebreking, waarbij wordt aangetoond dat de golfkarakteristieken afhangen van de oriëntatie van de achtergrondvector en dat observaties van GW170817/GRB 170817A beperkingen opleggen aan de Lorentz-schendende parameter.
Dit artikel toont aan hoe licht-front golfvectoren van baryonen, zoals de proton, uit gelijke-tijd correlatoren in rooster-QCD kunnen worden geëxtraheerd door middel van een factorisatiebewijs en het afleiden van de bijbehorende evolutievergelijkingen.
Dit artikel biedt een didactisch overzicht van donkere fotonen, hun theoretische basis en belang voor de deeltjesfysica, evenals de zoektocht ernaar via laboratorium-, astrofysische en kosmologische methoden.
Dit artikel presenteert een berekening van de quark-propagator op één-lusniveau in de Curci-Ferrari-Delbourgo-Jarvis-gauge met dynamische quarks, waarbij wordt aangetoond dat de koppeling, gluonmassa en gaugeparameter onder een bepaalde energieschaal bevriezen, wat de infraroodstabiliteit van het kader bevestigt en suggereert dat niet-nul gaugeparameters de trends in roosterberekeningen beter nabootsen.
In deze presentatie worden recente berekeningen voor hadronische Higgs-vervallen, met name voor de kanalen en , besproken waarbij gebruik wordt gemaakt van het nieuwe 'generalised antenna formalism' om jet-rates en QCD-gebeurtenisvormen tot op NNLO-nauwkeurigheid te voorspellen en te matchen met NNLL-resummatie.
Dit artikel berekent radiatieve correcties voor de nucleon-koppelingsconstanten en , waarbij het een bijgewerkt verband tussen lattice-QCD en fysieke waarden biedt dat leidt tot een verwachte waarde voor van 1,265(26) of 1,240(9) afhankelijk van de gebruikte inputs.
Dit artikel presenteert een inverse seesaw-model gebaseerd op -symmetrie dat de kobimaximale menging van leptonen verklaart en voor een normale neutrino-massahierarchie succesvol de baryon-asymmetrie van het heelal via leptogenese genereert.
Dit artikel onderzoekt de geodesische structuur van neutronensterren in de Starobinsky -zwaartekrachtstheorie en toont aan dat stabiele cirkelvormige banen voor massieve deeltjes voorkomen in discrete radiale banden die gevoelig afhangen van de centrale druk en de toestandsvergelijking, terwijl er geen bewijs wordt gevonden voor fotonenbollen buiten de ster.
Dit artikel toont aan dat de eindtoestand van een samensmelting van twee draaiingsloze zwarte gaten overeenkomt met de configuratie die nul-geodesieën (fotonbanen) zo snel mogelijk instabiel maakt, wat suggereert dat zwarte gaten de meest efficiënte scramblers in de natuur zijn.
Dit artikel gebruikt multimessenger-data van de vijf helderste neutrino-actieve sterrenstelsels, waaronder NGC 1068, om de parameters van neutrino-emissie uit turbulente corona's te verfijnen en bij te dragen aan het begrip van de bijdrage van straalstille AGN's aan de isotrope neutrino-achtergrond.
Deze studie stelt nieuwe beperkingen op het mengingshoek van lichte CP-even scalairen met het Higgs-boson door het ontbreken van een gammastraaloverschot in oude waarnemingen van de SMM-satelliet in de richting van SN1987A te analyseren.
Dit artikel presenteert een analyse van smaakafwijkingen in semileptone zeldzame B-meson-vervellingen met behulp van een machine-learning-algoritme, waarbij een scenario met menging tussen de tweede en derde quarkgeneratie en onafhankelijke coëfficiënten voor vier-fermion-operatoren de beste overeenkomst met de experimentele data toont.
Dit artikel toont aan dat kwantumsensoren, zelfs rekening houdend met materie-effecten, geschikt zijn om ultralichte bosonische velden te detecteren die vrijkomen bij astrofysische gebeurtenissen, waardoor een nieuwe multimessenger-astronomie mogelijk wordt die het Standaardmodel uitdaagt.
Dit artikel onderzoekt de productie van lichte hadronen in Au+Au-botsingen bij RHIC-energieën met het uitgebreide geïntegreerde hydrokinetische model, waarbij wordt vastgesteld dat zowel een crossover als een eerste-orde faseovergang een vergelijkbare beschrijving van de spectra bieden, hoewel de grootste verschillen bij de laagste energie van 7,7 GeV optreden in de opbrengst van protonen en kaonen.
Deze paper toont aan dat het gebruik van de Qwen2.5 Large Language Model, gecombineerd met connector-netwerken, superieur presteert in het analyseren en genereren van SKA-gegevens voor kosmologische toepassingen vergeleken met standaardinitialisaties en gespecialiseerde netwerken.
Dit artikel onderzoekt hoe gravitationele lensing in het Hu-Sawicki f(R)-zwaartekrachtsmodel de neutrino-oscillaties beïnvloedt, waarbij wordt aangetoond dat deze effecten afhankelijk zijn van het modelparameter , de neutrino-massahierarchie en de absolute massa, en dat sterke velden deze verschijnselen versterken, wat nieuwe mogelijkheden biedt voor het testen van gemodificeerde zwaartekrachttheorieën.
Dit artikel stelt een minimaal clockwork-axionmodel met drie scalair velden voor dat twee soorten stochastische zwaartekrachtsgolven voorspelt: nano-hertz-golven van het instorten van QCD-domeinwanden die detecteerbaar zijn door pulsartimingarrays, en milli-hertz-golven van het vernietigen van een tweede domeinwand die waarneembaar zijn door ruimtelijke interferometers zoals LISA, Taiji en TianQin, terwijl het model bovendien consistent is met diverse kosmologische beperkingen en de donkere materie kan verklaren.
In deze brief wordt een nieuw mechanisme voor de productie van hoogfrequente zwaartekrachtsgolven geïdentificeerd, genaamd gravitationele transitiestraling, waarbij de massa van deeltjes verandert bij het passeren van bubbelswanden tijdens eerste-orde faseovergangen, wat leidt tot een spectrum met een piek bij ongeveer $10^{10}$ Hz.
Dit artikel onderzoekt fermionische donkere materie in het scotogene model met een lage herverhittingstemperatuur, waarbij wordt aangetoond dat entropie-injectie nieuwe parametergebieden opent en dat toekomstige experimenten voor directe detectie en geladen leptonen-flavormenging deze scenario's effectief kunnen testen.
Dit onderzoek toont aan dat de breedte van evenwichtsfuncties voor geïdentificeerde deeltjes in proton-protonbotsingen bij 13 TeV, zoals gesimuleerd met PYTHIA8 en EPOS-LHC, sterk afhankelijk is van multipliciteit en botsingsvorm, waarbij de EPOS-resultaten collectieve dynamiek suggereren die kenmerkend is voor zware-ionenbotsingen.