496 papers
Dit artikel toont aan dat de beperkingen van CP-schending, specifiek de Jarlskog-invariant, de zes vrijheidsgraden in quarkmassamatrices met een bijna democratische textuur reduceren tot vijf, waardoor de zes massaeigenwaarden van up- en down-quarks onderling afhankelijk worden.
Dit artikel eert Henry Primakoff en bespreekt hoe Primakoff-reacties bij CERN en Jefferson Laboratory de levensduur van het -meson en de pionpolariseerbaarheid hebben gemeten in overeenstemming met twee-vlaks Chirale Perturbatietheorie, terwijl er wordt gepleit voor toekomstige metingen met kaonen en -mesonen om de drie-vlaks theorie te toetsen.
Dit artikel toont aan dat bij simulaties van Pb+Pb-botsingen op 2,76 TeV de coalescentiemethode voor deuteriumproductie de experimentele data voor elliptische stroming beter beschrijft dan directe thermische productie.
Dit artikel toont aan dat de 3 TeV Compact Linear Collider (CLIC) met een geïntegreerde luminositeit van 5 ab⁻¹ en een geoptimaliseerde cut-gebaseerde analyse in volledig hadronische eindtoestanden gevoeligheid kan bereiken voor vector-achtige B-quarks met een massa tot ongeveer 1,5 TeV, waarmee het de huidige zoektochten op hadroncolliders aanzienlijk overstijgt.
Dit artikel onderzoekt de verstrooiing van niet-relativistische deeltjes met een eindige omvang en toont aan dat de grootte van de deeltjes, met name bij 'puffy' donkere materie, aanzienlijke niet-perturbatieve effecten introduceert die de directe detectie en de stabiliteitsvoorwaarden voor gebonden toestanden beïnvloeden.
Dit artikel onderzoekt de haalbaarheid van het observeren van het muon-tridentproces, inclusief de productie van -paren en QED-gebonden toestanden, bij muon-tungstenbotsingen in de ver-vorwaartse FASER- en FASER2-detectors van de LHC.
Dit artikel construeert de decay met in het lage-massaregio door ATLAS- en CMS-metingen van opnieuw te analyseren, waarbij strikte grenzen worden gelegd ondanks een voorkeur voor een nieuw-fysieksignaal rond GeV en GeV die past binnen een top-filische 2HDM.
Dit artikel stelt een voorspellend SO(10)-GUT-model voor in de Palatini-formulering van zwaartekracht, waarin een GUT-Higgs-veld zowel inflatie aandrijft als de symmetriebreking bewerkstelligt, waardoor er een complementair verband ontstaat tussen CMB-observaties en protonverval-experimenten die toetsbaar zijn met toekomstige detectoren.
Dit artikel presenteert een string-gebaseerd superzwaartekrachtmodel dat de standaardmodelfysica, modulaire invariantie en een gekleurde QCD-axion combineert, waarbij de vereiste van anomalievrijheid de fermionflavorstructuren bepaalt, de sterke CP-fase beschermt en voorspellingen doet voor neutrino-massa's en axion-eigenschappen die consistent zijn met huidige experimentele data.
Dit artikel toont aan dat renormalisatiegroep-evolutie van de PMNS-matrix, versterkt door lichte neutrinofiele deeltjes in een laag-energymodel voor neutrino-massa, kan leiden tot een waarneembaar overschot aan dubbele bliksems in IceCube als gevolg van een toename in hoog-energetische tau-neutrino's.
Het artikel concludeert dat subprocent-nauwkeurige metingen van het diphoton-signaalsterkte van het Higgs-boson in de toekomst een doorslaggevende indirecte test zullen vormen voor het type-II seesaw-model, met name voor de parametergebieden die momenteel ontsnappen aan directe zoektochten bij cascade-ontledingen.
Dit onderzoek gebruikt het diep-leeralgoritme DINGO-lensing om GW231123 grondig te analyseren en concludeert dat het, ondanks de veelbelovende kandidaatstatus, statistisch gezien geen lensinggebeurtenis is, maar wel aantoont dat deze methoden essentieel zijn voor de toekomstige ontdekking van gelende gravitatiegolven.
Dit artikel bestudeert de niet-leptonische vervalprocessen van naar met acht pseudoscalaire en vector-mesonen, waarbij gebruik wordt gemaakt van de naïeve factorisatiebenadering om vervalamplitudes, snelheden en vertakkingsverhoudingen te berekenen en te vergelijken met andere theoretische voorspellingen.
Dit artikel toont aan dat de energieniveaus van QED-gebonden toestanden, zoals muonwaterstof, kunnen worden berekend via matrixelementen van de spoor van de energie-impulstensor, waarbij de resulterende één-luscorrecties analytisch en diagrammatisch worden verklaard als equivalent aan de standaard Lamb-verschuivingsdiagrammen.
Deze studie toont aan dat een 6 TeV muoncollider in het 2HDM Type-I met uitzonderlijke statistische significantie zware Higgs-bosonparen kan ontdekken via unieke 8- en 12-jet handtekeningen die de achtergrond van het Standaardmodel effectief onderdrukken.
Dit artikel presenteert een geüpdatete analyse van de hoekverdeling in de verval, waarbij rekening wordt gehouden met transversale bundelpolarisatie en interferentie-effecten, wat resulteert in een bevestiging van de parameter en voorspelt dat significante -modulaties een twee-dimensionale hoekanalyse voor toekomstig onderzoek noodzakelijk maken.
Dit artikel toont aan dat hoewel homogene kernmaterie in -evenwicht zonder hyperonen stabiel blijft, de toelating van hyperonen bij hoge dichtheden kan leiden tot een instabiliteit die een inhomogene pioncondensatie en een verandering in de toestandsvergelijking van neutronensterkernen veroorzaakt.
In dit artikel worden de onopgepolariseerde quark-distributiefuncties van het pion en de -meson berekend binnen het Dyson-Schwinger-vergelijkingen-kader, waarbij wordt aangetoond dat het meenemen van alle Fock-toestanden, in plaats van alleen de leidende -toestand, leidt tot aanzienlijke afwijkingen en een niet-verwaarloosbare tensor-gepolariseerde PDF voor de -meson.
In deze studie worden nieuwe, sterke bovengrenzen voor de axion-elektronkoppeling afgeleid door de 100-parsec Gaia DR3-witdwarfluminositeitsfunctie te vergelijken met geavanceerde theoretische modellen, wat resulteert in een bovengrens van en de eerdere suggestie van een verbeterde fit voor axion-cooling weerlegt.
Dit artikel valideert het gemodificeerde Teukolsky-formalisme voor het voorspellen van ringdown-frequenties van zwarte gaten in General Relativiteit door twee nul-tests te doorstaan en twee onafhankelijke numerieke methoden te gebruiken, wat het een betrouwbaar hulpmiddel maakt voor toekomstige tests met gravitatiegolf-detectoren.