562 papers
Dit artikel ontwikkelt een analytische veldtheoretische beschrijving van fotoncondensatie in een holte veroorzaakt door een hadronisch medium, waarbij een effectieve 1+1-dimensionale theorie wordt afgeleid die de brug slaat tussen eindige-dichtheid hadronische fysica en niet-lineaire kwantumoptica.
Dit artikel construeert een brede klasse van asymptotisch AdS-black holes in dimensies die een echte BKL-dynamica vertonen in hun interieurs, gekenmerkt door chaotische billijkbeweging in een simplex, nieuwe patronen van Kasner-epochen en era's voor , en een holografische thermische -functie die deze dynamica monitort.
Deze paper introduceert een formalisme voor semi-klassieke tijdevolutie in de kwantummechanica dat complexe en reële zadelpunten identificeert om het verval van metastabiele toestanden te beschrijven, met als doel methoden te ontwikkelen voor het berekenen van vervalsnelheden in kwantumveldentheorieën met niet-triviale tijdsafhankelijkheid.
In dit artikel berekenen de auteurs de renormalisatieconstanten van N=1, N=2 en N=4 supersymmetrische Yang-Mills-theorieën tot drie lussen in een willekeurige covariante gauge met de dimensiereductieschema, waarbij wordt aangetoond dat de beta-functies voor N=1 en N=4 consistent zijn en het schema tot de derde orde in de perturbatietheorie correct werkt.
In deze publicatie onderzoeken Zurek en Page thermodynamisch evenwicht rond een zwart gat aan de hand van de Tolman-Oppenheimer-Volkoff-vergelijking en concluderen dat er geen horizon bestaat, maar in plaats daarvan een 'firewall' van extreem hoge dichtheid en temperatuur rond een negatieve puntmassa, met een entropie die vergelijkbaar is met de Bekenstein-Hawking-entropie.
Dit artikel voorspelt dat als de kwantumchromodynamica een eerste-orde faseovergang ondergaat tijdens neutronenster-samensmeltingen, de daaruit voortvloeiende bubbelvorming gravitatiegolven in het megahertz-bereik zou genereren, waarvan de amplitude wordt vergeleken met de gevoeligheid van toekomstige detectoren.
Dit artikel leidt, aan de hand van pagoda-vloerovergangen, een relatie af tussen de Euler-karakteristieken van moduli-ruimten van stabiele paren op een singuliere ruimtekromme en die van vlag-Hilbertschema's van een vlakke krommesingulariteit, wat in het geval van lokaal volledige doorsnede-singulariteiten leidt tot een uitdrukking in termen van Hilbertschema's van de ruimtekromme.
De auteurs definiëren het concept van sterk verstrengelde modules voor een vertex-operatoralgebra, bewijzen dat daarvoor goed gedefinieerde gegradueerde pseudo-sporen bestaan die specifieke eigenschappen bezitten, en passen deze theorie toe om de structuur van onontbindbare reducibele gegeneraliseerde modules voor Heisenberg- en Virasoro-algebra's volledig te karakteriseren.
Deze review biedt een overzicht van universaliteit in gedreven open kwantummaterie, waarbij het conceptuele kader wordt uiteengezet en diverse manifestaties van nonequilibrium universaliteit, variërend van klassieke tot kwantumverschijnselen, worden geanalyseerd in verschillende experimentele platforms.
Dit artikel onderzoekt de stabiliteit van het vacuüm in het Standaardmodel en uitbreidingen daarvan, waarbij wordt vastgesteld dat de onzekerheid in de topquark-massa en de sterke koppelingsconstante de huidige conclusies beperkt, maar dat verhoogde precisie of nieuwe fysica via het Higgs-portaal de stabiliteit kunnen bevestigen en meetbare effecten op Higgs-koppelingen kunnen hebben die toetsbaar zijn bij toekomstige colliders.
In dit artikel presenteren de auteurs twee expliciete quantum-decoders, gebaseerd op vaste-punt amplitudeversterking via quantum singuliere waarde-transformatie (QSVT), die kwantuminformatie betrouwbaar kunnen herstellen bij elke ruismodel en een communicatiesnelheid dicht bij de quantumcapaciteit bereiken met een aanzienlijk lagere circuitcomplexiteit dan eerdere methoden.
Dit artikel introduceert een methode om verschillende fasen van spontane symmetriebreking voor sterke symmetrieën in gemengde kwantumtoestanden te construeren, vertrekkende van het grondtoestandsdiagram van roostergaattheorieën, en onthult dat deze grondtoestanden gepurificeerde toestanden zijn van de overeenkomstige gemengde fasen.
Dit artikel onderzoekt (3+1)d topologische ordeningen in fermionische systemen met een anomalie -symmetrie en construeert microscopisch symmetriebehoudende, gapped randtoestanden voor de gerelateerde (4+1)d SPT-staten, waarbij voor specifieke waarden van het aantal Weyl-fermionen een -ijkingstheorie of een niet-TQFT-oplossing wordt gevonden, terwijl voor andere waarden geen dergelijke toestanden mogelijk zijn.
Dit artikel biedt twee afleidingen van de volledige niet-lineaire effectieve actie voor het grote- SYK-model, namelijk via Liouvilletheorie en een inbeddings-ansatz, en generaliseert deze resultaten naar een "Schwarzian-keten".
Dit artikel rapporteert over de bepaling van de schaal en de sterke koppelingsconstante in het gradiëntstroomschema voor 2+1-flavor QCD met HISQ-ensembles, waarbij nieuwe waarden voor de schaalparameters , en worden vastgesteld en een polynoomvoorspelling voor de roosterafstand wordt afgeleid.
Dit artikel formuleert de WKB-benadering voor quasipartikels met een quartische dispersie, waarbij hyperasymptotische correcties essentieel blijken voor de juiste golf functiematching en een veralgemeende Bohr-Sommerfeld kwantisatievoorwaarde opleveren die niet-perturbatieve correcties bevat, zelfs in afwezigheid van tunneling.
Dit artikel introduceert nieuwe 'verticale' intertwiners die het aantal deeltjes in het Calogero-model veranderen voor een vaste koppelingsconstante, en beschrijft zo een roosterstructuur van operatoren die alleen bestaat bij algebraïsch integreerbare situaties met een geheeltallige koppeling.
Dit artikel onderzoekt het gebruik van Wilson-fermionen in plaats van gestaggerde fermionen voor de kwantumsimulatie van (2+1)D QED, waarbij wordt aangetoond dat alleen Wilson-fermionen de juiste topologische fasen kunnen realiseren en zo een theoretische basis bieden voor toekomstige experimenten op kwantumcomputers.
Dit interdisciplinaire artikel gebruikt de een-vorm globale symmetrie en haar anomalie als organiserend principe om de topologische orde van fractionele kwantum-Hall-systemen te beperken tot een unieke minimale theorie die overeenkomt met experimentele waarnemingen.
Deze paper leidt een lokale, kruisingsymmetrische dispersierelatie voor 2-2 verstrooiingsamplitudes af, die wordt gemotiveerd door snaartheorie en toepasbaar is voor het afleiden van grenzen aan Wilson-coëfficiënten in gravitationele EFT's en het construeren van convergente reeksrepresentaties voor Veneziano- en Virasoro-Shapiro-amplitudes.