496 papers
Dit artikel vat de formalisme samen voor het berekenen van exclusieve dijet-productie in -botsingen via collinaire QCD-factorisatie met gebruik van gegeneraliseerde parton-distributies, waarbij resultaten worden gepresenteerd voor verschillende kinematische gebieden die waardevol zijn voor toekomstige metingen aan de Electron Ion Collider.
Dit onderzoek gebruikt een aangepaste HIJING Monte Carlo-generator om event-by-event multipliciteitsfluctuaties te analyseren als een gevoelige diagnose voor de toestand van de materie in zware-ionenbotsingen, waarmee het type medium, energieverliesmodellen en tekenen van een eerste-orde faseovergang kunnen worden geïdentificeerd.
Dit onderzoek toont aan dat simulatie-gebaseerde inferentie (SBI) een veelbelovende machinelearningtechniek is om de parameters van neutrino-interactiemodellen nauwkeuriger te schatten dan traditionele methoden, zoals aangetoond door de toepassing op GENIE- en NuWro-simulaties.
Dit artikel levert numeriek bewijs dat de consistentie van het vierdimensionale effectieve theorie van Kaluza-Klein-gravitonen vereist dat er een lichte scalair deeltje bestaat met een massa die niet meer dan keer de massa van de eerste KK-graviton bedraagt, wat een fundamentele limiet stelt aan de stabiliteit van de compacte ruimte.
Dit artikel onderzoekt systematisch in een niet-relativistisch quarkmodel of zware dibaryon-systemen bestaande uit twee - of -baryonen gebonden toestanden kunnen vormen, waarbij wordt geconcludeerd dat bepaalde isospin-spin-configuraties, met name door mesonuitwisseling en koppelingskanalen versterkt, stabiele deuteron-achtige of compacte hexaquark-toestanden vertonen.
Dit artikel introduceert een eenmaal gesubtraheerde dispersierelatieformulering voor virtuele Comptonverstrooiing aan het proton, die gegevensgestuurde discontinuïteiten gebruikt om de nucleonpolariseerbaarheden te extraheren en de sensitiviteit van de observabelen voor deze grootheden als subtraheringsconstanten aantoont.
Deze paper actualiseert de resultaten voor de correlatiefunctie en de verstrooiingsobservabelen van het -systeem door de elastische unitariteit in de vaste-kernbenadering toe te passen, wat waardevolle input biedt voor de vergelijking met aanstaande ALICE-experimentele data om inzicht te krijgen in de aard van axiale-vector meson-toestanden.
Dit paper ontwikkelt een theoretisch raamwerk op basis van de spin-dichtheidsmatrix om polarisatietransfer in de vervalrij te beschrijven, waarbij wordt aangetoond dat de polarisatie voor de dominante S-golf behouden blijft en dat de formalisme toepasbaar is op andere hadronische en electroweak processen.
Dit onderzoek toont aan dat energieverlies van stralende deeltjes in anisotrope plasma's, ondanks de complexiteit van de achtergrond, de kenmerken van universele limiet-aantrekkers vertoont die kunnen worden afgeleid door extrapolatie naar zowel nul als oneindige koppeling.
Dit werk presenteert een berekening van de doorsnede voor back-to-back dijet-productie in diep-inelastische verstrooiing bij kleine met next-to-eikonal-correcties, waarbij wordt aangetoond hoe deze correcties samenhangen met de -afhankelijke fase van twist-2 gluon-TMD's en twist-3 ongepolariseerde gluon-TMD's.
Dit artikel toont aan dat donkere materie op late kosmische tijdstippen opnieuw kan koppelen aan donkere straling, waardoor interacties die vroeg in het heelal zwak waren, op schaal van huidige sterrenstelselonderzoeken weer relevant kunnen worden, met beperkingen die aangeven dat ofwel de totale donkere materie momenteel zwak interageert ofwel dat ongeveer 4% sterk interagerend kan zijn.
Dit artikel stelt dat recente roosterbewijzen suggereren dat de kritieke lijn van de chiraal faseovergang in QCD een conformal manifold vormt die wordt gekenmerkt door een exact marginaal operator gerelateerd aan baryondichtheid, wat leidt tot een -afhankelijke reeks universaliteitsklassen die buiten het Ginzburg-Landau-paradigma vallen.
Dit artikel presenteert een generalisatie van collinaire factorisatie voor harde verstrooiingsamplitudes in QCD, waarbij expliciet wordt beschreven hoe strikte factorisatie wordt verbroken in configuraties met meerdere collinaire richtingen en gelijktijdige soft-collinaire interacties.
Deze studie toont aan dat het invoeren van een niet-canonieke kinetische term voor een pseudo-scaal veld de geluidssnelheid verlaagt, waardoor de geproduceerde scalaire perturbaties onderdrukt worden ten opzichte van de tensoriële modi en zo een sterk gepolariseerd gravitatiegolfsignaal mogelijk wordt zonder de beperkingen van de niet-Gaussische fluctuaties te schenden.
Dit artikel onderzoekt een uit de meetaffiene theorie afgeleid dilatonmodel voor de oorsprong van het Higgs-boson en concludeert dat metingen van Higgs-paarproductie bij de High Luminosity LHC kunnen bepalen of het Higgs-boson inderdaad gedomineerd wordt door een dilaton.
Dit artikel presenteert een uitgebreid inert dubbelletmodel waarin CP-schending, radiatieve neutrino- en fermionmassa's via inverse seesaw-mechanismen, meervoudige donkere materie-kandidaten en het 95 GeV diphoton-overschot worden verklaard binnen een raamwerk dat ook de huidige experimentele beperkingen respecteert.
Dit rapport bespreekt de recente vooruitgang in vaste-orde berekeningen voor LHC-toepassingen, de benodigde ingrediënten zoals parton-distributiefuncties en aftrekmethode, en identificeert de ontbrekende hogere-orde correcties die nodig zijn om de theoretische nauwkeurigheid te laten overeenkomen met de verwachte experimentele precisie.
Dit artikel onderzoekt de relatie tussen de samenstellingsgraad van exotische hadronen, zoals de , en verstrooiingsobservabelen door een gekoppeld-kanaal potentiaalmodel te gebruiken dat zowel quark- als hadron-vrijheidsgraden omvat.
Dit artikel presenteert een iteratieve methode die combinatoriek van Dyck-paden en de Ward-Takahashi-identiteit combineert om een volledig en deterministisch algoritme te bieden voor het genereren van alle Feynman-diagrammen voor polaronen, waardoor de convergentie van diagrammatische Monte Carlo-simulaties wordt verbeterd.
Dit artikel introduceert een effectief veldtheorie-raamwerk voor lepton-flavourschendende interacties met een paar lichte donkere materie-deeltjes, leidt afgeleide kansen voor drie- en vierlichaamsvervallen af en toont aan dat muonium-invisibele vervallen een krachtige signatuur voor deze fenomenologie kunnen vormen.