2418 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel introduceert een nieuwe multischaal-grotmethode om aan te tonen dat bij Bayes-optimale symmetrische matrixfactorisatie met een sublineaire rang, de limiet van de wederzijdse informatie identiek is aan die van het standaard spiked Wigner-model met rang één.
Dit artikel presenteert een nauwkeurige constructie van stationaire discrete solitons in een uitgebreid één-dimensionaal Discreet NLS-model met niet-naaste-buurinteracties, waarbij dynamische systeemmethoden worden gebruikt om bistabiliteit en toepassingen in schakelbare systemen en biologische transportprocessen te onderzoeken.
Dit artikel toont aan dat de 1976-publiekatie van Gorini, Kossakowski en Sudarshan de basis vormt voor een generalisatie van de Choi-isomorfisme, die vervolgens wordt toegepast om de tijdevolutie van een algemeen open kwantumsysteem tot tweede orde in de tijd te berekenen.
Dit artikel bewijst dat zekere -variëteiten, waaronder analytische gevallen, compact zijn met een eindige fundamentele groep, en verbindt deze resultaten met de topologie van waarnemer-refocuserende ruimtetijden.
Dit artikel onderzoekt niet-elastic golfsuperposities in quasilineaire hyperbolische systemen, zoals het Euler-systeem, door gebruik te maken van de eigenschap van kwasi-rectificeerbaarheid van vectorvelden en de transformatie van bijbehorende Lie-modulen naar reële Lie-algebra's om een gereduceerde vorm van de vergelijkingen af te leiden en een geometrische interpretatie te geven.
Dit artikel presenteert een kwantummechanisch model op basis van de hypothese dat de ruimte discreet is, wat leidt tot een niet-lokale theorie die de relativiteitstheorie uitsluit, een nieuw mechanisme voor de golfkollaps biedt waarbij de Schrödingervergelijking altijd geldt, en een verklaring voor het tweespletenexperiment geeft.
Dit artikel toont aan hoe het complexificeren van reële Lie-algebra's leidt tot de irreducibele representaties van de Lorentz-groep, waardoor de mathematische structuur van symmetrieën de fysische aard van deeltjes zoals het Higgs-veld en fermionen uniek bepaalt.
Dit artikel biedt een overzicht van asymptotische expansies van correlatiefuncties voor -ensembles in de theorie van willekeurige matrices en introduceert een nieuw onderzoeksgebied op dit terrein.
Deze paper toont aan dat voor gappende zuivere en gemengde kwantumtoestanden in elke ruimtelijke dimensie superpolynoom verval van wederzijdse en conditionele wederzijdse informatie een universele eigenschap is die geldt voor alle systemen binnen een bepaalde fase, en verduidelijkt hiermee bovendien het concept van gemengde-toestandenfasen.
Dit artikel toont aan dat de veralgemeende Born-regel en de strikte identificatie tussen scalairen en kansen kunnen worden afgeleid uit fundamentele principes binnen procestheorieën, zelfs bij het introduceren van ruis.