506 papers
Dit artikel presenteert een voorlopige extractie van de Collins-Soper-kern op het rooster door gebruik te maken van de hulpveldrepresentatie van de Wilson-lijn, waarbij twee methoden worden onderzocht en de resultaten worden gematched naar de Minkowski-ruimte via een mapping van het complexe hulpveldrichtingsvector naar de Wilson-lijn-rapidity.
Deze paper presenteert de nieuwste resultaten van de BMW- en DMZ-samenwerkingen, waarbij een hybride berekening van de hadronische vacuümpolarisatie een precisie van 0,45% bereikt en de theoretische consensus omverwerpt, waardoor de spanning met experimentele metingen van het muonmagnetisch moment verdwijnt.
Dit artikel toont aan dat in het minimale links-rechts-symmetrische model de Dirac-CP-schending voldoende kan zijn om de waargenomen baryonasymmetrie van het heelal te verklaren, waardoor een directe, testbare link wordt gelegd tussen lage-energie-neutrinofysica en kosmologische waarnemingen.
Dit artikel gebruikt QCD-somrekeningen om aan te tonen dat de -resonantie consistent is met een moleculaire pentaquark-toestand bestaande uit een -paar, waarbij de berekende massa en vervalbreedte goed overeenkomen met experimentele gegevens.
Dit artikel onderzoekt de bijdrage van de zwakke wisselwerking aan de hyperfijne structuur van de grondtoestand van muonium door de amplitudes van één- en tweekwantumuitwisseling via Z- en W-bosonen te berekenen en de bijbehorende één-luscorrecties in de foton- en Z-bosonpropagatoren te analyseren.
De auteurs rapporteren de volledige berekening van NNLO DGLAP-splittingfuncties voor heliteit en transversiteit, afgeleid van N³LO-twist-2 matching van gepolariseerde TMD-functies, wat essentieel is voor N³LO-differentiaalkruissecties, N⁴LL-resummatie en toekomstige spinfysica-studies bij de Electron-Ion Collider.
Dit artikel presenteert een selectief overzicht van de kenmerken van de breking van ruimtetijdsymmetrieën binnen het Standard-Model Extension in Riemann-Cartan-geometrie, met name de verschillen tussen spontane en expliciete breking en de daaruit voortvloeiende aanpassingen voor het testen van zwaartekrachtstheorieën.
De auteurs gebruiken SU(2) chirale verstoringstheorie om de invloed van isospinbreking op de temperatuurafhankelijkheid van topologische susceptibiliteit, cumulanten en domeinwandspanning te analyseren, waarbij ze een overeenkomst met roosterdata bij lage temperaturen vinden en een tegengesteld gedrag voor de vierde en zesde cumulant aantonen.
Dit artikel toont aan dat de niet-lokale niet-stabilisering (magic) bij gluon- en gravitonverstrooiing vaak samenvalt met de heliciteitsbasis, wat een fysische motivatie biedt voor het gebruik van deze basis, maar dat deze eigenschap verloren gaat bij het toevoegen van nieuwe operatoren aan het Yang-Mills-lagrangiaan zoals in scenario's met nieuwe fysica.
In dit artikel wordt onderzocht hoe de gravitationele productie van donkere materie tijdens de inflatie, die leidt tot een niet-geconserveerde bronterm in de Boltzmann-vergelijking, de parameter ruimte voor verschillende donkere-materiemodellen (Inert, WIMPy, UFOy en FIMPy) aanzienlijk vergroot zonder in strijd te zijn met de huidige waarnemingen van en de Lyman--grenzen.
Dit artikel onderzoekt de bijdragen van Lorentz- en CPT-schending aan de kern-mu-e-conversie binnen het Standard-Model Extension, stelt voor het eerst grenzen aan de bijbehorende quark-lepton-operatoren aan de hand van SINDRUM II-resultaten en evalueert de potentieel verbeterde beperkingen van toekomstige experimenten.
Dit artikel presenteert een studie naar de forward-backward asymmetrie in -processen bij 250 GeV met toekomstige lineaire colliders, waarbij wordt aangetoond dat geavanceerde deeltjesidentificatie en verbeterde reconstructie-methoden cruciaal zijn voor het bereiken van de benodigde precisie om nieuwe fysica te detecteren.
Deze paper ontwikkelt een kwantumkinetische theorie voor QCD die, naast het reproduceren van de Boltzmann-vergelijking, de spinpolarisatie van quarks en gluonen in kwark-gluonplasma beschrijft en aantoont dat deze polarisatie bij vorticale gradiënten anders gedraagt dan bij niet-vorticale gradiënten, terwijl inelastische botsingen een mechanisme bieden voor de conversie tussen spin en baanimpulsmoment.
Dit artikel presenteert een analyse van atmosferische neutrino's uit de eerste zes detectie-eenheden van KM3NeT/ORCA, waarin geen bewijs voor Lorentz-invariantie-schending wordt gevonden en hierdoor concurrerende grenzen worden gesteld aan de bijbehorende coëfficiënten.
Dit artikel presenteert een unificerend raamwerk voor het zoeken naar ontbrekende energie-signaturen van lichte, anomalie-gekoppelde vectorbosonen, waarbij de rol van anomalonen wordt geanalyseerd en de voorspellingen worden getoetst aan experimentele data van NA62 en Belle II.
Deze studie presenteert nieuwe, sterkere beperkingen op het isocurvatuurfractie van post-inflatoire axion-achtige deeltjes door middel van Lyman-α-forest-simulaties, waarbij de data een voorlopige aanwijzing biedt voor een niet-nul bijdrage van isocurvatuurstoestanden.
Dit onderzoek toont met het miniDSE-schema van de Dyson-Schwinger-vergelijkingen aan dat de dynamiek van de charm-quark een merkbare verschuiving veroorzaakt in de locatie van het kritieke eindpunt van het QCD-chirale fasediagram.
Dit onderzoek gebruikt Light-Front Holographic QCD en gauge/string dualiteit om een verenigd raamwerk te ontwikkelen dat quark- en gluonstructuur van de proton beschrijft en aantoont dat de trace-anomalie ongeveer 23% bijdraagt aan de protonmassa.
De auteurs gebruiken de STOchastic LAttice Simulation (STOLAS) om hybride inflatie te bestuderen en tonen aan dat de krommingsperturbaties consistent zijn met het stochastic-N-algoritme, terwijl stochastische ruis topologische defecten herverbindt tot fijnere structuren die de vorming van primordiale zwarte gaten kunnen onderdrukken.
In dit onderzoek construeren en classificeren de auteurs dyonische harige zwarte gatenoplossingen in U(1) gauge-invariante scalar-vector-tensor theorieën met kubische en quartische interacties, waarbij wordt aangetoond dat magnetische lading essentieel is voor het activeren van specifieke interactiesectoren en het garanderen van consistente tweede-orde veldvergelijkingen.