496 papers
Dit artikel conjectureert analytische uitdrukkingen voor niet-lokale magie in bipartiete zuivere qudits-toestanden met een priemdimensionale lokale ruimte, ondersteund door numeriek bewijs voor qutrits en ququints, en toont aan dat de relatie tussen niet-lokale magie en verstrengeling die voor twee qubits geldt, niet direct uitbreidt naar hogere dimensies.
Dit artikel onderzoekt de robuustheid van collider-beperkingen op het type-II seesaw-model door de invloed van gemodificeerde productie- en vervalprocessen van exotische Higgs-deeltjes in uitgebreide scenario's te analyseren.
Dit artikel bespreekt de voordelen van exotische hadronen met een -quark voor het bestuderen van multiquark-fenomenen, reviewt de experimentele zoektochten hiernaar bij Belle, Belle II en LHCb, en evalueert de bijbehorende fenomenologische interpretaties.
Dit artikel presenteert een theoretisch kader en experimentele projecties die aantonen dat de productie van exotische muon-kaon-atomen via -verval en quark-gluonplasma-coalescentie bij hoge-energiecolliders binnen bereik ligt, waardoor deze atomen dienen als een nieuw en gevoelig hulpmiddel voor het bestuderen van vroege elektromagnetische straling en thermische dileptonen.
Deze studie bepaalt niet-perturbatief de toestandsequatie van QCD met drie massaloze quarksoorten over een breed temperatuurbereik tot aan de elektroweak-schaal en toont aan dat zelfs bij deze hoge temperaturen niet-perturbatieve bijdragen essentieel zijn voor een nauwkeurige beschrijving.
Deze studie introduceert een nieuwe methode voor het berekenen van de flux van laag-energetische atmosferische neutrino's, waarbij een op versnellerdata gebaseerde hadron-interactie-tuning wordt gebruikt om de flux onzekerheid in het energiebereik onder 10 GeV nauwkeuriger te kwantificeren en te verkleinen.
Dit artikel gebruikt functionele QCD om de vriespunten van zware-ionenbotsingen te bepalen door theoretische susceptibiliteiten te vergelijken met experimentele cumulanten, wat leidt tot een voorspelling van de kurtosis die overeenkomt met de data en een piekstructuur nabij 5 GeV suggereert die wijst op het kritieke eindpunt van QCD.
In deze studie wordt binnen het raamwerk van chirale effectieve veldtheorie geconcludeerd dat de -interactie afstotend is, terwijl de -interactie in beide onderzochte kanalen aantrekkend is en de vorming van gebonden toestanden mogelijk maakt, waarbij de spin-spin-term van de tweepionenuitwisseling een significante rol speelt bij de massasplitsing.
In deze korte brief wordt aangetoond dat het model van pure natuurlijke inflatie verenigbaar is met de nieuwste CMB-beperkingen van de Atacama Cosmologie-telescoop en dat een aanzienlijk deel van de parameter ruimte onder zowel het hypothese van instantane herverhitting als standaard herverhittingsscenario's als levensvatbaar wordt beschouwd.
Dit artikel construeert de Soft de Sitter Effectieve Theorie (SdSET) in dimensieregulering met een initiële voorwaarde-functie en demonstreert via renormalisatie en matching dat deze theorie een systematische en geldige effectieve beschrijving biedt voor de kwantumdynamica van superhorizontale modi in de Sitter-ruimte.
Dit artikel bespreekt de recente uitbreidingen van het Monte Carlo-framework McMule met electroweak-effecten en hadronische correcties via disperon QED, met een focus op de impact van niet-perturbatieve --mixing voor het MOLLER-experiment en de consistente koppeling van OpenLoops aan effectieve veldentheorie.
Dit artikel onderzoekt een uitbreiding van het links-rechts symmetrische model met vector-achtige leptonen die een stabiel, TeV-schaal donker-materiekandidaat bieden, en analyseert de haalbaarheid van dit scenario in het licht van colliderbeperkingen, directe en indirecte detectielimieten, en de complementaire toekomst van experimenten zoals XLZD en CTA.
Dit artikel onderzoekt de substructuur van quark- en gluonjets in fotoproductie bij de Electron-Ion Collider (EIC) en toont aan dat het onderscheid tussen deze jettypen haalbaar is, wat een belangrijke basis vormt voor toekomstige QCD-studies.
Dit artikel toont aan dat een gezamenlijke Bayesiaanse kalibratie van lage- en hoge--probes binnen een gemeenschappelijke mediumevolutie leidt tot aanzienlijk strakkere beperkingen op de eigenschappen van het kwark-gluonplasma dan wanneer alleen lage--data wordt gebruikt.
Dit artikel stelt een nieuwe methode voor om zwakker interagerende deeltjes te onderzoeken door de interactie van deze deeltjes met de circumstellaire omgeving van kerninstortings-supernova's te analyseren, wat leidt tot strengere beperkingen op MeV-schaal donkere fotonen en nieuwe diagnostische mogelijkheden voor toekomstige waarnemingen.
Dit artikel presenteert nieuwe drempelmetingen voor de productie van J/ψ bij JLab en J-PARC die, in combinatie met eerdere GlueX-data en pQCD-verwachtingen, de J/ψ-proton verstrooiingslengte bevestigen en helpen het raadsel op te lossen van de trend in vector-meson-nucleon verstrooiingslengtes binnen het kader van de "jonge vector-meson"-hypothese.
Dit artikel berekent de gluon Sivers-functie van een proton bij matige en kleine door een licht-front model te combineren met BFKL-evolutie, waarbij wordt aangetoond dat de matrixelementen van de eikonale Odderon-operator corresponderen met deze functie en een machtswet-gedrag van voorspellen.
Dit onderzoek toont aan dat bij LHC-energieën de elektrische geleidbaarheid van het quark-gluonplasma de belangrijkste factor is die de gerichte stroming van D- en B-mesonen beïnvloedt, waarbij charm-mesonen een tegengestelde en grotere stroming vertonen dan bottom-mesonen, terwijl de invloed van chirale geleidbaarheid verwaarloosbaar blijft.
Dit artikel presenteert een zelfstandige NNLO-berekening van dimuonproductie in neutrino-kernstoten via semi-inclusief DIS, waarbij wordt aangetoond dat de NNLO-correxties de schaalonzekerheden bij grote x verminderen en de spanning tussen dimuon- en LHC-gegevens bij kleine x verlichten.
De auteurs extraheren uit ATLAS-data van ultra-centrale Pb+Pb-collisies de geluidssnelheid in het kwark-gluonplasma, waarbij ze correcties toepassen voor detectiebias en hadronisatieruis, en vinden een waarde die perfect overeenkomt met berekeningen uit rooster-QCD.