562 papers
Dit artikel presenteert de eerste en laagste-orde voorbeelden van 3-reguliere, 3-gekleurde grafen die aantonen dat tensormodel-invarianten in de grote N-limiet van Gaussische willekeurige tensoren niet factoriseren, wat in schril contrast staat met het bekende gedrag van willekeurige matrices.
Dit artikel toont aan dat de eindtoestand van een samensmelting van twee draaiingsloze zwarte gaten overeenkomt met de configuratie die nul-geodesieën (fotonbanen) zo snel mogelijk instabiel maakt, wat suggereert dat zwarte gaten de meest efficiënte scramblers in de natuur zijn.
Dit artikel introduceert een flexibel raamwerk voor Mirror Descent-optimatie in het machine learning dat groepentropieën en spiegel-dualiteit combineert om een oneindige familie van aanpasbare updates te creëren die zich kunnen aanpassen aan diverse data-geometrieën en statistische verdelingen.
Dit artikel stelt een nieuwe definitie van asymptotisch vlakke ruimtetijden voor en bewijst drie antipodale matchingsvoorwaarden die leiden tot behoudswetten op de hyperboloïde bij ruimtelijke oneindigheid, waarbij de invloed van gravitationele tails en de breking van de peeling-eigenschap in rekening wordt gebracht.
Dit artikel identificeert de duale Ginzburg-Landau-theorie voor een holografische supergeleider bij eindige koppelingssterkte, waarbij wordt aangetoond dat de GL-parameter toeneemt (wat het systeem meer Type-II-achtig maakt) en het condensaat groter wordt, in tegenstelling tot eerdere aannames die voortkwamen uit een naïeve AdS/CFT-dictie en een onvolledige analyse van de condensaatbepaling.
Dit artikel onderzoekt de opkomst van lokaliteit in infraroodfysica door een asymmetrische renormalisatiegroepstroom te analyseren van een hogedimensionale UV-conforme veldtheorie naar een lagere-dimensionale effectieve theorie, waarbij zowel holografische zwarte gaten als externe magnetische velden worden gebruikt om deze overgang naar kwantummechanica of lagere-dimensionale CFT's te verklaren.
Dit artikel onderzoekt de asymptotische symmetriestructuur van twee-dimensionale superzwaartekracht gebaseerd op de -superalgebra, waarbij wordt aangetoond hoe de dynamica van het dilaton de volledige affine symmetrie reduceert tot een subalgebra en zo een consistent raamwerk biedt voor het bestuderen van randdynamica buiten het Schwarzian-regime.
Dit artikel formuleert een holomorf superzwaartekrachtstheorie in tien dimensies op een Calabi-Yau-vijfvoud die de klassieke moduli van heterotische compactificaties reproduceert, een factoriserende anomalie vertoont die overeenkomt met en , en een verband legt met de Costello-Li-theorie via een niet-lokale veldherdefinitie.
In deze brief wordt een nieuw mechanisme voor de productie van hoogfrequente zwaartekrachtsgolven geïdentificeerd, genaamd gravitationele transitiestraling, waarbij de massa van deeltjes verandert bij het passeren van bubbelswanden tijdens eerste-orde faseovergangen, wat leidt tot een spectrum met een piek bij ongeveer $10^{10}$ Hz.
Dit artikel toont aan dat hogere-dimensionale holografische conforme veldtheorieën de eigenschap ETH-monotoniciteit bezitten, waarbij deze eigenschap bij kleinere zwarte gaten sterker wordt en de krommingssingulariteit vertegenwoordigt, terwijl dit fenomeen afwezig is in twee dimensies overeenkomstig de afwezigheid van een singulariteit in het BTZ-zwarte gat.
Dit artikel toont aan dat de drempel voor de vorming van primordiale zwarte gaten niet alleen wordt bepaald door de compacteringsfunctie, maar ook door de Ricci-scalair van de ruimtelijke geometrie in de kern, wat leidt tot een trichotomie van initiële condities (open, gesloten of plat) die de vormingstheorie en het massaspectrum van deze zwarte gaten fundamenteel beïnvloeden.
Hoewel recente studies aantonen dat spectrale instabiliteit kan ontstaan door een secundaire potentiaalbarrière, zelfs na het verdwijnen ervan, bevestigen tijdsdomeinsimulaties dat de waarneembare ringdown-signalen van zwarte gaten toch gedomineerd worden door spectraal stabiele modi, wat de robuustheid van zwarte-gatenspectroscopie onderstreept.
Dit artikel introduceert een nieuw model voor kwantumcomputatie dat is gebaseerd op de representatietheorie van het massaloze deel van de unitaire irreducibele representaties van de uitgebreide Poincaré-groep.
Dit artikel toont aan dat in een niet-hergenormaliseerbare supersymmetrische gauge-theorie de leidende kwadratisch divergente correctie op de koppelingsconstante van het veld gerelateerd is aan die van het kinetische term van de materie-superfields via een vergelijking analoog aan de exacte NSVZ -functie.
Dit artikel toont aan dat de chaosgrens in de Reissner-Nordström-ruimtetijd kan worden geschonden door de beweging van zowel neutrale als geladen spin-deeltjes, waarbij de schending optreedt wanneer de spin een bepaalde drempel overschrijdt of wanneer de spinrichting anti-parallel is aan het impulsmoment.
Dit artikel toont aan dat de dimensionale reductie van de vrije, massaloze Dirac-vergelijking op een Kaluza-Klein-achtige variëteit met een submersiemetric leidt tot intrinsieke CP-schending in vier dimensies, veroorzaakt door geometrische factoren zoals misalignement van massaeigenspinoren en niet-minimale koppelingen.
Dit artikel leidt binnen het standaardmodel een modelonafhankelijke bovengrens af voor de amplitude van een chiraal gravitatiegolfachtergrond die voor het elektrozwakke tijdperk is geproduceerd, welke bij hoge herverhittingstemperaturen strengere beperkingen oplevert dan de conventionele nucleosynthese-constraints en zo een krachtige test biedt voor pariteitsviolatie in het vroege heelal.
Dit artikel formuleert en bewijst drie representaties van de vlakke ruimte-golf functie, waaronder een lezing vanuit de canonieke vorm van het kosmologische polytoop en een oplossing voor een conjectuur over partiële breukontbindingen die de connectiviteit van de onderliggende grafiek weerspiegelen.
Dit artikel betoogt dat het Wilson-Fisher-vast punt in twee dimensies niet identiek is aan het Ising-model, maar dat het Ising-model slechts een subsectie vormt van dit vast punt, een conclusie die wordt onderbouwd door de analyse van multipliciteiten in de -modellen en de implicaties voor de Virasoro-symmetrie.
In dit artikel wordt de elektronenster-oplossing geconstrueerd in asymptotisch globale AdS-ruimtetijd om de stabiliteit en het fase-diagram van een holografisch metaal in een eindig volume te onderzoeken, waarbij een kwantumkritisch punt bij een eindig chemisch potentiaal wordt geïdentificeerd.