2295 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel presenteert een op deeltjesinteracties en turbulente stroming gebaseerd numeriek model dat synthetische seismogrammen genereert en daarmee de bijdragen van sedimenttransport en waterstroming aan rivierseismische ruis onderscheidt, zoals geverifieerd door vergelijking met waarnemingen tijdens een overstroming in de Toscaanse Apennijnen.
Dit artikel onderzoekt de singuliere vezels van compacte trigonometrische Ruijsenaars-Schneider-systemen, waarbij wordt aangetoond dat deze vezels gladde, samenhangende isotrope deelvariëteiten zijn die in specifieke gevallen diffeomorf zijn met de 3-sfeer, en zo een nieuwe reeks voorbeelden van Liouville-integreerbare systemen met sferische singulariteiten opleveren.
Dit artikel introduceert een operator-algebraïsche raamwerk voor Morita-equivalentie van quantumgrafieken, waarbij wordt aangetoond dat irreducibel werkende quantumgrafieken equivalent zijn dan en slechts dan als ze volledige pullbacks zijn van een gemeenschappelijke quantumgraaf, en dat hierdoor eigenschappen zoals het onafhankelijkheidsgetal en de Shannon-capaciteit invariant blijven.
Dit artikel onderzoekt inverse machtsmomenten van het Laguerre-ensemble bij de harde rand, waarbij voor klassieke -waarden expliciete resultaten worden afgeleid en voor algemene een formule via partities wordt gebruikt om aan te tonen dat deze momenten in de limiet van oneindige temperatuur worden gegeven door de Bessel-zetafunctie.
Dit artikel weerlegt met behulp van de gravito-elektromagnetische analogie de hypothese dat vertraagde zwaartekracht de rotatieprofielen van sterrenstelsels verklaart, en toont aan dat voor isotrope, tijdsafhankelijke materiestromen de zwaartekrachtskracht puur Newtoniaans is en alleen afhangt van de momentane materieverdeling.
Dit artikel bespreekt recente resultaten over het optimaliseren van Riesz-middens van Laplace-eigenwaarden voor convexe verzamelingen met een gegeven maat, waarbij wordt aangetoond dat de optimaliserende verzamelingen in de limiet naar een bol convergeren voor bepaalde exponenten, en worden ook nieuwe resultaten gepresenteerd voor disjuncte verenigingen van convexe verzamelingen.
Dit artikel stelt een nieuw gravitatiekoppelmodel voor in de Minkowski-ruimte dat fundamentele fermionen beschrijft via een Dirac-type vergelijking met SU(2)-symmetrie, waarbij het bijbehorende Yang-Mills-veld wordt geïdentificeerd met het zwaartekrachtsveld.
Dit artikel toont aan hoe de convexiteit van niet-commutatieve -normen kan worden gebruikt om de relatieve entropie tussen een trouwe toestand en willekeurige excitaties in kwantumveldentheorie te begrenzen, zonder kennis van de relatieve modulaire operator, wat leidt tot een uniforme begrenzing voor de chiraal stroom op een lichtstraal.
Dit artikel bewijst dat de -de eigenwaarde van een Müller-minimalisator voor atomen en moleculen asymptotisch gedraagt als wanneer naar oneindig gaat, onder bepaalde voorwaarden voor de kernlading en het aantal elektronen .
Dit artikel bewijst de existentie en volledigheid van golfoperatoren voor Jacobi-matrices waarvan het spectrale maat de Szegő-voorwaarde voldoet, onder een milde extra aanname over de Verblunsky-coëfficiënten.